Islam o końcu świata

0

Na temat końca świata wypowiadają się naukowcy, autorzy książek science fiction, a także różne religie. W czasach współczesnych czytamy o różnych aktach terrorystycznych ze strony radykalnych islamistów. Dżihadyści popełniając akty samobójcze wierzą, że dostąpią raju szczęśliwości.

Co na temat  końca świata mówi islam?

Muzułmanie uważają, że doczesne życie nie kończy się, jest początkiem następnego życia. Doczesne życie  ma  natomiast duży wpływ na życie następne. Wiara w apokalipsę zmieni ludzi, doda im siły i przekona, że dobry Allah jest po ich stronie.

Muzułmanie wierzą w koniec świata. Pojawią się na Ziemi różne nieszczęścia i kataklizmy w postaci trzęsień ziemi, zapanuje terror, chaos, wojny, pożary, kataklizmy naturalne. Masowo będą ginąć zwierzęta. Zabraknie żywności. Zmiana osi Ziemi spowoduje, że słońce będzie wschodzić na zachodzie. Ludy zostaną wezwane aby zgromadziły się w określonym miejscu. Kiedy rozlegną się trąby, góry i ziemia zostaną zniszczone. Z otwartego nieba zejdą aniołowie i ukaże się tron Pana. Sprawiedliwi otrzymają Świętą Księgę do prawej dłoni  i zostaną zaproszeni do nieba. Ci z Księgą w lewej ręce zostaną zesłani do piekła na wieczne potępienie.

Zanim nastąpi koniec świata, niebo zostanie przesłonięte na czterdzieści dni mgłą, która po trzech dniach ustąpi. Następnie pojawi się bestia z góry Safa i będzie oznaczać twarze ludzi. Ludzie oznaczeni jasną barwą przetrwają, inni skazani będą na potępienie.

W religii muzułmańskiej koniec świata zajmuje ważne  miejsce i nazywa się Dniem Ostatnim. Kiedy ten dzień nastąpi, zależy od Allaha. Kiedy On tak zdecyduje, wówczas nastąpi zagłada świata i odbędzie się Sąd Ostateczny. Dobrzy ludzie trafią do raju, źli do piekła. W raju mają zapewnione miejsce męczennicy za wiarę, ofiary dżihadu. W Koranie są liczne odniesienia do dnia ostatniego. Allah dokona oceny ludzkości zanim nastąpi koniec świata. Dzień Sądu Ostatecznego zostanie poprzedzony różnymi znakami, dużymi i małymi, na przykład ludzie zaczną masowo się nawracać. Pojawi się jednooki ze znakiem na czole, Dajjal, symbol zła. Stwory Gog i Magog będą niszczyć pożywienie i wodę. Imama Mahdi i prorok Jesus będą zwalczać siły zła. Pojawią się potężne głosy trąb. Trzęsienia ziemi powalą góry. Każdy zostanie sprawiedliwie oceniony. Dobrzy i wierni ludzie znajdą się w Dżannach – ogrodzie Boga. Źli  ludzi znajdą się bezpowrotnie w piekle.

Według Koranu Bóg zna przyszłość świata i ujawni ją tylko poprzez swojego wysłannika. Jednak dokładnej daty nadejścia „Jaum ad-Din”, czyli Dnia Sądu nie znał nawet Święty Prorok Mahomet. W islamskiej eschatologii  Mahomet przekazuje ważne i mniej ważne znaki symbolizujące koniec świata. Oto kilka przykładów tych znaków, które przekazał 1400 lat temu:

  • Kiedy uczciwość zniknie, oczekuj Dnia Ostatniego.
  • Przed Dniem Ostatnim pojawią się wielcy kłamcy.
  • Wielbłądy nie będą już środkiem transportu.
  • Konie nie będą używane na wojnie.
  • Muzułmanie pokonają Bizancjum.
  • Zbudowane zostaną wysokie domy.
  • Na cudzołożnice spadną nieuleczalne choroby (AIDS?).
  • Dwie grupy wyznających tę samą religię będą walczyć ze sobą, powodując wiele ofiar (II wojna światowa?).
  • Zwiększą się trzęsienia ziemi.
  • Rozszerzy się zdrada małżeńska i upowszechni się picie wina.
  • Głównym celem życia będzie zarabianie pieniędzy i korzystanie z doczesnych dóbr.
  • Lichwa rozszerzy się.
  • Przekupstwo stanie się codziennością.
  • Zwiększy się liczba rozwodów.
  • Niewolnica urodzi dziecko swojemu właścicielowi.
  • Góry zostaną uniesione w powietrze.
  • Słońce zgaśnie a z nieba spadać będą gwiazdy.

W islamie koniec świata określa się mianem „Godziny”. Jezus ma pojawić się w Damaszku i pokonać Antychrysta, który był zagrożeniem dla Ziemi. Po tym zwycięstwie na świecie zapanuje harmonia.

We współczesnych czasach wielu fundamentalistów islamskich widzi zapowiedzi końca świata m.in. w takich wydarzeniach jak konflikt arabsko-izraelski, wojna w Zatoce Perskiej (1900-1991). Symbol zła Dajjal (Antychryst) to Izrael, Stany Zjednoczone, Zachód i Żydzi.

Poprzedni artykułFashion TV Café – modna kawiarnia?
Następny artykułBiały smoking Jamesa Bonda
Longin Pastusiak
Prof. dr hab. Longin Pastusiak - politolog, amerykanista. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Wydziale Spraw Międzynarodowych University of Virginia w Stanach Zjednoczonych. W latach 1963-1993 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Od 1978 r. profesor nadzwyczajny, a od 1986 r. profesor zwyczajny. W latach 1994-2005 Profesor Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1985 -1988 Prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Poseł Ziemi Gdańskiej w Sejmie I, II, III kadencji (1991-2001). Wiceprzewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP oraz przewodniczący stałych delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego NATO oraz do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii zachodnioeuropejskiej W latach 2002-2004 wiceprezydent Zgromadzenia Parlamentarnego NATO. W latach 2001-2005 marszałek Senatu V kadencji. Profesor w Akademii Finansów oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa w Warszawie. Obecnie jest profesorem w Akademii Finansów i Biznesu Vistula, gdzie jest Dyrektorem Instytutu Spraw Społecznych i Stosunków Międzynarodowych. Prof. Longin Pastusiak wykładał na uczelniach polskich i zagranicznych. Doctor honoris causa uczelni polskich i zagranicznych. Prof. dr hab. Longin Pastusiak jest autorem ponad 700 publikacji naukowych w tym ponad 90 książek. W 2015 r ukazały się następujące książki prof. L. Pastusiaka: * Polacy w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydenci USA w anegdocie. Od Trumana do Obamy, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydent dobrych intencji. Polityka zagraniczna Baracka Obamy, Oficyna Wydawnicza “Adam”, Warszawa.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here