Marketing polityczny i gospodarczy – wnioski (cz. 1)

Po opisaniu na Blogu Dziennikarskim licznych reklam i przemów politycznych (nazwy marek i nazwiska w tabeli są jednocześnie linkami do opisujących je artykułów), postanowiłem podsumować całość i wyciągnąć właściwe wnioski. Porównywanie elementów perswazji niewerbalnej użytych w reklamach, ze względu na ich mnogość, musi się odbywać w kilku kolejnych krokach. Wszystko to dodatkowo komplikuje fakt konieczności uwzględnienia różnych mentalności, przyzwyczajeń i zachowań grup docelowych (konsumentów lub wyborców) (1).

Ponieważ liczba przedstawionych wcześniej mówców, prezenterów i marek firm jest dość duża, najlepszym rodzajem uporządkowania ich jest tabela. Dla uproszczenia przyjmijmy, że w przypadku formy reklamy, są to trzy kategorie: drukowana (w formie ilustracji, ukazująca się w prasie lub na billboardach), telewizyjna (spot telewizyjny lub internetowy), prezentacja (przemówienie lub reklama ?na żywo?) (2). Podobnie w przypadku grup docelowych, gdzie wykorzystana jest następująca stratyfikacja społeczna: klasa wyższa, niższa klasa wyższa, klasa średnia i niższa.