Akcenty w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych

2

Pomimo wielu podobieństw, między Wielką Brytanią a Stanami Zjednoczonymi istnieje jedna zasadnicza i historycznie uwarunkowana różnica, która wbija klin między postrzeganiem akcentów języka angielskiego w tych dwóch krajach. Polega ona na głęboko zakorzenionej stratyfikacji społeczeństwa na Wyspach, która nie znajduje powszechnego zrozumienia za oceanem[1]. Pełna gama tytułów szlacheckich i królewskich nie daje zapomnieć brytyjskiemu społeczeństwu o dzielących ich różnicach. Wyraźnie zaznaczone podziały wskazują grupy lepsze i gorsze, co z kolei przyczynia się do ich antagonizowania. W następstwie, zaistniała sytuacja wpływa na ścieranie się akcentów ściśle utożsamianych z danymi klasami społecznymi. Nie bez przyczyny politycy na Wyspach przykładają o wiele większą uwagę do swojej wymowy niż ich koledzy zza oceanu. Urażenie elektoratu swoją nazbyt „arystokratyczną” wymową byłoby bowiem ostatnią pożądaną rzeczą podczas kampanii wyborczej. Więcej na ten temat w e-książce „British Accents: Cockney, RP, Estuary English” http://www.przegladdziennikarski.pl/jezyki-obce/english/e-book-british-accents-cockney-rp-estuary-english/



[1]Mimo że niewolnictwo na Wyspach zniesiono już w 1807 roku, a w USA dopiero w 1865 roku, pod względem tradycyjnej stratyfikacji społeczeństwa zdecydowanie przoduje pierwsze z tych państw.

2 KOMENTARZE

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here