Porównanie politycznych mówców (cz. 3): Ronald Reagan, Bill Clinton, Donald Trump, Barack Obama, Declan Ganley, David Cameron oraz Tony Blair

 Wykształcenie zdobyte przez rodziców wybitnych mówców jest skrajnie różne – od podstawowego do wysokich stopni naukowych. Oznacza to, że edukacja rodziców wcale nie musi przekładać się na przyszłą karierę ich dzieci. Podobnie wygląda kwestia wykonywanej przez nich pracy – nie ma większego znaczenia, czy pracują oni jako sprzedawcy butów, nauczyciele akademiccy czy też biznesmeni.

Ciekawym może być natomiast pytanie, czy inne aspekty życia, takie jak religia, klasa społeczna, ilość rodzeństwa, bądź środowisko, w którym wychowywały się omawiane postaci może mieć jakikolwiek wpływ na ich późniejsze zdolności oratorskie i popularność w polityce. Badane elementy i kontrast między mówcami przedstawia poniższa tabela.

Tab. 4 Porównanie mówców według ich środowiska i pochodzenia społecznego.

Pierwszym aspektem, który bardzo wyraźnie widać w tabeli czwartej, to kwestia religii. W Stanach Zjednoczonych, gdzie wyznawcy różnych odłamów protestantyzmu stanowią blisko 52% całego społeczeństwa, wszyscy wymienieni mówcy należą do tego właśnie grona. W Wielkiej Brytanii premierzy, według społecznych oczekiwań, wyznają anglikanizm. Nawet Tony Blair przyjął chrzest w Kościele katolickim dopiero pół roku po rezygnacji z urzędu premiera, który sprawował przez ponad dziesięć lat. W przeciwnym razie, tego rodzaju decyzja podczas zajmowania stanowiska premiera, mogłaby wywołać niemały skandal. Kolejna postać, Declan Ganley, podobnie jak 87% Irlandczyków[1], deklaruje, iż jest katolikiem. Wniosek pozostaje jeden – polityk, który jest wyznawcą innej niż większość elektoratu religii, nie będzie mógł skutecznie oddziaływać na społeczeństwo i manipulować nim[2].