W dawnych czasach, gdy Jamesa Bonda grał Sean Connery, a później Roger Moore, agent 007 pojawiał się na ekranie w białym smokingu zwanym też smokingiem tropikalnym. W takim ubiorze Roger Moore wystąpił w jednej ze scen w filmie Zabójczy widok, w 1985 roku. Po czym biały smoking zniknął z pola zainteresowania Bonda na równe 30 lat. W filmie Spectre, który właśnie gości na naszych ekranach mamy powrót do tej pięknej tradycji. Mało tego, że Daniel Craig występuje w kilku scenach we wspaniałym smokingu, to jeszcze zdjęcie w tym ubiorze zdobi główny plakat filmu. Powrót w wielkim stylu!
Nazwa ’biały smoking’ niezbyt precyzyjnie opisuje ten rodzaj ubioru, bowiem spodnie, buty, pas smokingowy czy ewentualnie kamizelka, nie są białe lecz czarne. Biała jest tylko marynarka, ale i tutaj jest drobna pułapka. Mianowicie marynarka smokingowa jest przeważnie szyta z wełny o luźnym splocie (tzw. tropiku). A wełna ma to do siebie, że nie da się jej całkowicie wybielić. Najlepsze określenie jej koloru to: kość słoniowa. I o ile w języku polskim używamy powszechnie określenia: ’biała marynarka smokingowa’, to w języku angielskim mówi się: ’ivory dinner jacket’. Ivory to właśnie: kość słoniowa. Właśnie takie marynarki nosił Sean Connery, który wcielał się w Bonda pięć razy w latach 1962 – 1967, a później jeszcze raz w roku 1971 (po jednym filmie z udziałem Georga Lazenbyego z roku 1969). Poniżej zdjęcie z filmu Goldfinger, z roku 1964; proszę zwrócić uwagę na podobieństwo marynarek Conneryego i Craiga, a także identyczny czerwony goździk, którzy obaj mają w butonierkach. To oczywiście nie przypadek, lecz świadome nawiązanie. W najnowszych przygodach Bonda znajdziemy bardzo dużo nawiązań do wcześniejszych filmów.
Biały smoking, podobnie jak jego tradycyjna odmiana, jest strojem wieczorowym. Ale nie zawsze i nie wszędzie można go zastosować. Pasuje idealnie do tropików i są nawet tacy, którzy twierdzą, że geograficznymi granicami jego zastosowania – są zwrotniki. Ja uważam, że nie ma przeszkód, żeby użyć go latem w Europie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, albo w południowych stanach USA. Biała marynarka smokingowa może być zarówno jedno, jak i dwurzędowa. Ta pierwsza może mieć kołnierz szalowy lub klapy zamknięte, ta druga – także, ale w tym przypadku klapy zamknięte dominują. Kołnierz szalowy jest niezwykłą rzadkością. Klapy nie powinny być i przeważnie nie są pokryte jedwabiem i jest to najważniejsza różnica (oprócz koloru) odróżniająca smoking biały od tradycyjnego. Także guziki są inne: nie są pokryte jedwabiem lecz wykonane z masy perłowej. Poza tym, podobnie jak w marynarce tradycyjnego smokingu, kieszenie nie powinny mieć patek, a marynarka powinna być zapinana na jeden guzik. Do marynarki jednorzędowej obowiązkowy jest pas hiszpański albo kamizelka; i jedno, i drugie, w kolorze czarnym.
Drugim odtwórcą ról Bonda, który często sięgał do białego smokingu, był Roger Moore. O filmie Zabójczy widok wspomniałem na wstępie. Innym filmem, w którym pokazał się w białym smokingu, był Człowiek ze złotym pistoletem z roku 1974. Wystąpił tam w pięknej dwurzędowej marynarce smokingowej. Gdyby dziś szyć taką marynarkę, to na pewno miałaby inną konstrukcję w ramionach i węższe rękawy, ale nawet w formie identycznej jak ta sprzed 40 lat nadaje się dziś do założenia. Klasyka w modzie męskiej jest ponadczasowa.
Białe smokingi pojawiały się w filmach wielokrotnie. Ja chciałbym przypomnieć dwa: Casablanca z roku 1942 oraz Indiana Jones i Świątynia Zagłady z roku 1984. W obu w białym smokingu prezentuje się główny bohater. W pierwszym – jest nim Rick Blaine grany przez Humphreya Bogarta, w drugim Indiana Jones grany przez Harrisona Forda. Bogart ma marynarkę dwurzędową z pięknym kołnierzem szalowym, Ford natomiast prezentuje się w marynarce jednorządowej z klapami ostrymi.
Biały smoking pojawia się oczywiście nie tylko w filmach. Ci, którzy oglądają gale wręczania Oskarów wiedzą, że zawsze kilku gości pojawia się w takich właśnie ubiorach. Na czerwonym dywanie prezentują się one wyjątkowo efektownie.
Więcej o białych smokingach i innych sprawach związanych z męską modą, stylem i elegancją można przeczytać na blogu: http://janadamski.eu.






![Karol Czejarek. Autobiografia: Moja droga przez życie [recenzja książki, tłumaczenie z j. niemieckiego]](https://przegladdziennikarski.pl/wp-content/uploads/2024/12/Karol-Czejarek-autobiografia-Kluza-218x150.jpg)














