Półmetek pierwszej kadencji prezydenta Trumpa

0
Autor zdjęcia: Cezary P, Creative Commons Attribution-Share licence

Niedawno minął półmetek pierwszej kadencji prezydenta Donalda Trumpa. Piszę o pierwszej kadencji prezydenckiej ponieważ Trump nie ukrywa, że zamierza się ubiegać o drugą kadencję w wyborach, w listopadzie 2020 r. Prowadząc kampanię wyborczą na rzecz republikańskich kandydatów do Kongresu na jesieni ubiegłego roku zachowywał się tak, jakby sam kandydował. Chwalił się przy tym, że zebrał już ponad 100 mln dolarów na własną kampanię wyborczą w 2020 r.

Na półmetku kadencji Trump ma uwzględnić dobrą sytuację gospodarczą i skomplikowaną pozycję osobistą i polityczną. Dobra sytuacja gospodarcza Stanów Zjednoczonych jest nie tyle zasługą prezydenta Trumpa ile kontynuacją trwającej od kilku lat dobrej koniunktury gospodarczej. Tempo wzrostu gospodarki amerykańskiej utrzymuje się na poziomie ok. 3%, bezrobocie jest niskie, 2,7%. Obniżka podatków w 2018 r. wprowadziła do gospodarki miliardy dolarów. The Tax Policy Center ocenia, że sama obniżka podatków przyczyniła się do wzrostu produktu krajowego brutto w 2018 r. o 0,8%.

O ile Trump może być zadowolony z sytuacji gospodarczej USA, to drugą połowę swej pierwszej kadencji rozpoczyna w wyjątkowo trudnej dla niego sytuacji politycznej. Określenie „trumpizm” ma negatywne konotacje. Stołeczny dziennik ”Washington Post”, który prowadzi rejestr wypowiedzi prezydenta obliczył, że w minionym 2018 r. Trump wygłosił ponad 6000 całkowicie lub częściowo kłamliwych wypowiedzi. Statystycznie rzecz ujmując oznacza to 16 takich wypowiedzi dziennie.

Przez pierwsze dwa lata swojej prezydentury miał komfortową sytuację polityczną. Jego Partia Republikańska kontrolowała wszystkie trzy gałęzie władzy: władzę wykonawczą, czyli prezydenturę i rząd, władzę ustawodawczą, czyli Kongres, oraz władzę sądowniczą, czyli Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych.

Od początku stycznia bieżącego roku układ sił w Kongresie uległ zmianie. W Izbie Reprezentantów zasiada 235 demokratów i 199 republikanów przy jednym ciągle wakacie. Natomiast w Senacie obecnie jest 53 republikanów, 45 demokratów oraz dwóch niezależnych senatorów, którzy głosują z demokratami. Demokraci stanowczo sprzeciwili się niektórym pomysłom republikańskiego prezydenta. M.in. odmówili przyznania 5,7 mld dolarów na budowę muru na granicy z Meksykiem. Trump publicznie głosi, że mur na granicy z Meksykiem jest potrzebny „aby zapobiec przemytowi narkotyków i kryminalistów”. W tej sytuacji Trump zamknął 9 z 15 resortów rządowych i wysłał na przymusowy urlop 800 tys. pracowników rządu oraz innych instytucji finansowanych z budżetu państwa. W chwili gdy piszę te słowa jest to najdłuższe zamknięcie działalności rządu w historii Stanów Zjednoczonych. Szef dużego banku JP Morgan Chase Jamie Dimon określił zamknięcie części USA przez Trumpa jako „spowodowaną przez siebie ranę”, „negatywną” dla gospodarki amerykańskiej. Amerykanie nie popierali zamiaru Trumpa budowy muru na granicy z Meksykiem. 57 % ankietowanych było przeciwnych budowie przez prezydenta muru, a 38% poparło jego plan.

Zaostrzył się konflikt między prezydentem a przewodniczącą Izby Reprezentantów Nancy Pelosi. Konflikt ten niekiedy przybierał złośliwy, personalny charakter np. kiedy prezydent odmówił pani Pelosi samolotu rządowego w celu odwiedzenia żołnierzy amerykańskich w Afganistanie. Zaproponował, aby poleciała samolotem komercyjnych linii lotniczych.

Amerykanie nie ukrywali swej dezaprobaty dla ostrego konfliktu politycznego między demokratyczną Izbą Reprezentantów a republikańskim Białym Domem. Tylko 29% ankietowanych Amerykanów wyrażało opinię, że w dłuższej perspektywie czasowej prezydentura Trumpa może zakończyć się sukcesem. Natomiast 47% uznało, że będzie to fatalna prezydentura dla USA. 23% ankietowanych stwierdziło, że jest jeszcze zbyt wcześnie by wyrażać zdecydowany pogląd.

Mimo napięcia między republikańskim prezydentem a zdominowaną przez demokratów Izbą Reprezentantów pozycja Trumpa w społeczeństwie amerykańskim obniżyła się. Według CNN w końcu stycznia 37% ankietowanych Amerykanów wyrażało się z aprobatą na temat jego prezydentury, natomiast 57% miało negatywną opinię.

Krytycznie do polityki Trumpa odnoszą się zwłaszcza wyżsi ranga pracownicy Pentagonu, zwłaszcza po zwolnieniu przez niego kompetentnego ministra obrony gen. Jamesa Mattisa. Wprawdzie publicznie mają zakaz krytykowania prezydenta ale nie ulega wątpliwości, że nie popierają decyzji Trumpa o wycofaniu wojsk amerykańskich z Syrii ani planów ataku na Iran.

Poprzedni artykuł„Polski nie oddamy. Władze NRD wobec wydarzeń w PRL 1980-1981” (recenzja książki)
Następny artykułKrzysztof Fabijański: warto znaleźć swój własny, mały „kawałek sztuki”
Longin Pastusiak
Prof. dr hab. Longin Pastusiak - politolog, amerykanista. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Wydziale Spraw Międzynarodowych University of Virginia w Stanach Zjednoczonych. W latach 1963-1993 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Od 1978 r. profesor nadzwyczajny, a od 1986 r. profesor zwyczajny. W latach 1994-2005 Profesor Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1985 -1988 Prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Poseł Ziemi Gdańskiej w Sejmie I, II, III kadencji (1991-2001). Wiceprzewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP oraz przewodniczący stałych delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego NATO oraz do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii zachodnioeuropejskiej W latach 2002-2004 wiceprezydent Zgromadzenia Parlamentarnego NATO. W latach 2001-2005 marszałek Senatu V kadencji. Profesor w Akademii Finansów oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa w Warszawie. Obecnie jest profesorem w Akademii Finansów i Biznesu Vistula, gdzie jest Dyrektorem Instytutu Spraw Społecznych i Stosunków Międzynarodowych. Prof. Longin Pastusiak wykładał na uczelniach polskich i zagranicznych. Doctor honoris causa uczelni polskich i zagranicznych. Prof. dr hab. Longin Pastusiak jest autorem ponad 700 publikacji naukowych w tym ponad 90 książek. W 2015 r ukazały się następujące książki prof. L. Pastusiaka: * Polacy w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydenci USA w anegdocie. Od Trumana do Obamy, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydent dobrych intencji. Polityka zagraniczna Baracka Obamy, Oficyna Wydawnicza “Adam”, Warszawa.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here