Strona główna Hobby Kultura Pożegnanie Tadeusza Mendla

Pożegnanie Tadeusza Mendla

0

Zmarły był Ojcem lekarza (o tym samy imieniu i nazwisku), który kilkanaście lat temu przywrócił mi sprawność po udarze. Od tamtej pory łączą nas serdeczne i przyjacielskie kontakty (choć tylko na odległość). Jak wiem – co chciałbym szczególnie podreślić, Ojciec – Tadeusz Mendel – po śmierci żony (z którą w szczęśliwym związku przeżył 62 lata), pozostawał do końca swych dni pod troskliwą opieką syna (Tadeusza Andrzeja) i córki (Małgorzaty), którzy z największym oddaniem poświęcili swój czas Ojcu (tak ciepło i…po dziecięcemu nazywanym przez Nich „tatusiem”). Doktor Mendel zrezygnował nawet z dalszej kariery naukowej w swej specjalizacji, pełniąc z siostrą z największą miłością i oddaniem opiekę nad Ojcem, (który dożył 96 lat).  Uważali, że podobnie, jak wcześniej Mama – zasługiwał na to!

Osobiście nigdy nie Go nie poznałem, ale rozmawialiśmy ze sobą telefonicznie. Zawsze chwalił się swoimi dziećmi, życiem rodzinnym, które cenił ponad wszystko, ale też osiągnięciami w pracy zawodowej.

Urodził się 14 stycznia 1930r. w Jurkowie nad Dunajcem. W czasie wojny Jego szkoła podstawowa była zajęta przez wojsko okupacyjne.

Po wojnie pracował w Nowym Sączu jako technik normowania pracy – w największej spółdzielni szewskiej, aż do chwili powołania go do odbycia (jak było w PRL-u) zasadniczej, obowiązkowej służby wojskowej. Potem został żołnierzem zawodowym, pracując przez wiele lat jako kierownik Biblioteki Wojskowej w Głównym Kwatermistrzostwie Wojska Polskiego w Warszawie. BYŁA DZIEŁEM JEGO ŻYCIA, powstając z kilku wcześniej istniejących bibliotek różnych szefostw wojskowych i przyczyniając się do podnoszenia kwalifikacji zawodowych wielu korzystających z niej żołnierzy. Jako kierownik biblioteki doskonale znał się na współczesnej literaturze pięknej, nie tylko militarnej.

W młodości z niemałym powodzeniem uczestniczył w wielu masowych imprezach sportowych, zwłaszcza biegach „narodowych” w Nowym Sączu i Krynicy. Ale Jego prawdziwym hobby była jazda na motorze, na rowerze oraz długie spacery. Lubił też pracę na „działce”, góry i pobyt nad polskim morzem.

Syn zmarłego (z którym o Ojcu, często rozmawiałem), podkreślał zawsze Jego NIEZWYKŁĄ DOBROĆ!

Mając nieposzlakowaną opinię przełożonych, Zmarły przez 2 kadencje pełnił funkcję ławnika w Sądzie Wojskowym. Przez ostanie lata – niestety – przewlekle ciężko chorował, ale też zaznał najtroskliwszej opieki ze strony córki i syna – lekarza!

Pogrzeb Tadeusza Mendla odbył się 13 listopada b.r. na Cmentarzu Parafialnym św. Katarzyny przy ul. Fosa 17 w Warszawie, gdzie znajduje się grób rodziny Mendlów.

Cześć Jego pamięci!

Poprzedni artykułModel polityka popularnego: budowanie więzi emocjonalnej z wyborcami cz. 3
Następny artykułEuropa w kapciach, Chiny na torach – o utracie prędkości, sensu i odwagi
Karol Czejarek
Karol Czejarek, doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa; magister filologii germańskiej, tłumacz przysięgły z języka niemieckiego; członek Związku Literatów Polskich; profesor nadzwyczajny b. Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora, wieloletni adiunkt - kierownik po. Zakładu Kulturoznawstwa Stosowanego w Instytucie Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego; nauczyciel mianowany j. niemieckiego w szkołach średnich; przedstawiciel stowarzyszenia „ost-west-forum Gut Goedelitz” w Warszawie. Inicjator i redaktor (wspólnie m.in. z Tomaszem Pszczółkowskim), Biografii polsko-niemieckich pt. „Historia pamięcią pisana”, „Polska między Niemcami a Rosją” oraz Redaktor „Dzieł zebranych Hansa Hellmuta Kirsta”. Autor książek: „Nazizm, wojna i III Rzesza w powieściach Hansa Hellmuta Kirsta”, monografii o Annie Seghers, antologii niemieckich pisarzy wojennych pt. „Sonata wiosenna”, gramatyki niemieckiej „Dla ciebie” (wspólnie z Joanną Słocińską), oraz spolszczenia (z synem Hubertem) „Collins German Grammar” i „Collins Verb Tables” (przy współudziale Ewy Piotrkiewicz-Karmowskiej). Współautor publikacji „Polen – Land und Leute” oraz albumów „Polska” i „Szczecin”. Członek Komitetu Naukowego Międzynarodowej Konferencji nt. „Praw człowieka” w Sejmie RP Przełożył z j. niemieckiego m.in. Georga Heyma, Guentera Kunerta, Hansa Hellmuta Kirsta, Hansa Walldorfa, Christy Grasmeyer, Heinera Muellera. Wykładał m.in. Historię literatury niemieckiej, Metody nauczania j. obcych, Problematyka UE i Globalizacji oraz prowadził ćwiczenia m.in. ze sztuki tłumaczenia i znajomości praktycznej j. niemieckiego. Również (na UW, jak i AH w Pułtusku) – seminarium magisterskie. Autor licznych artykułów i recenzji; aktualnie zastępca red. nacz. Przeglądu Dziennikarskiego. Przed rokiem 1990 – m.in. kierownik księgarni, sekretarz Szczecińskiego Towarzystwa Kultury, dyr. Wydziału Kultury PWRN w Szczecinie; dyrektor Centralnego Ośrodka Metodyki Upowszechniania Kultury, dyr. Departamentu plastyki w Ministerstwie Kultury i Sztuki, dyr. Wydziału Kultury Urzędu m.st. Warszawy i Dyr. dep. Książki MKiS. Rok 2024 owocował w dalsze dokonania twórcze Karola Czejarka. Oprócz 30 opublikowanych w PD artkułów, recenzji książkowych, pożegnań i rozmów, również wydanie dwóch publikacji książkowych: przekładu (z j. niemieckiego na polski) Hansa-Gerda Warmanna „Panie Abrahamson, Pańska synagoga płonie” (TSKŻ, Szczecin 2024) oraz „Autobiografii. Moja droga przez życie” (Biblioteka Świętokrzyska, Świętokrzyskie Towarzystwo Regionalne, Zagnańsk 2024). W kwietniu 2025 ukazała się monografia autora o życiu i twórczości Bronisławy Wilimowskiej „Wszystko było dla niej malarstwem” (w Wydawnictwie ASPRA-JR).

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj