Znakowanie żywności

2

Rośnie świadomość społeczna i coraz więcej osób czyta informacje zamieszczone przez producentów na opakowaniach żywności, deklarując że robi to świadomie, a zawarte na opakowaniu informacje są dla nich istotne 

Jednocześnie mamy do czynienia z plagą otyłości i to nie tylko już w USA ale i w Europie. Otyłość to przewlekłe zaburzenie, które jest wynikiem braku równowagi między poborem, a wydatkowaniem energii. Rośnie więc ilość tkanki tłuszczowej, co jest pierwszym krokiem do poważnych problemów zdrowotnych

Przyczyn takiego stanu jest wiele – brak ruchu, przetworzona żywność, brak wiedzy… Dlatego tak ważne są informacje zawarte na opakowaniach żywności. Często to pierwszy krok do zdrowego odżywiania.

Z pomocą przyszedł tu ustawodawca. Od 13 grudnia 2014 roku obowiązuje dyrektywa unijna 1169/2011, która obliguje firmy działające na rynku spożywczym do podawania na opakowaniach wartości energetycznych, białka, cukrów, zawartości tłuszczów i kwasów nasyconych.

Obowiązujące prawo oraz dyrektywa mają za zadanie ujednolicić zakres i rodzaj informacji, a jednocześnie spowodować, by znakowanie żywności stosowane przez producentów, było bardziej czytelne i zrozumiałe dla konsumenta.

Istotne jest także to, że dla kategorii żywności, takiej jak wieprzowina czy baranina, należy zawrzeć na opakowaniu informację na temat kraju pochodzenia.

Nowe rozporządzenie dotyczy wszystkich podmiotów, które są odpowiedzialne za informacje na temat żywności, w tym także firm transportowych dostarczających żywność w ramach zakładów żywienia zbiorowego i usług gastronomicznych. Zależnie od kraju pochodzenia produktu, za właściwe znakowanie żywności odpowiedzialny jest importer.

W nowej dyrektywie określono także zakres informacji, które powinny się znaleźć na towarach żywnościowych kupowanych przez Internet.

Wprowadzenie wyższej świadomości społecznej nt. zdrowego odżywiania to jeden argument przemawiający za nową dyrektywą. Jednak znakowanie żywności ma także uniemożliwić wprowadzenie konsumentów w błąd odnośnie właściwości i działania produktu (np. nieprawdziwe przypisywanie mu właściwości leczniczych).

Pozostałe zasady znakowania żywności zostały określone w ustawie z dnia 21 grudnia 2000r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, ustawie z dnia z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 10 lipca 2007 roku w sprawie znakowania środków spożywczych, oraz dyrektywach Unii Europejskiej.

2 KOMENTARZE

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here