Moi artyści cz. 3

1
32

„Jedynie od czasu do czasu słychać muzykę Fryderyka Chopina, ale też w Europie mówią, że to Francuz”.

***

[poprzednia część tekstu pt. „Moi Artyści” znajduje się tutaj]

Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Poznaniu posiadała znakomitą bibliotekę. Były dostępne najnowsze publikacje, albumy dotyczące aktualnych trendów w sztuce polskiej i światowej. Historię sztuki wykładała pani prof. Alicja Kępińska, która miała doskonałą wiedzę na temat najnowszych zjawisk, tendencji w sztuce. Przywoziła nowinki z Paryża, Londynu.

Nie należy zapominać również o znaczącej roli miesięcznika „Projekt”, oraz miesięcznika „Sztuka”, w którym wypowiadali się czołowi historycy i krytycy sztuki. W okresie PRL ważną rolę odgrywało pismo „Polityka”, gdzie stały felieton o sztuce miał Andrzej Osęka i Krzysztof Teodor Toeplitz.

W 1972 roku ukazał się Miesięcznik Literacki Młodych – Nowy Wyraz. Nazwa nawiązywała do lewicowego pisma międzywojennej awangardy. Szatę graficzną miesięcznika stanowiły reprodukcje prac młodych artystów m.in. Adama Myjaka, Edwarda Dwurnika, Jana Dobkowskiego, Jurrego Zielinskiego, Łukasza Korolkiewicza, Gena Małkowskiego, Franciszka Maśluszczaka.

Życie artystyczne w latach 60. i 70. obfitowało w wiele ważnych wydarzeń, plenerów, konkursów, wystaw. Wielkie znaczenie miało „Złote Grono” w Zielonej Górze i plener w Osiekach (1963-1981), zainicjonowany przez Jerzego Fedorowicza i Mariana Bogusza. Plener skupiał polską awangardę i wpłynął w znacznym stopniu na kształt sztuki polskiej XX wieku. Był miejscem manifestacji nowych tendencji i osobowości. Tutaj bywali: Maria i Janusz Boguccy, Henryk Stażewski, Erna Rosenstein, Włodzimierz Borowski, Ryszard Stanisławski (dyr. Muzeum Sztuki w Łodzi), Mariusz Hermansdorfer (dyr. Muzeum Narodowego we Wrocławiu), Edward Krasiński, Stanisław Fijałkowski, Ryszard Sienicki, Julian Przyboś, Jerzy Bereś, Jan Ziemski, Adam Marczyński, Jerzy Kałucki, Artur Sandauer, Jonasz Stern, Józef Robakowski, Ryszard Winiarski. To w Osiekach powstał słynny happening morski Tadeusza Kantora (1967r.).

To były też złote lata Polskiej Szkoły Plakatu. Codziennie na ulicach polskich miast odbywało się kilka premier w wykonaniu czołowych grafików. Jednym z twórców polskiej szkoły plakatu był prof. Henryk Tomaszewski, który otrzymał m.in. pięć pierwszych nagród na Międzynarodowej Wystawie Plakatu Filmowego w Wiedniu. Najważniejszymi przedstawicielami polskiej szkoły plakatu byli m.in. Henryk Tomaszewski, Tadeusz Trepkowski, Eryk Lipiński, Roman Cieślewicz, Jan Lenica, Jan Młodożeniec, Franciszek Starowieyski, Waldemar Świeży, Walerian Borowczyk, Wojciech Zamecznik, Wojciech Fangor, Julian Pałka, Rosław Szaybo, Józef Mroszczak, Maciej Urbaniec.

W 1966 r. odbyło się w Warszawie I Międzynarodowe Biennale Plakatu. Złoty medal otrzymał wtedy Jan Lenica. Biennale Plakatu stało się światowym wydarzeniem. Warszawę odwiedzali najwybitniejsi artyści z całego globu.

Łza w oku się kręci, bo pomimo odzyskanej wolności, oraz wejścia Polski do struktur Unii Europejskiej, postaraliśmy się o niebywałą marginalizację w dziedzinie kultury i sztuki. Pomimo większej infrastruktury wystawienniczej, wybudowanych nowych galerii i muzeów sztuki współczesnej, znaleźliśmy się gdzieś jeszcze dalej za „Bugiem, wśród lasów i pól, gdzie niedźwiedzie chodzą po drzewach, a lud zbiera się w kościołach i ani słowa nie rozumie po Łacinie”. Jedynie od czasu do czasu słychać muzykę Fryderyka Chopina, ale też w Europie mówią, że to Francuz.

W 1974 po ukończeniu studiów przyjechałem do Warszawy. Zamieszkałem przy ul. Lwowskiej 13. Piękna, przedwojenna kamienica z pałacykiem na podwórku. Pałacyk wybudowany został przez znanego warszawskiego kolekcjonera Stanisława Ursyna Rusieckiego. W czasie powstania w pałacyku mieścił się powstańczy szpital. Pałacyk i kamienica przetrwały wojnę. Opowiadał mi ojciec, Stefan Fogtt, oficer 41 Pułku Ułanów, że pierwszą noc w oswobodzonej Warszawie spędził właśnie w pałacyku przy ul. Lwowskiej 13. Historia zatoczyła koło. Przypadek? Z pewnością, ale tak miało być!

Czytaj dalej: Moi Artyści cz. 4 (już wkrótce)

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułProf. Jerzy Jaskiernia: poszukujemy mechanizmów skuteczniejszej ochrony praw człowieka
Następny artykułBohdan Czeszko – prozaik, publicysta, felietonista, scenarzysta filmowy
Andrzej Fogtt
Andrzej Fogtt – malarz, grafik, rzeźbiarz, teoretyk sztuki. Mieszka i tworzy w Warszawie. Ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu pod kierunkiem Magdaleny Abakanowicz i prof. Zdzisława Kępińskiego. Jest autorem projektu wizji architektonicznej „Wieży Jedności Europejskiej”, która miałaby stanąć w Warszawie (jako symbol wspólnoty ludzkiej i współpracy narodów w służbie pokoju, z wykorzystaniem kultury i sztuki jako porozumienia ponad podziałami), a także „Bramy Świata” dla Chin. Reprezentował Polskę na Biennale w Wenecji w 1984. W 2009 roku odebrał Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Artysta podarował obraz "Ostatnia wieczerza" (1987) papieżowi Janowi Pawłowi II. Dzieło trafiło później do Seminarium Duchownego w Olsztynie.

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here