Go Thailand!

0

19 kwietnia Rada Unii Europejskiej upubliczniła konkluzje dotyczące współpracy na Indopacyfiku. Kompleksowa strategia spodziewana jest jesienią. UE stara się zarysować swoje priorytety w tym kluczowym regionie i wzmocnić gospodarczą współpracę, szczególnie w nowych realiach głębokich zmian politycznych, gospodarczych i technologicznych. Najważniejszym partnerem Unii ma być często przez europejski biznes niedoceniany, a oferujący nowe możliwości i potencjał ASEAN – blok państw Azji Południowo-Wschodniej. W ramach strategii akceptuje się, że pojedyncze państwa Unii mogą mieć innych kluczowych partnerów na Indopacyfiku. Wydaje się zasadnym twierdzenie, że jest to unijna odpowiedz na nowe, także globalne, polityczne i gospodarcze zmiany na świecie.

15 listopada 2020 roku 15 krajów Azji i Pacyfiku podpisało umowę o wolnym handlu, której inicjatorem były Chiny. Porozumienie zostało zawarte na zakończenie 37. szczytu Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), który odbył się w stolicy Wietnamu Hanoi. Kraje ASEAN stały się w pierwszej połowie 2020 roku największym partnerem handlowych Chin. Zwycięstwo demokratycznego kandydata w amerykańskich wyborach prezydenckich przynosi też istotną zmianę polityki amerykańskiej na Pacyfiku i na Oceanie Indyjskim. Przypominam też , że od 1 lipca weszła w życie Umowa o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską a członkiem ASEAN Wietnamem, co także dla polskiego biznesu jest wielką szansą również ze względu na liczną i aktywną biznesowo diasporę wietnamską w Polsce.

Po ogłoszeniu unijnych konkluzji czas na nową polską narodową strategię dla tego Regionu tym bardziej, że UE nie ma ambicji zastępowania państw członkowskich w bezpośrednich działaniach. Podsumowanie naszych polskich działań, choćby Programu GO ASEAN i relacji dwustronnych, konsekwencji pandemii COVID-19 dla gospodarek i współpracujących dotąd firm, wzrostu niepewności, kosztów transportu, załamania światowego lotnictwa i turystyki, to dzisiaj pilne zadanie nie tylko na poziomie rządów, ministerstw czy ambasad i przedstawicielstw handlowych. To także bardzo ważne zadanie dla biznesu i jego organizacji.

Powstała 5 lat temu Izba Przemysłowo-Handlowa Polska-Azja w ramach realizowanego Projektu Centrum Polska-Azja: przekształcenia 7 podwarszawskich azjatyckich centrów handlowych i integracji oferty polskiego i zagranicznego e-commerce w hub relacji gospodarczych krajów azjatyckich z Polską, również intensywnie zabiega o nowe obszary współpracy Polska- kraje ASEAN. Intensywne działania Izby Polska-Azja popularyzujące nowe możliwości wynikające z Umów o wolnym Handlu z Wietnamem, Singapurem, kilka konferencji współorganizowanych z Ambasadami Wietnamu czy Indonezji, spotkania polskich firm z delegacjami biznesu z Filipin, Indonezji, Wietnamu czy Singapuru, spotkania
w Ambasadzie Malezji firm eksportujących do tego kraju czy udział przedstawicieli Izby w kongresach i konferencjach poświęconych krajom ASEAN są tego potwierdzeniem.
W naszej ofercie kierowanej także do Tajlandii znajdują się usługi pełnej obsługi handlowej, inwestycyjnej, prawnej i logistycznej realizowanych przez ponad 100 wyspecjalizowanych w relacjach z Azją firm polskich i kapitału azjatyckiego działających w Polsce.
Informujemy, że w ramach Projektu Centrum Polska-Azja Izba Polska-Azja wraz z Ambasadą Królestwa Tajlandii w Polsce i placówką Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu w Bangkoku organizuje w dniu 14 maja br. webinar „Thailand – Poland: new gateway for trade opportunities” przybliżający firmom obu krajów nowe możliwości współpracy. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą Tajlandii. Przedstawimy aktualną sytuację gospodarczą, ofertę odbudowującej się po covidzie tajskiej turystyki, a także zaskakującą swoim rozmiarem ofertę tajlandzkiego sektora IT i przemysłu 4.0.

Rejestracja na „Thailand – Poland: new gateway for trade opportunities”:

 https://www.paih.gov.pl/webinar-Thailand_Poland_new_gateway_for_trade_opportunities

Tajlandia jest to trzeci partner handlowy Polski pod względem wielkości obrotów w Azji Południowo-Wschodniej. Polska eksportuje do Tajlandii głównie: maszyny, urządzenia mechaniczne i elektryczne, produkty z miedzi, tworzywa sztuczne i produkty z kauczuku oraz produkty przemysłu chemicznego Do najbardziej obiecujących obszarów polskiej ekspansji gospodarczej można zaliczyć: IT/ICT (w tym rozwój oprogramowania i aplikacji mobilnych na rzecz branży bankowej), innowacyjne rozwiązania dla branży medycznej, technologie dla działających w Tajlandii elektrowni węglowych, dostawy taboru dla sieci kolejowej, sektor spożywczy i przetwórstwo żywności. W imporcie z Tajlandii dominują, elektronika, maszyny liczące, klimatyzatory, kauczuk i tworzywa sztuczne, materiały i wyroby włókiennicze, gotowe artykuły spożywcze takie jak owoce morza, orzechy, owoce. Wymiana handlowa z Tajlandią to ponad 1,1 miliarda USD w 2020 r.

Pandemia mocno uderzyła w gospodarkę kraju. To w Tajlandii odnotowano pierwszy przypadek koronawirusa poza Chinami. A już w pierwszym półroczu 2020 znacząco spadły przyjazdy turystów, bowiem Chińczycy stanowili ponad jedną czwartą odwiedzających. W 2020 tajski PKB zmalał o 6 proc., w tym roku ma być wzrost o 3,5-4 proc. Już na początku marca 2020 roku pojawiła się pierwsza konkretna propozycja Rządu: pakiet wsparcia dla gospodarki na ponad 3,2 mld USD. Jednak wobec radykalnie pogarszającego się stanu przedsiębiorczości Ministerstwo Finansów Tajlandii rozszerzyło kompleksowy pakiet pomocowy do kwoty przekraczającej 12,7 mld USD. Zawiera on środki na kredyty dla banków komercyjnych, by te udzielały pożyczek o stosunkowo niskim oprocentowaniu. Przewidziano również szereg ułatwień w spłacaniu kredytów pochodzących z rządowych instytucji finansowych (m.in. moratorium dla kredytobiorców na spłatę kwoty głównej czy obniżkę odsetek), a także ułatwiono możliwość uzyskania w nich pożyczki. Oprócz tego uruchomiono 612 mln USD na pomoc finansową dla podmiotów dotkniętych skutkami epidemii ze specjalnych funduszy, a także selektywne ulgi i obniżki podatków.
W 2020 roku oficjalnie zbankrutowało 931 firm turystycznych mimo że rząd starał się pomóc branży, subsydiując koszty zakwaterowania, posiłków, nawet przelotów, tak żeby chociaż warto było przyjechać na weekend. Nie przyniosło to jednak znaczących sukcesów bowiem wielu cudzoziemców odstraszała kwarantanna. W pierwszych trzech miesiącach 2021 r. tylko 20,2 tys. zagranicznych wczasowiczów przyleciało do Tajlandii.
To ponad 99-procentowy spadek z poziomu 6,7 mln w okresie od stycznia do marca 2020 r. Załamanie przylotów doprowadziło do największego kryzysu linii lotniczej Thai Airways. Ubiegły rok spółka zamknęła z rekordową stratą na poziomie 4,7 mld dolarów. Łączne przychody ze sprzedaży biletów spadły w 2020 r. w dół o aż 73,8 proc. w porównaniu z 2019 r. Już maju 2020 rząd Tajlandii zatwierdził plan restrukturyzacji firmy zawierający cięcia kosztów w firmie, w tym zwolnienie ponad połowy pracowników. Bank of Thailand prognozuje, że także w 2022 roku turystyka nie wróci do normy. Ostatnia prognoza zakłada, że w tym roku będzie to 5,5 mln turystów zagranicznych , a w 2022 — 23 mln. Władze Tajlandii planują znieść od lipca kwarantannę i wszelkie restrykcje wjazdowe dla wszystkich zagranicznych turystów, zaszczepionych przeciw koronawirusowi. Na początku turyści będą mogli jednak przyjeżdżać tylko na wyspę Phuket, reszta kraju
ma zostać otwarta w październiku.

Potencjał i sytuacja gospodarcza Tajlandii

Główną uprawą Tajlandii i jednocześnie najważniejszym produktem eksportowym kraju jest ryż. Jego plantacje zajmują blisko 80% wszystkich ziem uprawnych. Ważna jest także uprawa kukurydzy, manioku, trzciny cukrowej, soi i tytoniu. Tajlandia zajmuje pierwsze miejsce w świecie w produkcji kauczuku, uprawianego tu w systemie plantacyjnym od początku XX w. W gospodarce rolnej istotna rolę odrywa hodowla, zwłaszcza bydła i bawołów. Znaczenie ma rybołówstwo śródlądowe, jak i morskie. Tajlandia ma w dużej obfitości w różnorodne surowce. Kraj ten jest jednym z największych wydobywców i eksporterów rud cyny, a także znajduje sie w światowej czołówce pod względem wydobycia rud wolframu. Na skalę przemysłowa wydobywane są rudy żelaza, antymonu, manganu, tantalu, fluorytu, ołowiu, cynku, miedzi, gipsu oraz soli potasowej. Najlepiej rozwinięty jest przemyśl spożywczy, włókienniczy, tekstylny oraz elektromaszynowy, w tym głównie środków transportu. W gospodarce narodowej duże znaczenie ma rozwój turystyki, która zapewnia znaczną część dochodów państwa (w ostatnich latach zapewnia 18-20 proc. PKB Tajlandii).

W efekcie handlowych i politycznych konfliktów USA-Chiny, Tajlandia, jak i inne kraje ASEAN, stały się atrakcyjnym miejscem relokacji produkcji przemysłowej i nowych inwestycji. Tajlandia zaczęła intensywnie zabiegać o inwestycje. Rząd w Bangkoku zaoferował ulgi podatkowe pod warunkiem przekroczenia limitu miliard bhatów (około 131 mln PLN) i zrealizowania zadania w określonym umową terminie. Po spełnieniu tych warunków podatek korporacyjny płacony przez firmę zostanie zmniejszony o połowę na okres pięciu lat. Rząd Tajlandii dokonał uproszczenia procedur i podnosił sprawność agencji obsługujących inwestora zagranicznego. W przygotowaniu są zmiany w prawie pracy, mające ułatwić zatrudnianie wykwalifikowanych pracowników zagranicznych. Z kolei firmy, które zdecydują się na lokację w Tajlandii centrów doskonalenia i szkolenie lokalnych pracowników, mogą liczyć na kolejne ulgi podatkowe.

Wykorzystując strategiczne położenie logistyczno-transportowe w regionie Władze Tajlandii planują budowę nowego szlaku, który ma być konkurencją do dotychczasowego nasyconego konfliktami politycznymi i rywalizacją mocarstw. Na projektowany lądowy korytarz mają się składać porty, autostrada i linia kolejowa. W efekcie, budowa na południu kraju lądowego korytarza transportowego stworzyłaby możliwość omijania Cieśniny Malakka, przez którą wiedzie morski szlak, łączący region Azji i Pacyfiku z Indiami oraz Bliskim Wschodem. Nawet w kryzysowym 2020 roku w Tajlandii trwały intensywne prace nad wprowadzeniem nowych rozwiązań w świecie finansów, wzmacniania e-commerce i wdrażania w praktykę gospodarczą nowych rozwiązań technicznych.
W 2020 roku Banki centralne Hongkongu (Hong Kong Monetary Authority) i Tajlandii (Bank of Thailand) podjęły kolejne kroki na drodze do powstania nowej waluty cyfrowej banku centralnego której celem byłaby obsługa płatności transgranicznych. Wprowadzenie nowej waluty będzie się wiązać z umożliwieniem transferów bankowych w czasie rzeczywistym. Celem jest także lepsze zarządzania płynnością walutową i ułatwienie wymiany handlowej. Nowa waluta ma również ułatwić procedury kontrole.

Wielkie zainteresowanie branży na świecie wzbudziła budowa jednej z największych na świecie pływających hydro-słonecznych elektrowni – ponad 144 tys. paneli słonecznych jest instalowanych na zbiorniku w północno-wschodniej prowincji Ubon Ratchathani. Farma będzie znajdowała się na zbiorniku wodnym o powierzchni 121 hektarów.
Imponujący jest rozwój e-commerce: zakupy warzyw i owoców za pośrednictwem platform online stanowią już 3 proc. wszystkich transakcji tymi produktami. W ciągu dwóch kolejnych lat jak się prognozuje wzrośnie do 5 proc., a do 2025 przekroczy 10 proc. Aplikacje na smartfony, takie jak Line, Grab i Lazada, wkroczyły na tajski rynek spożywczy,
który według szacunków jest wart około 30 miliardów bahtów, czyli 1 mld USD.

Poprzedni artykułArcymistrz z Lublina Jan Herman (Johannes Hermann) Zukertort
Następny artykułSzachowy mistrz międzynarodowy Kazimierz Makarczyk (1901-1972)
Janusz Piechociński
Janusz Piechociński - polski polityk, ekonomista, poseł na Sejm I, II, IV, VI i VII kadencji. W 1987 ukończył studia na Wydziale Handlu Wewnętrznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki. Obronił pracę magisterską zatytułowaną Polityka inwestycyjna w Polsce, napisaną pod kierunkiem Janusza Kalińskiego. W latach 1987–1999 pracował jako nauczyciel akademicki w Katedrze Historii Gospodarczej SGPiS/SGH. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Zaangażowany w działalność Związku Młodzieży Wiejskiej Wici, w PSL od 1987 r. Radny sejmiku woj. mazowieckiego (1998-2002). Prezes Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (1999-2002), w latach 2001-2002 członek Narodowej Rady Integracji Europejskiej. Był członkiem rad nadzorczych: Geotermii Mazowieckiej, Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Łapach. W latach 2012–2015 wiceprezes Rady Ministrów i minister gospodarki, a także prezes PSL. 22 września 2014 objął urzędy wicepremiera i ministra gospodarki w nowo powołanym rządzie Ewy Kopacz. 16 listopada 2015 zakończył urzędowanie na stanowisku wicepremiera i ministra. Od 2016 pełniący funkcję prezesa Izby Przemysłowo-Handlowej Polska-Azja. W latach 2017–2018 był wiceprezesem zarządu Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych Medicum.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here