Czym jest PR, pijar, public relations?

3
Illustration concept of email marketing - newsletter and subscription, flat trendy icons - vector
Ostatnio bardzo popularną dziedziną stał się tajemniczo brzmiący PR / pijar. Warto wiedzieć, że public relations najczęściej tłumaczone jest na język polski jako kreowanie wizerunku. Nazwa piar bądź pijar[1] zaś jest niczym więcej jak głoskową realizacją pierwszych liter angielskiej nazwy PR (wymawianej w standardowej brytyjskiej wymowie w formie [pi:a:], a w amerykańskiej [pi:a:r])[2]. Według definicji dr Krystyny A. Paszkiewicz z Uniwersytetu Wrocławskiego public relations to:
(…) kształtowanie stosunków publicznie działającego podmiotu z jego otoczeniem. (…) Podstawowy schemat (…) zawiera (…) po pierwsze: organizację, realizującą misję o charakterze publicznym; po drugie, otoczenie tej organizacji, zróżnicowane w związku z odmiennymi rolami, jakie ludzie odgrywają wobec organizacji (np. klienci, mieszkańcy, członkowie władz lokalnych); po trzecie, relacje pomiędzy nimi, określone wzajemnymi potrzebami[3].

Innymi słowy, w świecie marketingu politycznego, PR pomaga w tworzeniu wizerunku nowej partii oraz utrzymywaniu (albo odzyskiwaniu) wypracowanego dobrego imienia podmiotu politycznego[4]. Praktycznie oznacza to wzbudzanie zainteresowania daną ofertą polityczną oraz ochronę partii przed atakami konkurencyjnych podmiotów poprzez umiejętny dobór informacji i odpowiednich mediów (jako nośnika tych wiadomości)[5].

Kup moją książkę pt. „Jak politycy nami manipulują”:
– „Jak politycy nami manipulują? Cz. 1: Zakazane techniki”
– „Jak politycy nami manipulują? Cz. 2: Przemowy w praktyce”


[1]http://poradniajezykowa.us.edu.pl/baza_archiwum.php?POZYCJA=120&AKCJA=&TEMAT=Znaczenie&NZP=&WYRAZ=, 20.08.2010.
[2] Longman Dictionary of Contemporary English: Third Edition, Bungay, Suffolk 1995, s. 1104.
[3] K. A. Paszkiewicz, Public relations w polityce. [w:] A. W. Jabłoński, L. Sobkowiak (red.), Marketing polityczny w teorii i praktyce. Wrocław 2002, s. 149.
[4] J. Muszyński, Teoria marketingu politycznego, Warszawa 2004, s. 45.
[5] M. Janik-Wiszniowska, Promocja i reklama polityczna. [w:] A. W. Jabłoński, L. Sobkowiak (red.), Marketing polityczny w teorii i praktyce. Wrocław 2002, s. 186.

3 KOMENTARZE

  1. oto cała sztuka Pijaru, który wywodzi się z propagandy. Generalnie zasadą każdej psychomanipulacji czy sekty naukowej aby zmienić rozumienie pojęcia i znaleźć odniesienie w starożytności. Pijar to nic innego jak „wybielanie” winy jakiejś organizacji czy firmy. Pijarem zajmują się ludzie, którzy święcie wierzą w to co robią i niejednokrotnie stają przed dylematami moralnymi. Zatracenie poczucia dobra. Czy Jezus bronił się i tłumaczył gdy go szkalowano i opluwano? Otóż to jest zasada metafizyczna, że kłamstwo ma krótkie nogi a ten kto się broni nawet przed kłamstwem musi powiedzieć coś ponad to kłamstwo bo nie wystarczy powiedzieć NIE PRAWDA. Pijar ma na celu stworzenie większego kłamstwa w każdym wypadku, czy to tzw czarnym czy białym pijarze. Ta nauka jest z góry skazana na obalenie. Już nie mówiąc o społecznym negatywnym podejściu do manipulacji, którą jest pijar. Tak się dzieje z każdą dziedziną oparta na fałszywych założeniach kiedy świadomość społeczna na ten temat wzrośnie. Podobnie jak z granie po przez postawę, tzw czytanie z mowy ciała. Teoria ta straciła sens kiedy już wszyscy ją poznali bo teraz każdy może zagrać otwartego i szczerego kiedy jest zupełnie inaczej więc nie można polegać na takim źródle informacji.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here