Jeszcze tak niedawno pisałem o Niej na tych łamach (dokładnie 18 grudnia 2019r.). Wtedy do pełnej „setki” zabrakło Jej zaledwie kilka miesięcy. Dożyła więc pięknego wieku, a mimo wszystko STRATA JEST NIEPOWETOWANA!
Była m.in. pionierką repolonizacji odzyskanego w 1945 roku Szczecina, ale przede wszystkim wielką Artystką fotografii najwyższego formatu i dzięki temu znaną na całym świecie! A dzięki Niej także Polska i Szczecin. Była też wybitną romanistką (odznaczoną Legią Honorową!), dziennikarką i tłumaczką.
Jej prace znajdują się m.in. w zbiorach Biblioteki Narodowej w Paryżu, Muzeum Ludwiga w Kolonii, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie oraz w Książnicy Pomorskiej w Szczecinie.
U nas w domu też wisi Jej olbrzymia fotografia Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, kiedy był jeszcze w odbudowie, przypominając mojej rodzinie i mnie osobiście lata spędzone (w Jej bliskości) na Pomorzu Zachodnim, w STK (Szczecińskim Towarzystwie Kultury), a w Warszawie na spotkaniach z działaczami Związku Polskich Artystów Fotografików.
Śp. Krystyna Łyczywek była niespożyta w swoich inicjatywach i dokonaniach na rzez rozwoju kultury, a szczególnie sztuki fotografii artystycznej. Zatem dobrze, że została godnie POŻEGNANA na szczecińskim Cmentarzu Centralnym, gdzie spoczęła na zawsze, obok 27 lat wcześniej zmarłego swego męża, wybitnego prawnika i inicjatora Szczecińskiego Klubu Bibliofilów – Romana Łyczywka.
Pięknymi słowy pożegnał Artystkę prezydent m. Szczecina – Piotr Krzystek i konsul honorowy Francji w Szczecinie – Pierre F. Weber.
Zasłużyła na tak piękną uroczystość pogrzebową, jaką Ją pożegnano; była asysta wojskowa i straży miejskiej; była też salwa honorowa, mnóstwo okazałych wieńców i kwiatów oraz wzruszające wspomnienia ze strony księdza z Jej parafii kościoła katolickiego. I osób świeckich, a także ze strony wnuków!
Cześć Jej pamięci!
