Najdziwniejsze wybory prezydenckie w historii USA

0

Amerykanie często podkreślają, że mają jedyny taki ale bardzo stabilny system wyborów prezydenckich. Tymczasem historia wykazuje, że w niektórych wyborach miały miejsce bardzo dziwne zdarzenia. Oto niektóre przykłady.

Już pięciokrotnie zdarzyło się, że kandydat, który w głosowaniu powszechnym dostał mniejszą ilość głosów od swego głównego rywala wygrywał wybory. Ostatni raz zdarzyło się w wyborach 2016 r, kiedy obecny prezydent Donald Trump w głosowaniu powszechnym otrzymał o 2,9 mln głosów mniej od swej rywalki Hillary Clinton a mimo to on zasiadł na fotelu prezydenckim. Wynika to stąd, że prezydent wybiera Kolegium Elektorskie złożone z 538 członków. Każdy stan ma liczbę elektorów proporcjonalną do liczby mieszkańców. Ponieważ małych stanów jest więcej niż dużych one mają decydujący głos w wyborze prezydenta.

 W wyborach prezydenckich w 1872 r. starli się dwaj główni rywale Ulysses Grant i Horace Greeley. Ten ostatni jednak zmarł zanim doszło do głosowania w Kolegium Elektorskim. Grant wspaniałomyślnie wziął udział w pogrzebie swego rywala.

W 1948 demokrata Harry Truman nie czekając na wyniki wyborów w Kalifornii położył się spać w przekonaniu, że przegrał wybory z republikańskim rywalem Thomasem
E. Dewey’em. Truman obudzony został rano z radosną wiadomością, że jednak został zwycięzcą. Prasa amerykańska też była przekonana o porażce Trumana. Amerykę obiegło zdjęcie prezydenta Trumana triumfalnie trzymającego w ręku egzemplarz dziennika „Chicago Daily Tribune” z mocno wyeksponowanym na pierwszej stronie tytułem: „Dewey zwycięża Trumana”.

W 1960 r. wyrównaną walkę wyborczą stoczyli demokrata John F. Kennedy i republikanin ówczesny wiceprezydent USA Richard Nixon. Media amerykańskie były podzielone w prognozach, który z nich będzie zwycięzcą. Ostatecznie pośród 69 mln. ówczesnych wyborców, którzy wzięli udział w głosowaniu, Kennedy uzyskał zaledwie 119 000 głosów więcej od Nixona.

Wybory prezydenckie w roku 2000 były jedne z najbardziej kontrowersyjnych w historii Stanów Zjednoczonych. Starli się wówczas kandydat republikanów George W. Bush i kandydat demokratów Al. Gore. Powstało takie zamieszanie odnośnie wyniku wyborów, że Amerykanie dowiedzieli się kto został zwycięzcą dopiero ponad miesiąc po wyborach. Zamieszanie powstało przy liczeniu głosów na Florydzie. Zaczęto tam przeliczać wszystkie głosy ręcznie aż do chwili, gdy Sąd Najwyższy USA uznał to za niekonstytucyjne i uznał George’a W. Bush’a za zwycięzcę w tym stanie. W sumie w wyborach prezydenckich 2000 r. Bush uzyskał ponad pół miliona głosów mniej od Gore’a, jednak uzyskał więcej głosów od swego rywala w 30 stanach i w Kolegium Elektorskim miał o 5 głosów więcej od Al Gore’a.

Krytycy amerykańskiego systemu wyboru prezydenta uważają, że nie jest on zgodny z demokratycznymi zasadami, że to wyborcy w głosowaniu powszechnym decydują o tym kto zasiądzie na fotelu prezydenckim w Gabinecie Owalnym Białego Domu. Wszelkie dotychczasowe próby zmiany systemu na bardziej demokratyczny zakończyły się niepowodzeniem. Wymagałoby to zmiany konstytucji. A przy zmianie konstytucji decydują stany, a małych stanów, które są faworyzowane przez obecny system wyboru prezydenta jest więcej niż stanów dużych.

Poprzedni artykułAntonio Morant Albelda – „Grać koncerty i dzielić się tym, co wiem z najmłodszymi”. Wywiad.
Następny artykułDialog kultur. Studia nad literaturą, kulturą i historią (Prace ofiarowane Prof. Tomaszowi G. Pszczółkowskiemu z okazji 65. urodzin)
Longin Pastusiak
Prof. dr hab. Longin Pastusiak - politolog, amerykanista. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Wydziale Spraw Międzynarodowych University of Virginia w Stanach Zjednoczonych. W latach 1963-1993 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Od 1978 r. profesor nadzwyczajny, a od 1986 r. profesor zwyczajny. W latach 1994-2005 Profesor Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1985 -1988 Prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Poseł Ziemi Gdańskiej w Sejmie I, II, III kadencji (1991-2001). Wiceprzewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP oraz przewodniczący stałych delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego NATO oraz do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii zachodnioeuropejskiej W latach 2002-2004 wiceprezydent Zgromadzenia Parlamentarnego NATO. W latach 2001-2005 marszałek Senatu V kadencji. Profesor w Akademii Finansów oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa w Warszawie. Obecnie jest profesorem w Akademii Finansów i Biznesu Vistula, gdzie jest Dyrektorem Instytutu Spraw Społecznych i Stosunków Międzynarodowych. Prof. Longin Pastusiak wykładał na uczelniach polskich i zagranicznych. Doctor honoris causa uczelni polskich i zagranicznych. Prof. dr hab. Longin Pastusiak jest autorem ponad 700 publikacji naukowych w tym ponad 90 książek. W 2015 r ukazały się następujące książki prof. L. Pastusiaka: * Polacy w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydenci USA w anegdocie. Od Trumana do Obamy, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydent dobrych intencji. Polityka zagraniczna Baracka Obamy, Oficyna Wydawnicza “Adam”, Warszawa.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here