Akcent Cockney i jego główne cechy

6
            Liczne cechy akcentu Cockney przenikają do standardowej wymowy angielskiej, która następnie, w swej hybrydowej postaci, jest szeroko wykorzystywana, m.in. przez celebrytów i polityków. Zdecydowanie najważniejszym elementem tegoż akcentu jest powszechna glottalizacja[1], znajdująca swoje odzwierciedlenie w wymowie słów takich jak: cat [‘kæ?t], water [‘wo:??] lub city [s???i] [2]. Równie interesującą cechą jest monoftongizacja dyftongu /a?/, np. Słowo mouth wymawiane jest jako [mæf], [mæθ] bądź [ma:f]. Jego standardowa wymowa brzmiałaby natomiast [ma?θ]. Innym charakterystycznym, acz bardzo stygmatyzowanym w szkołach elementem jest pominięcie /h/ (ang. h-dropping)[3], które występuje na początku wyrazów, np. hate, hoax, hold, hat lub hair[4]. Istnieją jednak słowa (takie jak hospital), gdzie początkowe /h/ jest wymawiane[5]. Wymowę Cockney charakteryzuje również tzw. ciemne /l/ (lub niskie /l/; ang. dark /l/), będące obecnie wynikiem pełnej wokalizacji tego dźwięku. W efekcie w słowach takich jak middle, milk, usual, wall wymawiane są dźwięki /?/ lub /o/. Pominięcie /g/ (ang. g-dropping)wygląda bardzo podobnie jak w przypadku /h/, a jego skutek można zaobserwować w następujących wyrazach: singing [‘s???n], talking [‘t?:k?n]. Z kolei w innych przypadkach stosowana jest redukcja [nt] (ang. nt-reduction), np. want to [‘w?n?], twenty [‘tweni][6]. Następną z kolei cechą jest tzw. th-fronting, a więc zastąpienie spółgłosek zębowych /θ/ i /ð/[7] spółgłoskami wargowo-zębowymi /f/ oraz /v/, tak jak w następujących przykładach: three [fr?i], brother [br?v?], bath [b?:f][8]. Dźwięk /ð/ podlega jednocześnie zjawisku tzw. th-stopping i kiedy występuje na początku danego wyrazu zmienia się w /d/, np. this [d?s], the [d?]. Elementem używanym w Cockney jest też pominięcie /j/ (ang. yod-dropping), np. reduce, tune, knew, które wraz zkolejną cechą – połączeniem /j/ (ang. yod-coalescence) tworzy formy: reduce [‘r?d?u:s], tune [t?u:n], assume [?? u:m]. Warto też wspomnieć o charakterystycznym, otwartym dźwięku shwa /?/, np. marrow [‘mær?], dinner [‘d?n?][9]. Choć akcent Cockney zawiera jeszcze wiele innych, interesujących cech[10], te wyżej wymienione są najbardziej podstawowe. Więcej na ten temat w e-książce „British Accents: Cockney, RP, Estuary English” http://www.przegladdziennikarski.pl/jezyki-obce/english/e-book-british-accents-cockney-rp-estuary-english/
[1] W jej następstwie powstaje wiele homofonów, np. like oraz light.
[2] J. C. Wells, Accents of English 1: An Introduction, Londyn 1992, s. 302.
[3]http://www.ic.arizona.edu/~lsp/CockneyEnglish.html, 20.12.2010.
[4] Podobnie jak w przypadku glottalizacji, również i tu mamy do czynienia z powstawaniem licznych homofonów, np. heart i art wymawiane są jako [‘?:?]
[5] B. Collins, M. I. Mees, Practical Phonetics and Phonology, Londyn i Nowy Jork 2008, s. 164.
[6]http://www.cc.kochiu.ac.jp/~tamasaki/My%20Fair%20Lady%20and%20the%20Twentiethcentury%20Changes%20in%20British%20English%20Pronunciation_20080130_rev0223.pdf, 20.12.2010.
[7] E. Waniek-Klimczak, Descriptive Grammar, Łódź 2006, Handout 7.
[8] A. Hughes, P. Thrudgill, D. Watt, English Accents and Dialects: An Introduction to Social and Regional Varieties of English in the British Isles, Malta 2005, s. 74.
[9] P. Rogaliński, The Influence…, op. cit., ss. 11-12.
[10] Są nimi m.in. używanie tryftongów, zmiana standardowego /?:/ na [?+:] lub [œ:] oraz przekształcenie następujących dźwięków: /i:/ na /?i/, /æ/ w /?/ lub /??/, /e?/ w /a?/, /a?/ w /??/, /??/ w /o?/, /u:/ w /??/ lub /?:/, /??/ w /æ:/, /?:/ w /o:/ lub /o?/, a nawet /?o/.

6 KOMENTARZE

  1. W Cockney nie występuje ciemne /l/, a zwokalizowane /l/. Ciemne /l/ to spółgłoska występująca w RP. Zwokalizowane /l/ to samogłoska występująca w Cockney.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here