Demokratyzacja Received Pronunciation – standardowej wymowy angielskiej

0
317

            Obecnie najbardziej rozpowszechnionym standardem języka angielskiego w „brytyjskiej” części globu jest połączenie akcentu Received Pronunciation[1] (RP) oraz dialektu United Kingdom Standard English (UKSE). Jeśli mowa o tym pierwszym, powszechnie używany przez osoby bogate i wykształcone, stał się elitarnym wyznacznikiem poprawnej wymowy i znacznie przyczynił się do fosylizacji klas społecznych w Wielkiej Brytanii[2]. Mimo to należy zauważyć, iż ewoluuje i dopasowuje się on do permanentnie zmieniającego się świata[3]. Obecnie zaś, dzięki silnym lewicowym trendom w społeczeństwie, RP zaczyna przechodzić proces gruntownej demokratyzacji, co nieodłącznie wiąże się z nabywaniem cech akcentów dotychczas uznawanych za niestandardowe i ściśle związane z klasą robotniczą (głównie Cockney)[4]. Co więcej, ilość zmian zachodzących w RP wzrosła na tyle, że od stosunkowo niedawna można zauważyć wyłanianie się nowego tworu[5] nazywanego Estuary English (dosłownie: Angielski Ujścia)[6]. Ten ostatni, będący połączeniem elementów Received Pronunciation oraz Cockney, może wkrótce stać się wyznacznikiem nowej wymowy standardowej, bądź też istotnie wpłynąć na przyszłość RP[7].

Więcej na ten temat w e-książce: „British Accents: Cockney, RP, Estuary English” http://www.przegladdziennikarski.pl/jezyki-obce/english/e-book-british-accents-cockney-rp-estuary-english/



[1] Tłumaczonego zazwyczaj na j. polski jako: standardowa wymowa angielska

[2]P. Stockwell, Sociolinguistics: A resource book for students, Londyn i Nowy Jork 2002, s. 39.

[3]J. Przedlacka, Models and Myth: Updating the (Non)standard Accents [w:] K. Dziubalska-Kołaczyk, J. Przedlacka (red.), English Pronunciation Models: A Changing Scene, Bern 2005, s. 23.

[4]W. Liwarowski, The use and social significance of Cockney in G. B. Shaw’s ‘Pygmalion’, Łódź 1966, s. 4.

[5] Estuary English nie jest akcentem jako takim, ponieważ jego struktura opiera się na hybrydzie dwóch innych akcentów: Received Pronunciation oraz Cockney.

[6] P. Rogaliński, The Influence of the Cockney Accent on Received Pronunciation, Łódź 2010, s. 34.

[7] T. Nevalainen, I. Tieken-Boon van Ostade, A History of the English Language, (chapter 5: Standardisation), Cambridge 2006, s. 311.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here