Pożegnanie Włodzimierza Sandeckiego

0

Autor tekstu: Karol Czejarek

Był wspaniałym moim przełożonym, gdy sprawował funkcję dyrektora departamentu Domów Kultury i Bibliotek oraz Działalności Społeczno-Kulturalnej w MKiS, a ja pracowałem w Centralnym Ośrodku Metodyki Upowszechniania Kultury. Instytucja, której był ideowym pomysłodawcą – to „następczyni” Centralnej Poradni Amatorskiego Ruchu Artystycznego, ale ze znacznie rozszerzoną – dzięki Niemu – funkcją i zadaniami.

Włodek zmarł nagle (w styczniu b.r.), na pomoc było za późno.

Pragnę Mu oddać cześć, na którą – swoją wieloletnią służbą „kulturze” zasłużył.

Ukształtował przede wszystkim na wiele lat funkcje domów kultury, które za „Jego czasów” pracy w Ministerstwie, stały się pośrednikami pomiędzy twórczością artystyczną uprawianą amatorsko, a zawodowymi środowiskami i instytucjami artystycznymi. „Przedłużające” działalność zawodowych placówek kultury – teatrów, instytucji muzycznych, estradowych, szkolnictwa artystycznego i innych – o działalność kultury uprawianej społecznie przez amatorskie zespoły teatralne, muzyczne, chóry i inne. Przyczyniając się z jednej strony do aktywnego uczestnictwa w odbiorze sztuki profesjonalnej, a z drugiej do rozwoju własnej twórczości artystycznej uprawianej amatorsko.

Do osiągnięć Włodka przypisać należy przede wszystkim Festiwal Artystyczny Młodzieży Akademickiej, który przez wiele lat dominował latem w amfiteatrze, klubach, domach kultury, nie tylko w Świnoujściu, ale i na całym Wybrzeżu Szczecińskim! Gdy ten festiwal powstawał, Włodek był wielce aktywnym szefem kultury RN ZSP.

Wcześniej można Go było spotkać wśród bezpośrednich organizatorów „Jazzu nad Odrą” we Wrocławiu!

Należy też podkreślić, iż bardzo wiele uczynił dla zwiększenia udziału polskich artystów w prezentowaniu swoich dokonań w świecie, gdy był dyrektorem „PAGARTU”.

Poparł też „całym sobą” powstanie Wydawnictwa COMUK, jak i zmaterializowanie się budowy – tak potrzebnej wówczas i dziś nowej bazy dla Biblioteki Narodowej na Polach Mokotowskich. Dziś szczycącej się nowoczesnymi budynkami i rozmachem działania.

Włodek Sandecki nieustannie dbał o doskonalenie kadr pracowników kultury, stałe podnoszenie ich poziomu zawodowego i wykształcenia, będąc rzecznikiem profesjonalizmu (tak bardzo nadal potrzebnego) WSZYSTKIM pracownikom upowszechniania kultury.

Tworzył m.in. poprzez COMUK tzw. „Szkoły Letnie” dla kadry domów kultury, dla instruktorów amatorskiego ruchu artystycznego, które przez kilka lat odbywały się latem każdego roku w Płocku („u Przyszlaka” – dyr. Liceum, popularnej w kraju „Jagiellonki”).

Był niestrudzonym orędownikiem społecznego ruchu kulturalnego, urzędnikiem wspierającym regionalne (nie tylko wojewódzkie) i specjalistyczne stowarzyszenia społeczno-kulturalne.

Zapamiętam go także z pomysłu i organizacji Festiwalu Piosenki o Ojczyźnie w Kraśniku, jak i innych „przeglądów” i konkursów amatorskich zespołów artystycznych, chórów, piosenki czy filmów amatorskich.

W latach „przełomu ustrojowego”, czyli po roku 1990, pracował skutecznie i z właściwym Mu rozmachem jako dyrektor „Mazowsza” i dyr. zarządzający Teatru Wielkiego – Opery Narodowej!

Prywatnie Włodek Sandecki był człowiekiem bardzo towarzyskim, potrafiącym znaleźć „wspólny język” z otaczającym go zwykle kręgiem przyjaciół i znajomych. Lubił brylować w tzw. „towarzystwie”, ale też miał podstawy do tego i szanował oraz doceniał swoich współpracowników.

Z powodzeniem wychował dwóch synów, a Jego żona Maria (lekarka), wspierała – jak długo ich znałem (tj. od lat siedemdziesiątych ub. wieku) – cierpliwie i z oddaniem Jego pasje i dokonania.

Włodku szanowny, pewnie będziesz działał dalej, tam gdzie teraz Jesteś. Życzę i oczekuję tego od Ciebie, choć tu na Ziemi będziemy przez to ubożsi. Ale wszystko ma swój początek i koniec. Zostaniesz na pewno w pamięci wielu, dla których powodzenia w ich działalności, nigdy się nie oszczędzałeś.

To była także Twoja wielka cecha! Umiejętność współpracy i pomagania innym w rozwoju ich karier, zdobywania dla kultury niezłomnych działaczy.

Poprzedni artykułŻegnamy Włodzimierza Sandeckiego
Następny artykułTrzech prezydentów USA odmówiło udziału w zaprzysiężeniu swego następcy
Karol Czejarek
Karol Czejarek, doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa; magister filologii germańskiej, tłumacz przysięgły z języka niemieckiego; członek Związku Literatów Polskich; profesor nadzwyczajny b. Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora, wieloletni adiunkt - kierownik po. Zakładu Kulturoznawstwa Stosowanego w Instytucie Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego; nauczyciel mianowany j. niemieckiego w szkołach średnich; przedstawiciel stowarzyszenia „ost-west-forum Gut Goedelitz” w Warszawie. Inicjator i redaktor (wspólnie m.in. z Tomaszem Pszczółkowskim), Biografii polsko-niemieckich pt. „Historia pamięcią pisana”, „Polska między Niemcami a Rosją” oraz Redaktor „Dzieł zebranych Hansa Hellmuta Kirsta”. Autor książek: „Nazizm, wojna i III Rzesza w powieściach Hansa Hellmuta Kirsta”, monografii o Annie Seghers, antologii niemieckich pisarzy wojennych pt. „Sonata wiosenna”, gramatyki niemieckiej „Dla ciebie” (wspólnie z Joanną Słocińską), oraz spolszczenia (z synem Hubertem) „Collins German Grammar” i „Collins Verb Tables” (przy współudziale Ewy Piotrkiewicz-Karmowskiej). Współautor publikacji „Polen – Land und Leute” oraz albumów „Polska” i „Szczecin”. Członek Komitetu Naukowego Międzynarodowej Konferencji nt. „Praw człowieka” w Sejmie RP Przełożył z j. niemieckiego m.in. Georga Heyma, Guentera Kunerta, Hansa Hellmuta Kirsta, Hansa Walldorfa, Christy Grasmeyer, Heinera Muellera. Wykładał m.in. Historię literatury niemieckiej, Metody nauczania j. obcych, Problematyka UE i Globalizacji oraz prowadził ćwiczenia m.in. ze sztuki tłumaczenia i znajomości praktycznej j. niemieckiego. Również (na UW, jak i AH w Pułtusku) – seminarium magisterskie. Autor licznych artykułów i recenzji; aktualnie zastępca red. nacz. Przeglądu Dziennikarskiego. Przed rokiem 1990 – m.in. kierownik księgarni, sekretarz Szczecińskiego Towarzystwa Kultury, dyr. Wydziału Kultury PWRN w Szczecinie; dyrektor Centralnego Ośrodka Metodyki Upowszechniania Kultury, dyr. Departamentu plastyki w Ministerstwie Kultury i Sztuki, dyr. Wydziału Kultury Urzędu m.st. Warszawy i Dyr. dep. Książki MKiS.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here