śp. Maria Dakowska

0

Pani Profesor zmarła 11 lutego 2022 roku. Była doktorem habilitowanym nauk humanistycznych. Przez kilka lat miałem zaszczyt pracować z Nią (biurko w biurko) w Instytucie Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego i dzięki temu docenić Jej pracowitość i dorobek naukowy.

Była anglistką z „krwi i kości”, wybitną znawczynią zagadnień glottodydaktycznych z zakresu lingwistyki stosowanej! Nie interesowały Ją żadne plotki czy „walka o stołki”, które zdarzają się na wszystkich uczelniach i miały miejsce wtedy również w naszym Instytucie (Jej prostolinijność z trudem się przebijała). Mimo tego doczekała się funkcji Dziekanki Wydziału Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego, którą pełniła (zbierając jak najlepsze opinie  tzw. „środowiska”) w latach 2015-2020.

Co najmniej 3 książki, które napisała w języku polskim pozostaną „biblią” dla językoznawców, a przede wszystkim anglistów i nauczycieli tego języka, a mianowicie:

-„O rozwoju dydaktyki języków obcych, jako dyscypliny naukowej” (która ukazała się w roku 2014) oraz

– „Psycholingwistyczne podstawy j. obcych” (2007) i

– „Funkcje lingwistyki w procesach glottodydaktycznych” (1987).

Pierwsza z wymienionych książek ukazała się w Wydawnictwie UW, pozostałe w Państwowym Wydawnictwie Naukowym PWN.

Niezależnie od tego ma na swoim koncie wiele cennych publikacji w języku angielskim. (W każdej bibliotece naukowej na pewno się znajdują, więc nie muszę ich w tym krótkim, bardzo osobistym „pożegnaniu” wymieniać, natomiast ujawnię dyskusje, które między sobą toczyliśmy (w związku z planowanym wówczas przeze mnie przejściem do Wydziału Pedagogicznego Akademii Humanistycznej w Pułtusku na powstałą tam specjalność Dydaktyki Języków Obcych. Do tej pory problem powszechności nauczania języków obcych w Polsce nie jest do końca rozwiązanym zagadnieniem!

Dyskutowaliśmy zatem ze sobą przede wszystkim na tematy, których była wybitną znawczynią, a zwłaszcza o dydaktyce nauczania i jej podstawach naukowych oraz o akwizycji języka ojczystego i obcego. A przede wszystkim o związanej z tym zagadnieniem – teorią i praktyką komunikacji językowej.

Dziękując Pani Profesor (z którą nie byłem po imieniu) za te rozmowy, pragnę tym prywatnym pożegnaniem przypomnieć zaledwie fragment Jej znaczącego dorobku naukowego, któremu poświęciła całe swoje życie.

Doktoryzowała się w Lublinie na Uniwersytecie Marii Skłodowskiej – Curie, a habilitowała na Uniwersytecie Warszawskim, stając się jego profesorem, najpierw uczelnianym, a potem zwyczajnym.

Cześć Jej pamięci!

Poprzedni artykułAgresja, która wydziedzicza. Aneks do „Zapodzianych”
Następny artykułO germanizmach w słowniku spolszczeń Kortowicza (1891)
Karol Czejarek
Karol Czejarek, doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa; magister filologii germańskiej, tłumacz przysięgły z języka niemieckiego; członek Związku Literatów Polskich; profesor nadzwyczajny b. Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora, wieloletni adiunkt - kierownik po. Zakładu Kulturoznawstwa Stosowanego w Instytucie Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego; nauczyciel mianowany j. niemieckiego w szkołach średnich; przedstawiciel stowarzyszenia „ost-west-forum Gut Goedelitz” w Warszawie. Inicjator i redaktor (wspólnie m.in. z Tomaszem Pszczółkowskim), Biografii polsko-niemieckich pt. „Historia pamięcią pisana”, „Polska między Niemcami a Rosją” oraz Redaktor „Dzieł zebranych Hansa Hellmuta Kirsta”. Autor książek: „Nazizm, wojna i III Rzesza w powieściach Hansa Hellmuta Kirsta”, monografii o Annie Seghers, antologii niemieckich pisarzy wojennych pt. „Sonata wiosenna”, gramatyki niemieckiej „Dla ciebie” (wspólnie z Joanną Słocińską), oraz spolszczenia (z synem Hubertem) „Collins German Grammar” i „Collins Verb Tables” (przy współudziale Ewy Piotrkiewicz-Karmowskiej). Współautor publikacji „Polen – Land und Leute” oraz albumów „Polska” i „Szczecin”. Członek Komitetu Naukowego Międzynarodowej Konferencji nt. „Praw człowieka” w Sejmie RP Przełożył z j. niemieckiego m.in. Georga Heyma, Guentera Kunerta, Hansa Hellmuta Kirsta, Hansa Walldorfa, Christy Grasmeyer, Heinera Muellera. Wykładał m.in. Historię literatury niemieckiej, Metody nauczania j. obcych, Problematyka UE i Globalizacji oraz prowadził ćwiczenia m.in. ze sztuki tłumaczenia i znajomości praktycznej j. niemieckiego. Również (na UW, jak i AH w Pułtusku) – seminarium magisterskie. Autor licznych artykułów i recenzji; aktualnie zastępca red. nacz. Przeglądu Dziennikarskiego. Przed rokiem 1990 – m.in. kierownik księgarni, sekretarz Szczecińskiego Towarzystwa Kultury, dyr. Wydziału Kultury PWRN w Szczecinie; dyrektor Centralnego Ośrodka Metodyki Upowszechniania Kultury, dyr. Departamentu plastyki w Ministerstwie Kultury i Sztuki, dyr. Wydziału Kultury Urzędu m.st. Warszawy i Dyr. dep. Książki MKiS.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here