„Luksus nie lubi rozgłosu” – reklamy produktów ekskluzywnych (cz. 1)

6

Promocja produktów ekskluzywnych wiąże się ze spełnieniem odpowiednich kryteriów, tak w sferze językowej, jak i werbalnej (1). Budżety na kampanie reklamowe są w tym przypadku celowo ograniczane, gdyż „luksus na ogół nie lubi rozgłosu”.

Ilość reklam jest również niewielka, co dodatkowo pozwala na pieczołowite przygotowanie każdej z nich (2). Kraje anglojęzyczne, tuż obok Francji, Włoch, Szwajcarii i Niemiec, są tymi, z których pochodzi najwięcej prestiżowych marek firm. Przy promocji produktów z USA czy Wysp Brytyjskich pomaga język angielski, który niezaprzeczalnie stał się językiem międzynarodowym (3). Każda reklama telewizyjna, zamieszczona dodatkowo w Internecie, może być obejrzana i zrozumiana na całym świecie, przez co komunikacja masowa jest tutaj bardzo ułatwiona (4). W tak dogodnej sytuacji nie są już np. marki niemieckie czy włoskie, które muszą tworzyć inne reklamy na własny rynek i inne na ten międzynarodowy.

            Amerykańskie domy mody, choć wciąż w cieniu tych włoskich (takich jak: Prada, Versace, Gucci, Armani, Valentino, Dolce & Gabbana) i francuskich (Louis Vuitton, Chanel, Christian Dior, Givenchy i in.), stają się coraz bardziej znane i powszechne na świecie. Dobrymi przykładami potwierdzającymi tę tezę są nazwiska (i jednocześnie marki): Marc Jacobs i Vera Wang. Są oni uznani za dwójkę najlepszych projektantów mody w USA (5). Oboje też pozują na billboardach, reklamując nowe ubiory i perfumy. W przypadku Very Wang, jest ona znana ze swoich luksusowych strojów kobiecych, w tym sukien ślubnych. Jej klientki to przede wszystkim gwiazdy Hollywood – m.in. Mariah Carey, Sharon Stone, Jennifer Lopez. Reklamy Very Wang są dobrze przemyślane i skierowane przede wszystkim do zachodniego kręgu kulturowego (6). Na widocznym powyżej zdjęciu mocny makijaż oznacza, że kobieta jest pewna siebie. Dodatkowo rozchylone łokcie powodują, że modelka wygląda na większą, niż jest w rzeczywistości. Widoczny fragment uda podkreśla seksapil, a wąż na szyi – drapieżność. Poniżej przedstawiam też reklamę Prada. Jej reżyserem był sam Roman Polański:


(1) M. Wolny-Peirs, Język sukcesu we współczesnej polskiej komunikacji publicznej, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2005, s. 10.

(2) http://marketing.org.pl/index.php/go=2/act=2/aid=m46012b66d0fb8, 10.02.2012.

(3) J. Muszyński, Leksykon marketingu politycznego, Wydawnictwo Alta2, Wrocław 2001, s. 97.

(4) K. K. Reardon, Persuasion. Theory and Context, Sage Library of Social Research, Beverly Hills 1981, s. 195.

(5) http://kathrynvercillo.hubpages.com/hub/Top-10-American-Fashion-Designers, 12.02.2012.

(6) G. Rebel, Naturalna mowa ciała, Wydawnictwo Astrum, Wrocław 1998, s. 37.

6 KOMENTARZE

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here