Agresja rosyjska groźna dla całego świata

0
(S. Jołkin, 2014).

Dlaczego agresja rosyjska na Ukrainę jest groźna nie tylko dla narodu ukraińskiego, ale dla wszystkich narodów współczesnej Europy a nawet całego świata? Jaka może być w tej dziedzinie nie tylko bieżąca ale też perspektywiczna rola CHRL? Jakie wnioski z tych doświadczeń wynikają dla współczesnych narodów ukraińskiego i polskiego?

Współczesna agresja rosyjska przeciw narodowi ukraińskiemu stanowi nie tylko aktualne zagrożenie dla niepodległości i wręcz bytu i perspektyw narodu ukraińskiego, ale jest to też istotnym zagrożeniem dla wszystkich narodów europejskich, a nawet narodów całego, współczesnego świata. Wynika to stąd, że współczesne imperium rosyjskie nie tylko buduje aktualna klasa kapitalistów rosyjskich w oparciu o jej rosyjską część byłego ZSRR, ale chce go tworzyć i rozwijać w oparciu o podporządkowanie klasie kapitalistów rosyjskich zarówno wszystkich terytoriów i narodów funkcjonujących w ramach dawnego ZSRR, ale też rejonów podporządkowanych ZSRR choć nie wchodzących w skład państwa radzieckiego. Można nawet powiedzieć więcej. A może za podstawę pomyślności nowo powstałej klasy kapitalistycznej współczesnej Rosji, jej przedstawiciele uważają, że tylko w pierwszej kolejności warunkiem realizacji aspiracji i pragnień klasy kapitalistów rosyjskich, jest przyporządkowanie sobie wszystkich nie rosyjskich narodów wchodzących w skład dawnego ZSRR, w następnej też narody, które znajdowały się wcześniej w orbicie dominujących wpływów Związku Radzieckiego (w tym narodu polskiego) ale też wszystkie inne narody, które da się w przyszłości siłą i agresją sobie podporządkować. Taka orientacja może wynikać z głęboko zakorzenionych hegemonistycznych skłonności współczesnej klasy kapitalistycznej aktualnego mocarstwa rosyjskiego. Współczesna bowiem klasa kapitalistów rosyjskich powstała i funkcjonuje z przekształcenia w taką klasę dotychczasowej biurokracji radzieckiej, która nie tylko przejęła władzę nad imperium rosyjskim, w słynnym 1917 r. łącznie z krajami nie rosyjskimi podporządkowanymi caratowi, ale która od początków swego panowania na tym terenie dążyła do zapanowania nad całą Europą a potem nad całym światem. II wojna światowa, w której ZSRR pod względem wojskowym odegrał dominującą rolę, pozwoliła biurokracji radzieckiej dominującej dotąd na obszarach byłego imperium carskiego i pobliskich rozszerzyć zakres tych wpływów, w którym władze rosyjskie tego imperium miały mieć dominujący wpływ. My Polacy mamy szczególne podstawy do pamiętania tego procesu, który spowodował, że naród polski w latach 1944 – 1989, nie tylko nie posiadał suwerenności, i w dużej mierze był podporządkowany dominacji rosyjskiej, biurokratycznej dominacji ludzi ówczesnej Rosji ale który cierpiał z powodu swojej ograniczoności w dziedzinie faktycznej suwerenności. Przypomnijmy też, że ówczesne podporządkowanie moskiewskiemu centrum narodów wchodzących w skład Związku Radzieckiego i narodów podporządkowanych nie wchodzących w skład Związku Radzieckiego, nie wyczerpało aspiracji z tego zakresu moskiewskiego centrum ówczesnego Związku Radzieckiego którego przywódcy chcieli podporządkować sobie coraz bardziej narody całego. ówczesnego świata. Zaprowadzić ich ustrój w całym ówczesnym świecie. Upadek ZSRR i przekształcenie biurokratycznej władzy komunistów we władze nowo kreowanej rosyjskiej klasy kapitalistów, nie tylko nie zmniejszyło aspiracji nowo narodzonej rosyjskiej klasy kapitalistów do nieograniczonego posiadania ale też dominowania i podporządkowania sobie sąsiadów oraz odegrania dominującej roli w całym, współczesnym świecie, ale tez podjęcia działania na rzecz zapewnienia takiej pozycji w świecie które miały zintensyfikować i radykalnie zwiększyć dochody i posiadanie wykreowanej rosyjskiej klasy posiadającej.. Rosyjska bowiem biurokracja państwa komunistycznego, nie miała takich aspiracji konsumpcyjnych i w zakresie indywidualnego posiadania i niebywałej konsumpcji jaka powstała i rozwinęła się w nowo powstałej klasie kapitalistów rosyjskich, która podobnie jak miało to miejsce u biurokratów, ale i właścicieli majątków kapitalistycznych w Rosji carskiej, wykazała się i nadal się wykazuje nieporównywalnie większymi aspiracjami konsumpcyjnymi, niż miało to miejsce u rosyjskiej biurokracji rządzącej ZSRR.W efekcie doszło do nie tylko u dyktatora Putina do głębokiej demoralizacji ale też sporej grupy ludzi należącej do nowo powołanej elitarnej klasy kapitalistycznej Rosji nie tylko wielkiego stanu posiadania ale wielkiej korupcji całego państwa rosyjskiego. Od górnych warstw tej klasy do administracji, kadry dowódczej armii rosyjskiej, jej średniego personelu aż do zwykłych żołnierzy którzy wolą kraść i gwałcić niż skutecznie wojować.

Współczesna rosyjska klasa kapitalistyczna, kreowana przez ostatniego władcę imperium radzieckiego w postaci Jelcyna i rozwijana w ostatnich dziesięcioleciach przez Putina, radykalnie zwiększyła swoje aspiracje konsumpcyjne nie tylko w porównaniu z biurokracją rosyjską ZSRR, ale też klasami posiadającymi Rosji carskiej. Jest tak zachłanna w dążeniu do indywidualnego posiadania, że pod tym względem zasadniczo różni się od innych współczesnych kapitalistycznych klas posiadających, które nie można powiedzieć, aby nie miały wielkich aspiracji w zakresie posiadania, niezależnie od tego czy są zlokalizowane na północno amerykańskiej ziemi, czy na ziemiach zachodnio europejskich oraz wszędzie indziej tam, gdzie klasa kapitalistyczna dominuje nad resztą danego społeczeństwa. Nie istnieje jednak taki poziom posiadania, który mógłby rosyjską klasę kapitalistyczną współczesnego świata usatysfakcjonować poziomem uzyskanych dóbr materialnych i ograniczyć jej dalsze dążenia do zwiększenia tego stanu posiadania. Z tego punktu widzenia, chęć podboju ziem ukraińskich przy pomocy zdemoralizowanych siły zbrojnej kapitalistycznego imperium rosyjskiego, to tylko początek procesu realizowanego przez rosyjską klasę kapitalistyczną we współczesnym świecie działań zaborczych na dodatek połączonych z użyciem środków agresji, w których nie wykluczona jest żadna brutalność i jakakolwiek zbrodnia. Na dodatek, współczesnej rosyjskiej klasie kapitalistycznej jako klasie nowo bogackiej, nie obca jest radykalna pazerność i brutalność w dochodzeniu do konsumpcyjnych korzyści w skali bijącej dotychczasowe rekordy jakiejkolwiek klasy posiadającej współczesnego świata. Przeszłego i aktualnego ale też i czasu przyszłego. Jej aspiracje z tego zakresu oznaczają pobicie wszelakich rekordów w tej dziedzinie w dotychczasowej historii.. Dlatego też, jeśli miałoby się udać podbić przez rosyjską klasę kapitalistyczną i jej państwo w najbliższej wojnie Ukrainę, to należy się spodziewać, że podobne działania będą podejmowane w stosunku do innych terytoriów i narodów nad którymi panowała wcześniej biurokracja rosyjska, ale też nie jest wykluczone pragnienie podbicia i podporządkowania innych terytoriów, oraz wykorzystania jego ludności dla dążenia do panowania nad całym światem. Dotyczy to dla przykładu narodów skandynawskich ale też wszelkich innych

Z tego punktu widzenia można uznać, że agresja rosyjskiej klasy kapitalistycznej i jej przywódcy Putina, na Ukrainę to tylko początek próby przebudowy świata pod względem strukturalnym, który podjęła rosyjska klasa kapitalistyczna i jej zmilitaryzowane państwo. Dlatego naród ukraiński i jego sojusznicy nie walczą współcześnie tylko o swoje narodowe i społeczne interesy, ale też o realizacje interesów ludności zarówno narodów przynależnych uprzednio państwowo do ZSRR, zarówno w postaci państwowej wspólnoty z narodem rosyjskim jaki i struktur państwowych podporządkowanych ZSRR ale też podporządkowania sobie i wyzysku przez siebie reszty świata w stosunku do którego biurokracja ZSRR nie ukrywała nigdy swoich imperialnych, zaborczych dalekosiężnych i długoterminowych aspiracji ich podporządkowania Moskwie. Planów dość utopijnych ale mimo to groźnych dla wielu narodów współczesnego świata.

Przebieg dotychczasowej rosyjskiej agresji wobec narodu ukraińskiego i szanse jej skutecznego zakończenia

Bilans dotychczasowego ataku rosyjskich kapitalistów wobec narodu ukraińskiego, nie otwiera zbyt wielkich nadziei na skuteczny krok zmierzający do tego, aby naród rosyjski dość skutecznie kierowany przez nowo powstałą rosyjską klasę posiadającą mógł odnotować szansę na realizację swoich imperialnych nawet częściowych imperialnych zamiarów. Największy konkurent współczesnego imperium rosyjskiego w postaci kapitalistycznej Ameryki Północnej, już udzielił dotąd dość skutecznej pomocy napadniętej Ukrainie, która dzięki temu ale głównie dzięki wyjątkowej determinacji narodu ukraińskiego który z pozytywnym skutkiem broni swojej niepodległości i samodzielności przed brutalnym atakiem imperium rosyjskiego, jego nowopowstałej klasy kapitalistycznej i jego wyjątkowo agresywnej elity rządzącej, nie posiadającej żadnych ograniczeń i skrupułów klasy kapitalistycznej, która nie wyrzekła się kontynuowania planu biurokracji rosyjskiej panowania nad światem. A nawet je zintensyfikowała co często przybiera karykaturalny charakter w stosunku do jej współczesnych możliwości i wojskowych i innych.. Próba podbicia Ukrainy to tylko początek realizacji jej wielkich planów imperialnych. Jednakże dzięki determinacji narodu ukraińskiego ale też częściowo pomocy Ameryki i innych krajów kapitalistycznych współczesnego świata udzielonej w postaci sprzętu wojskowego narodowi ukraińskiemu, widać, że brutalna agresja już okazała się niezdolną do pokonania o wiele mniejszego i mniej wyposażonego w bogactwo naturalne sąsiada. Wszystko jest jednak dopiero w toku. I wszystko zależy od tego, jak się ułożą nadchodzące wydarzenia w dniach czy miesiącach. Jedno jest pewne. Imperiom rosyjskie, a zwłaszcza jego podstawa rosyjska nowo powstała klasa kapitalistyczna, przeżarta jest do głębi korupcją nieznaną w takiej skali we współczesnym świecie. Klasa kapitalistyczna współczesnej Rosji posiada w dyspozycji ogromne bogactwa naturalne zarówno Syberii, jak i innych rejonach swojej ojczyzny oraz dużą liczebność narodu kilkukrotnie większą od liczebności narodu będącego obecnie przedmiotem agresji. Jeśli dotąd się nie udało jednak agresorowi opanować całego terytorium Ukrainy i podporządkować go eksploatacji klasowej, co nie nastąpiło tylko dlatego, że rosyjska klasa kapitalistyczna wykreowała taką korupcję, która dotyczy całego państwa rosyjskiego, w tym jego armii, która nie pozwoliła zbudować siły uderzeniowej łatwo pokonujących o wiele mniejszy od rosyjskiego agresora naród i o wiele mniejszym posiadanym zakresem bogactw naturalnych. Wszystko wskazuje na to, że na pewno nie uda się w pełni przyporządkować terytorium narodu ukraińskiego nowemu agresorowi. Ale czy atakowany nie będzie zmuszony wejść w jakieś kompromisy terytorialne, tego jak dotąd nie wiadomo. Wiadomo natomiast, że we współczesnych liberalno- kapitalistycznych krajach, powstał dość szeroki front pomocy atakowanemu narodowi ukraińskiemu który słusznie uznano, że gdyby stał się przedmiotem skutecznej agresji, to byłoby to bardzo groźne dla innych części współczesnego świata, w stosunku do których rosyjska klasa posiadająca i jej współcześni przywódcy, nie ukrywają swoich agresywnych zamiarów. Dotyczy to zarówno wielu narodów byłego ZSRR, jak też krajów od ZSRR kiedyś zależnych. Jednak lista ta nie kończy się na tego rodzaju krajach i państwach albowiem rosyjskie imperium nie kryje swoich zamiarów panowania nad całym, współczesnym światem. Jest to oczywiście utopijne ale mimo to dość groźne.

Z tego punktu widzenia, nie toczy się współcześnie walka o Ukrainę czy władze nad państwem wchodzącym wcześniej bezpośrednio w skład ZSRR, ale głównie walka o kształt całego współczesnego i nadchodzącego świata i miejsca w nim rosyjskiej klasy posiadającej oraz jej aktualnego rządu na czele z agresywnym Putinem.. Z tego punktu widzenia należy uznać, że jest to też w ostatecznym rachunku walka liberalnej kapitalistycznej demokracji z kapitalistycznym totalitaryzmem. I w ostatecznym rachunku, walka o względną pomyślność człowieka w nadchodzących dziesięcioleciach w dużej części współczesnego świata. Dlatego można uznać, że walka ta w sposób nieunikniony dla rosyjskiego agresora, musi zakończyć się jego głęboką klęską. Natomiast ważne jest to, czy klęska ta nastąpi wcześniej, czy później? I jakie poniosą straty te siły, które tą klęskę rosyjskiej agresji zgotują? W interesie ludzkości jest to, aby udzielić jak największej pomocy z wszystkich możliwych stron współczesnej Ukrainie w tej walce i w jak największym stopniu utrudnić agresorowi przedłużanie jego agresji i koniecznie zapewnić zakończenie jej jednoznaczną klęskom agresora.

Wielkim utrudnieniem w tej dziedzinie jest fakt, że część krajów Europy Zachodniej powiązana jest głęboko ekonomicznie z najważniejszym współczesnym agresorem. Kraje te oparły bowiem w znacznym stopniu swoją egzystencję na gazie czy ropie rosyjskiej. W obecnej sytuacji bardzo trudno tym krajom zrezygnować z całkowitych dostaw obu tych surowców. Co w dużej mierze może nie tylko przedłużać konflikt agresora z Ukrainą, ale tworzyć zagrożenie powodując, że narastający przewrót ustrojowy w kraju agresora będzie się przedłużał, choć w ostatecznym rachunku jest on nieunikniony w nadchodzących dziesięcioleciach. Oby nastąpił jak najszybciej oby miał optymalny dla losów pokoju i rozwoju społeczeństwa globalnego kształt Natomiast bardzo dobrze się stało, że związki naszego narodu polskiego z narodem ukraińskim, w którym obok długich tradycji wzajemnej współpracy wiele też było konfliktów i niepotrzebnej wrogości, przekształcają się współcześnie w coraz większą trwałą współpracę i wzrastającą przyjaźń, która wynika nie tylko z polskiej naturalnej skłonności do stawania po stronie pokrzywdzonego, ale która w dużej mierze wynika też stąd, że mamy w obliczu rosyjskiego zagrożenia dominujące wspólne interesy, tak jak mamy też wspólne interesy z Unią Europejską i NATO jak mają też niektóre kraje skandynawskie, które długo pozostawały poza strukturami polityczno-wojskowymi, mogącymi uniemożliwić wobec nich agresję rosyjskich klas posiadających a teraz reorientowały się w tym zakresie grożącymi im niebezpieczeństwami rosyjskiego imperializmu i chcą wstąpić do Unii Europejskiej i NATO szukając w szerszej wspólnocie liberalnych państw kapitalistycznych szansy na wspólną obronę przed narastającym rosyjskim, imperialnym niebezpieczeństwem.

Chińskie właściwości i ich znaczenie inspiracyjne dla współczesnego pokojowego współistnienia narodów obecnego i nadchodzącego świata

Skutki agresji rosyjskiej na Ukrainę, nie redukują się do tego, że ukazują z jednej strony tendencję współczesnych nowo powstałych rosyjskich klas posiadających do tego, aby w pierwszym rzędzie zawładnąć krajmy należącymi kiedyś do ZSRR. Natomiast potem też należącymi niegdyś do radzieckiej sfery wpływów. Następnie zagarnąć jeszcze więcej i gdzie się tylko da. W tym dla przykładu kraje skandynawskie czy Polskę Z drugiej zaś strony, wywołuje to odpowiednią kontrakcję ze strony państw kapitalistycznych liberalnego charakteru, które stawiają sobie za cel radykalne i skuteczne przeciwdziałanie dążeniom rosyjskiej klasy posiadającej do realizacji agresji i podporządkowania swej władzy i realizacji swoich interesów agresywnych zarówno na wspomnianych terytoriach, jak też dążących do głębokiego zdominowanie przez siebie globalnego świata. Obok autorytarnego rosyjskiego kapitalizmu w którym władza i większość bogactw należy do coraz bardziej pasożytniczej i zdemoralizowanej klasy kapitalistycznej powstałej z dotychczasowych elit władzy, w którym władza nie należy do ludu pracującego tylko do kapitału, ale lud pracujący często o tym nie wie, we współczesnym świecie na wielkim chińskim półwyspie po 1978 roku, powstał nowy model władzy, ciągle jeszcze słabo rozpoznany we współczesnej literaturze przedmiotu. Ale też tym samym w powszechnej świadomości współczesnych narodów I tak dla przykładu, w najbardziej renomowanej w Polsce książce poświęconej współczesnym Chinom, ten najważniejszy element chińskich przeobrażeń różniący ustrój tego kraju zarówno od radzieckiego socjalizmu, jak i liberalnego kapitalizmu, nie został dostatecznie ani zauważony i zbyt dokładnie wyjaśniony i jasno zaprezentowany. Tymczasem od 1978 roku w Chinach, nadal co prawda rządzi autorytarna biurokracja, powstała w 1949 r. ale wykreowana została pod jej kierownictwem zupełnie nowa działająca w Chinach klasa kapitalistów. Na dodatek jest tak usytuowana w społeczeństwie, że nie tylko nie realizuje maksymalnego zysku przez siebie przywłaszczanego, ale uzyskanym wysokim zyskiem musi dzielić się pod nadzorem tutejszej biurokracji z tutejszą klasą robotniczą i innymi częściami chińskich ludzi pracy. Na dodatek, taka struktura ustrojowa likwiduje niezdolność dotychczasowego ustroju osiągania przez niego porównywalnej do kapitalizmu wydajności pracy i jakości produkcji. A nawet wręcz zapewnia ( jak dotąd) współczesnym Chinom wysoką wydajność pracy i podobne lub niższe koszty produkcji jak osiągają rozwinięte kraje kapitalistyczne i co najważniejsze podobną lub coraz lepszą jakość produkcji porównywalną do osiąganej w najbardziej rozwiniętych krajach kapitalistycznych na czele z USA.A więc osiągnięcie czegoś co było niemożliwe do osiągnięcia ani w ZSSR ani w innych krajach nowego ustroju w stosunku do kapitalizmu łącznie z Chinami lat 1949-1978. Dla przykładu w książce prof. Bogdana Góralczyka daremnie byśmy szukali dokładniejszego opisu tej specyficzności chińskiego ustroju[1]. Tymczasem takie rozwiązanie wyeliminowało dotychczasową sytuację, w której ustrój konkurencyjny wobec kapitalizmu w jego najważniejszych centrach nie zapewniał danemu społeczeństwu, w którym on funkcjonował zarówno odpowiedniej wydajności pracy, jak i jakości produkcji, a nawet funkcjonowała i rozwierała się dysproporcja w tym zakresie, która powodowała coraz większe przegrywanie współzawodnictwa z kapitalizmem nowego ustroju a zwłaszcza północno-amerykańskim ustrojem kapitalistycznym jak i funkcjonującym na innych terenach W wypadku Chin, po 1978 roku w rezultacie takich przeobrażeń, naród zamieszkujący cały półwysep i liczący miliard czterysta milionów ludności, nie tylko osiągnął wyższe od północno amerykańskiego tempo rozwoju, ale nawet wielu czołowych specjalistów od badania rozwoju ekonomicznego we współczesnym świecie uznało, że Chiny nie tylko dogoniły USA, ale wypracowały gospodarkę i realizują rozwój wyższy od gospodarki północno amerykańskiej[2]. W części światowej i w większości polskiej literatury ta zmiana nie została dostatecznie dostrzeżona. A to wypaczało i nadal wypacza globalny obraz współczesnego świata.

Funkcjonowanie we współczesnym świecie takiego kształtu wspomnianych Chin, posiada niewątpliwie istotne znaczenie dla oceny współczesnej agresji rosyjskiej wobec narodu ukraińskiego i dające się przewidzieć tego skutki w najbliższym ale i dalszym czasie. Obecnie bowiem w podzielonym świecie, Chiny zagrożone agresją przez czołowe państwo kapitalistyczne – USA – i dlatego zawarły odpowiednie porozumienia i sojusz z rosyjskim partnerem, głownie atomowym eliminując w ten sposób zagrożenie militarne własnego istnienia przez sojusz z mocarstwem, które dysponuje silniejszym zasobem broni atomowej, niż jego chiński adwersarz. A w sumie dysponują Rosja i Chiny potencjałem równym w stosunku do świata kapitalistycznego. Tym samym wykluczający kapitalistyczny szantaż atomowy wobec CHRL Dlatego mimo różnic ustrojowych, w tym też orientacji społeczno-gospodarczych Chiny nawiązały układ sojuszniczy z rosyjskim mocarstwem i wspólnie stanowią potęgę atomową, jako przeciwważną, a w każdym razie siłę równoważną w stosunku siłę będących z USA powiązanych umową sojuszniczą a dysponujących bronią atomową. W każdym razie CHRL w stosunku do mocarstwa atomowego północno amerykańskiego i innych rozwiniętych krajów kapitalistycznych liberalnego charakteru zapewniły sobie i współcześnie zapewniają sobie pełną równowagę militarną. Niektórzy sądzą na tej podstawie, że Chiny posiadając atomowy sojusz ze swoim rosyjskim partnerem, muszą tym samym popierać rosyjska agresja na Ukrainę natomiast wspieranie jej obrony przez USA i inne rozwinięte kraje kapitalistyczne, z natury rzeczy stawiają Chiny w układzie konfliktowym z tymi, którzy wspomagają obronę Ukrainy przed rosyjską agresją. A nawet próbują usytuować CHRL z tego powodu jakby naturalnie ustawionego na przeciwstawnych pozycjach w stosunku do wszystkich wspierających współcześnie Ukrainę. Takie rozumowanie to wielki błąd. Jest to pogląd całkowicie fałszywy i błędny. Współczesne Chiny, które osiągnęły niebywały, dynamiczny rozwój od 1978 roku do czasów współczesnych. mają co prawda sojusz atomowy z Rosją, ale nic nie wskazuje na to aby chciały, pragnęły oraz faktycznie dążyły do wspierania swojego rosyjskiego sojusznika, w jakiejkolwiek agresji w tym też wspierania go w agresji przeciw Ukrainie. Odwrotnie mają interes aby wojnę rosyjsko-ukraińską nie tylko skracać ale radykalnie likwidować. Narodowi chińskiemu bardziej niż czegokolwiek we współczesnym czasie potrzebne są plony ukraińskiej, czarnomorskiej ziemi. Chiny z tego co wiem już zainwestowały w ten cel duże środki ale to tylko mała ich część które chcą zainwestować w ukraińską ziemie bo najważniejszym ich współczesnym celem jest poprawa żywnościowej sytuacji wielkiego nie tylko wielkością liczebną narodu chińskiego.( przypomnijmy liczącego miliard czterysta milionów mieszkańców)Nie ma ważniejszego niż realizacja tego celu współczesnej władzy chińskiej.

Dlatego wsparcie Rosji i jej elit rządzących w ich agresji wobec narodu ukraińskiego nie jest w interesie Chin, bo ustawia to władze współczesnych Chin w niewygodnej dla nich sytuacji w całym współczesnym układzie międzynarodowym. Chiny chcą gospodarczo współpracować z całym światem i nie chcą dać się wyizolować nie tylko od swojego rosyjskiego partnera, ale też od jakiegokolwiek partnera tylko dlatego, że wchodzi w obronne sojusze które zapewniają im równowagę atomową we współczesnym świecie. Myli się więc pani Heather Conley szefowa German Marshall Fund[3], która uważa, że gdy Putin będzie na „skraju upadku” to przywódca, chiński prezydent tego kraju, Xi Jinping go uratuje. Jest to błędne rozumowanie. Przywódca chiński chętnie korzysta ze zbilansowanego potencjału atomowego Chin i Rosji, bo to zapewnia mu równowagę militarną we współczesnym świecie ale nie jest zainteresowany tym, aby włączać się aktywnie w rolę mocarstwa, które zamierza rewidować istniejący porządek na świecie w zakresie wpływów i znaczenia poszczególnych państw. Jeśli chodzi natomiast o współprace z Europą czy w szerszych wymiarach. Z całym światem to Chiny są zainteresowane osiągnięciem przewagi gospodarczej nad głównym konkurentem, jaki stanowi dla nich USA, ale nie tylko nie będą, sięgały po oręż wojny a zwłaszcza wojny atomowej w tym współzawodnictwie ale zrobią wszystko by uniknąć jakiegokolwiek angażowania się politycznie a zwłaszcza militarnie po stronie Rosji w jej konfliktach z Ukrainą czy USA i ich sojusznikami. Mogą oczywiście wykorzystać kłopoty swojego rosyjskiego partnera, aby taniej od niego kupić ropę czy gaz i to w zwiększonych do obecnych ilościach, ale w żadnym wypadku nie będą Chiny afirmować a tym bardziej popierać rosyjskiej agresji zarówno przeciw Ukrainie, ale też jakiemukolwiek innemu współczesnemu krajowi. Powodowane jest to nie tylko głęboko rozumianymi interesami chińskimi ale też długowieczną chińską tradycją pokojową która umacnia walory takich chińskich decyzji.

Wynika z tego, że skutki rosyjskiej agresji przeciw Ukrainie z punktu widzenia długoterminowych celów współczesnych Chin, są całkowicie sprzeczne z interesami CHRL i inne niż się to często przedstawia jest różnych publikacjach. One są i dla narodu chińskiego i dla narodów świata w tym narodu ukraińskiego korzystne bo opierają się na trwałej chińskiej polityce konsekwentnie pokojowej Jest to istotne jeszcze z innego punktu widzenia. W ostatecznym rachunku, błąd a nawet zbrodnia Putina w sprawie agresji przeciw narodowi ukraińskiemu i zarazem elity wyalienowanej klasy kapitalistycznej współczesnej Rosji od własnego narodu, który się będzie powiększał, będzie też zarazem stwarzał coraz większy kryzys dotychczasowych zdemoralizowanych, ale też złodziejskich elit rosyjskich. Już dziś ocenia się, że większość mieszkańców miast rosyjskich, krytycznie rosyjską agresję przeciw Ukrainie. To będzie się nasilać i występować też w małych miasteczkach i na wsi rosyjskiej. Czas i jego upływ spowoduje taką naturalną reakcje tych środowisk w miarę ujawnianych nieuniknienie rosyjskich strat ludzkich w tej wojnie.. Zjawisko izolacji i krytyki zdemoralizowanych klas kapitalistycznych współczesnej Rosji, będzie nie malało a wzrastało już w najbliższych latach. W Rosji i na świecie. Zapowiadane szybkie opanowanie całej Ukrainy przez Putina i jego zwłaszcza wojskowych pomocników, pozostawać będzie w coraz większej sprzeczności z osiągniętymi celami nawet wtedy, gdy w wyniku porozumienia Ukrainy i Rosji uda się Rosji wyrwać z ukraińskiej macierzy jakieś kawałki jej ziemi. Wcześniej niż się wszystkim wydaje, nie tylko Putin będzie musiał odejść z zajmowanego stanowiska, ale może nawet radykalnie zostać z niego odsunięty. Na ziemi rosyjskiej natomiast nie zastąpi jego żadna odmiana specyficznego rosyjskiego kapitalizmu, bo ona jest sprzeczna z rosyjską tradycją i tutejszą mentalnością ukształtowaną w długoletniej historii ZSSR… Natomiast raczej go zastąpi jakaś odmiana chińskiego ustroju, co po części będzie oznaczało powrót do czasów radzieckich, w których dominowała tutejsza biurokracja nad resztą. ówczesnego społeczeństwa. Tylko że ten powrót nie będzie pełny, tylko wzbogacony o chińskie doświadczenie, które pozwoli władzom tego kraju, nie przybliżyć się do poziomu rozwoju północno amerykańskiego, ale znacznie go przekroczyć. Pozwoli też lepiej od Amerykanów i Europy Zachodniej skutecznie i głębiej zwalczyć niebezpieczeństwo nawrotu COVID, z którym współczesne władze chińskie podejmują większą batalię, niż czołowe kraje kapitalistyczne, co może w przyszłości mieć doniosłe skutki dla zwalczania tego niebezpieczeństwa na ziemi chińskiej. Ale w ostatecznym rachunku niebezpieczeństwa z którym jako ludzkość globalna nie rozstaliśmy się tylko częściowo je zażegnaliśmy i to tylko w części globalnego świata.[4]

W rezultacie w zakresie wyciągania wniosków ogólniejszych ze współczesnej agresji rosyjskiej na ziemie ukraińskie, rozpatrywanych z punktu widzenia doświadczeń chińskich, należy uznać, że stanowią one i będą stanowić nie tylko istotne ograniczenie rosyjskich sukcesów w nadchodzących czasach osiąganych w ramach Europy i świata ale już są i zapewne będą w przyszłości ważnym źródłem i bodźcem przeobrażenia Rosji nie w kraj liberalno-kapitalistyczny ale w pewną odmianę chińskich rozwiązań ustrojowych. Będzie to dla Rosji i jej przeobrażeń kierunek rozwiązań optymalny. Dla dobrego sąsiedztwa chińsko-rosyjskiego i powszechnych pokojowych stosunków międzypaństwowych też będzie to system rozwiązań najkorzystniejszy.

Pod znakiem potrzeby większej współpracy, a nawet wzrastającej integracji w działalności ukraińsko – polskiej

Dzieje stosunków polsko – ukraińskich brzemienne były i po części są zarówno w bogatą i w długotrwałą współpracę, naszych narodów jak i ostre konflikty. Wiele występuje w tym zakresie kart pięknych ale też dużo tragicznych oraz wręcz dramatycznych. Jednakże przyszedł współcześnie czas, w którym realizacja interesów obu naszych narodów staje się w coraz większym stopniu czasem znaczącym z punktu widzenia ich losów w obecnych i w nadchodzących czasach. Brzemiennych w skutki bieżące i długoterminowe. Po zaatakowaniu ostatnio przez Rosjan narodu ukraińskiego, wszelkie niechęci i urazy nie mówiąc już o wrogości, muszą w znacznej części naszych narodów. polskiego i ukraińskiego muszą wyraźnie jednoznacznie i konsekwentnie zostać odesłane w niepamięć. Rany po konfliktach a nawet zbrodniach szybko się zabliźniają. Zwłaszcza w czas brzemienny we wspólne potrzeby. Wspólnym interesem ukraińsko –polskim czasów współczesnych jest coraz bardziej uświadamiana i uznana za ważniejszą niż to co było dotąd współpraca między polskim i ukraińskim narodem.. Oba nasze narody dysponują we współczesnym świecie wielkimi możliwościami wzajemnie uzupełniającymi się. Naród polski bez żadnych ograniczeń i barier przejął i przyjmuje na swoim terenie współcześnie uchodźców ukraińskich. Jednoznacznie im coraz bardziej pomaga. Uchodźcy ukraińscy w Polsce w znaczącym stopniu wypełniają luki w dziedzinie wzrastających zatrudnieniowych potrzeb naszej ojczyzny. Coraz wyraźniej wyłania się we współczesnej Polsce konsolidacja polsko-ukraińska. Można też uznać, że pamięć o konfliktach i niechęciach zamazywana jest w toku realnej pomocy, której udziela Ukraińcom masowo nie tylko polska ludność z dużych miast, ale też małych miejscowości oraz wsi i nie tylko z elity, ale też, że szerokich kręgów ludzi pracy naszej ojczyzny w tym procesie uczestniczących. Pozytywny stosunek Polek i Polaków do Ukraińców wyrażających się życzliwym stosunkiem do uchodźców z ukraińskiej ziemi znajduje szeroki oddźwięk w narodzie ukraińskim. Nie tylko w miastach, ale w miasteczkach, na wsi, w szerokich kręgach ukraińskiego społeczeństwa. Jednocześnie zawiązywane są korzystne układy międzyludzkie polsko-ukraińskie w skali masowej, które będą przekładały sią coraz bardziej na możliwość polsko-ukraińskiej współpracy w nadchodzących latach ale i dziesięcioleciach.

Agresja rosyjska na ziemie ukraińskie zapewne niedługo zakończy się. Nie może ona trwać wiecznie. Agresor rosyjski w swym pierwszym uderzeniu wyraźnie się zmęczył. się i stracił szanse na szybki zbrojny, dominujący sukces w zakresie swego haniebnego działa. Nie jest w stanie go też długoterminowo kontynuować. Oba żyjące i pracujące koło siebie narody w czasie pokoju, który wyłoni się z tej wojny rosyjsko-ukraińskiej, będą nie tylko chciały, ale będą zmuszone ze sobą bliżej współżyć oraz współpracować. Przypadnie to na okres, który w Polsce wcześniej niż to się wielu wydaje, odejdzie od władzy impotentna pod każdym względem ekipa rządząca w zakresie możliwości wyprowadzenia naszego narodu z obecnego, głębokiego kryzysu. Ogromna inflacja i głębokie narastanie głębokiego kryzysu w Polsce przyśpieszy ten proces. I to znacznie szybciej niż się wszystkim wydaje. Odbudowa zniszczonej przez wojnę Ukrainy i odpracowanie nie tylko straconego czasu, ale głębokiego spustoszenia dokonanego przez rządzących współcześnie Polską w ostatnich wielu latach, rysuje się jako wielkie zadanie, które łatwiej będzie wykonać przy głębokiej współpracy obu narodów, niż przy ich głębokiej izolacji, oraz często niechęci która dotąd charakteryzowała i charakteryzuje nasze wzajemne stosunki. Na dodatek ludzkość wejdzie w skali globalnej, ale zwłaszcza w skali europejskiej w czas głębokiej zmiany dotychczasowych sposobów osiągania sukcesów w rozwoju. O rozwoju decydować będą w coraz większym stopniu nie elity a szerokie kręgi danego społeczeństwa. Nie izolowane narody, a narody ściśle ze sobą współpracujące co otwiera przed narodami współczesnego świata a szczególnie ukraińskiego wielką szanse na szybki sukces. Naród polski i naród ukraiński, stają wspólnie przed trudnym zadaniem, ale wielkimi zadaniami, które o wiele gorzej rozwiązywać będzie odrębnie, niż wspólnie. Wyciąganie z tego realnych wniosków jest i będzie trudne ale możliwe. Wręcz konieczne.

Naród ukraiński i naród polski będą zmuszone wchodzić w głęboką kooperację, która będzie kontynuacją skutecznego przeciwdziałania wojnie narodu ukraińskiego z Rosją. Natomiast likwidacja skutków tej wojny, to szansa na szybkie osiągnięcie odbudowy zniszczeń wojennych Ukrainy i dewastacji naszych narodowych, polskich możliwości przez wyjątkowo egoistyczną i destruktywną ekipę elit obecnie rządzących Polską. Tylko wspólne działanie i połączone konstruktywnych wysiłków ukraińsko – polskich skierowanych na szybką odbudowę Ukrainy i na przezwyciężenie zacofania polskiej ojczyzny może nam dać wspólne z braćmi ukraińskimi i polskimi sukcesy narodowe obu naszych narodów. Uruchomienia produkcji nowoczesnych wyrobów, choćby aut i statków, komputerów i różnych technik nowej generacji które są synonimem nowoczesności, a które obiecał na szeroką skalę uruchamiać produkcje obecny polski rząd i palcem w bucie nie kiwnął nikt z rządzących, aby nawet pozorować dokonania rozwiązanie tych problemów. Ukraina współczesna ma i posiadała i posiada potężne zasoby ludzkie aby też dziś być zapleczem przemysłowym wspólnego, współczesnego narodowego sukcesu ukraińskiego i polskiego, polskiego i ukraińskiego.. W wielu dziedzinach są bardziej rozwinięte możliwość niż już wyłaniająca się realność. Ale w sumie oba kraje wzajemnie się uzupełniają. i mają szanse na wielki, wspólny sukces. A dostęp zarówno do Morza Bałtyckiego jak i Morza Czarnego, obu naszych narodów to unikalna sytuacja w skali europejskie ale i światowej. Na dodatek blisko współpracujący narody Ukraiński i Polski, posiadają potencjały nie tylko europejskie, ale też światowe w wielu zakresach, stwarzające szansę jakiej dotąd nie było. Jest pewnym paradoksem, iż ważnymi bodźcami do zagospodarowania tych możliwości jest agresywna wojna Rosji przeciw narodowi ukraińskiemu. Ale dobrze się stało, że w czasie tej wojny zostały nawiązane i pogłębione wzajemne stosunki między naszymi narodami, których dotąd nie było a przynajmniej uruchomienia rozwiniętej potrzebnej obu naszym narodom wykorzystania szansy w tym zakresie… Natomiast współcześnie jest historycznie bezprecedensowa szansa na uruchomienie wielkich współczesnych sukcesów.

Współdziałanie narodu ukraińskiego i polskiego to nie tylko dla mnie osobiście sprawa ogólna, ale to też sprawa bardzo osobista. Na początku nowego XXI wieku mój przyjaciel prof. P. Tałańczuk był łaskaw zaprosić mnie do swojej uczelni na cykl wykładów i seminariów. Wówczas miałem też własną uczelnię, która współpracowała z Uniwersytetem Ukraina i innymi uczelniami ukraińskimi. W takiej to sytuacji prof. P. Tałańczuk zorganizował w Parlamencie Ukraińskim moje spotkanie z ówczesną premier Panią Premier Rządu Ukraińskiego Panią Julią Tymoszenko, na specjalnie wydany na naszą cześć obiad w parlamencie ukraińskim. W czasie tego obiadu nie tylko grzecznościowo, ale całkiem konkretnie z mojej ówczesnej inicjatywy podjąłem z Panią Premier J. Tymoszenko rozmowę na temat potrzeby bliższej współpracy polsko – ukraińskiej zwłaszcza w zakresie szkolnictwa wyższego, ale też w znacznie szerszym zakresie. Moją inicjatywę w tej dziedzinie podjęło też wstępnie grono uczonych Uniwersytetu Ukraina, na czele z prof. P. Tałańczukiem i prof. W. Bebykiem ale też po polskiej stronie wielu moich współpracowników i uczonych kolegów uznało tą inicjatywę za bardzo ważną i znaczącą. Potem minęło sporo czasu i różne wydarzenia przyćmiły szanse realizacyjne tego wartościowego projektu, który jednak od czasu do czasu wracał a dziś wraca w skali bezprecedensowej w naszych sercach i umysłach zarówno po polskiej jak i po ukraińskiej stronie. Wraca i dziś w coraz szerszym zakresie i wymiarze. W wymiarze jakiego dotąd nie było Teraz nadszedł czas aby do tej inicjatywy powrócić i ją skutecznie zacząć realizować. Czas najwyższy.

 

Prof. dr hab. Wojciech Pomykało h. c. Uniwersytetu Ukraina w Kijowie

[1] Bogdan Góralczyk „Wielki renesans i jego konsekwencje”, Wydawnictwo „Dialog”, Warszawa 2010 r.

[2] Jeffery D. Sachs „Współpraca to nie tchórzostwo. A Ameryka nie jest już światowym hegemonem”, udostępniony w intrenecie w 2019 roku przez „Krytykę® Polityczną” w przekładzie z języka angielskiego na język polski Aleksandry Paszkowskiej

[3] Por. Polska czołowa gazeta „Rzeczpospolita” z dnia 24 maja 2022 r.

[4] Przedstawiony w tym opracowaniu obraz współczesnych Chin byłby niepełny i jednostronny gdyby autor tego opracowania nie zasygnalizował w nim realizowanej w Chinach w ostatnim czasie( zwłaszcza w 2022 r) wzmożonej walki z COVID czy innymi pandemiami które spowodowały, że w słynnym i znaczącym Szanghaju –ulubionym mieście autora tego opracowania –w tym roku (2022) jego 25 milionów mieszkańców przez szereg dni przetrzymywały władze chińskie w ich domach i z wielkimi trudnościami dowoziły im do domów potrzebną żywność Przy tym takie kroki władze chińskie podjęły –oczywiście w mniejszej skali też w innych rejonach CHRL. Autor tego opracowania zdaje sobie sprawę, że musi to odbić się w całym CHRL na wynikach gospodarowanie CHRL w całym 2022 roku. Skali tego zahamowania jeszcze nie znamy. A prognozy z tego zakresu są bardzo różne. To dla Chin wielki kłopot ale też ważna antycypacja problemów z których inni jeszcze nie zdają sobie sprawy. Przynajmniej w pełni.

Poprzedni artykułZmarł Stanisław Krzywicki! (Człowiek zasłużony – nie tylko dla bibliotekarstwa Szczecina)
Następny artykułPłeć Piękna Polityczna – w Wiedniu
Wojciech Pomykało
Prof. dr hab. Wojciech Pomykało - pedagog, doktor habilitowany nauk społecznych w zakresie pedagogiki, nauczyciel akademicki Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Warszawie, specjalista w zakresie teorii wychowania. Specjalizuje się m.in. w antropologiczno-filozoficznych podstawach edukacji oraz interdyscyplinarnych studiach dotyczących kształtowania osobowości człowieka XXI wieku. Od kilkudziesięciu lat zajmuje się problematyką teorii wychowania ze szczególnym uwzględnieniem kreacji wizji człowieka, a zwłaszcza Polki i Polaka nadchodzących czasów. W wieku 19 lat zdał z pierwszą lokatą egzamin konkursowy na asystenta prof. Adama Schaffa ( ówczesnego czołowego polskiego filozofa) i podjął pracę w jego Katedrze. W 1972 roku ukończył studia na Akademii Nauk Społecznych w Warszawie. W 1976 uzyskał w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie stopień naukowy doktora. Jego praca doktorska była poświęcona determinantom kształtowania osobowości Polaka obecnych i nadchodących czasów. W latach 1961–1989 redaktor naczelny tygodnika „Oświata i Wychowanie”. Autor jedynej w Polsce po II wojnie światowej Encyklopedii Pedagogicznej, sprzedanej w nakładzie 150 tys. egzemplarzy. W latach 1996-2010 prof. W. Pomykało kierował stworzoną przez siebie Wyższą Szkoła Społeczno-Ekonomiczną w Warszawie. Od 2012 roku jest członkiem Komitetu Naukowego corocznej międzynarodowej konferencji prawników i innych przedstawicieli nauk społecznych, organizowanych w Sejmie RP przez Uniwersytet im. Jana Kochanowskiego w Kielcach poświęconych interdyscyplinarnie traktowanym prawom człowieka. Dnia 19 lutego 2021 r. w przeddzień 90 rocznicy urodzin, otrzymał od czołowego uniwersytetu w Kijowie „Ukraina” tytuł „Honoris Causa”.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here