„Ucieczki i powroty” – Anna Błachucka (recenzja książki)

0
A. Fogtt, Drzewo życia

Jest to powieść ukazująca losy trzech kobiet urodzonych na świętokrzyskiej wsi w dzień zakończenia II Wojny Światowej. Wydawałoby się, że to dla nich bardzo szczęśliwa data. Wojna się skończyła. Nadzieja na lepsze życie rodzi się w każdym domu. Ale wojny nie da się całkowicie odciąć datą.

 Z perspektywy wielu ludzi podpisanie dokumentu kapitulacji nie nabrało natychmiastowego znaczenia. Fale przemocy i chęć zemsty dosięgły wszystkich sfer życia. Konflikty etniczne nadal wybuchały, a na niektórych ziemiach jeszcze przybrały na sile.

Każdy człowiek pisze swoje losy wrażliwością, świadomością, wiedzą i zaangażowaniem. Los człowieka jednak określa również czas, kultura, wzorce religijne, obyczajowe, rodzina i środowisko. Wieś, to silna przestrzeń. Opuszczenie swojego kawałka ziemi na całe życie, wcale nie jest proste. Po każdej wojnie, a więc i po II wojnie światowej ludzie budują na nowo nie tylko domy, ale swoje wnętrza i zasady trwania. Budują na nowo swoją tożsamość, poszukują, zaczynają żyć bardzo wcześnie na swój rachunek. Brak rodziny, brak wykształcenia, brak zabezpieczenia materialnego wymusza na ludziach jedyne, czasami desperackie kroki. Nie są wolne od tych dylematów te wiejskie kobiety.

Karlica Ania zostaje na wsi. Nie ma wyboru, nie przyjmują ją do liceum pedagogicznego, a widziała siebie w roli nauczycielki. Główną przeszkodą w osiągnięciu tych marzeń jest jej kalectwo. Zmaga się sama ze swoją innością i nieporadnością w twardej chłopskiej rzeczywistością. Rodzice nie umiejący sobie poradzić psychicznie z takim dzieckiem, które naznaczone jest karłowatością, popełniają wiele błędów. Ania, niezrozumiana, nieakceptowana przez rodziców i środowisko, cierpi z racji swojej inności i nieprzydatności. Ubogi w wiedzę i kadry system medyczny, nie daje wsparcia jej, ani jej rodzicom.

Druga z bohaterek, Alina, za wszelką cenę chce opuścić wieś, jedzie jako szesnastolatka, do Gdańska. Dziewczyna bez wykształcenia, bez rodziny doznaje w wielkim mieście upokorzeń. Ociera się o śmierć. W trudne losy Aliny wkracza historia i wydarzenia w Gdańsku. Dojrzewa politycznie. Uczy się wszystkiego; zawodu, pojęcia godności i wolności. Choć nigdy sama nie strajkowała, ta sfera życia wielkiego miasta bardzo ją zmieniła.

 W okresie buntu młodzieńczego odcina się od korzeni. Samodzielnie, często na oślep stawia kolejne kroki w dorosłość, pełną pułapek i progów. Gdańsk stanie się dla niej miejscem dorastania do pracy, miłości i wolności.

Trzecia bohaterka – Antosia, zdolna muzycznie dziewczyna, bardzo chce ze wsi wyjechać. Dogania muzyczny świat dość późno. Poplątane losy jej matki, a zatem i jej są tragiczne. Ojcem Antosi jest Niemiec. Jest dzieckiem wojny. Wieś jest okrutna, bardzo często zaznacza niemieckie pochodzenie dziewczynki. Choć dość wcześnie wyjeżdża do miasta, gubi się w tym wszystkim. Cierpi, choruje. Traci kontakt z matką, nie znajduje też schronienia uczuciowego u ojca. Antosia boryka się z wieloma problemami natury psychologicznej. Odrzuca miłość matki, szuka swojej tożsamości u boku ojca, Niemca. Talent muzyczny jest dla niej wyzwaniem, ale też udręką. Nie tak łatwo wyrównać zapóźnienia edukacyjne. Naukę gry na skrzypcach rozpocznie dopiero jako czternastoletnia dziewczyna

Pogrzeb Antoniy jest ważnym momentem dla Ani i Aliny. Każda z nich w nocnym monologu rozlicza, rozważa, sumuje, podlicza swoje życie.

Luźna kompozycja powieści złożona z pięciu rozdziałów, z których każdy mógłby być odrębną pozycją jest świadomym zamiarem. Trzy kobiety ze wsi, a losy każdej z nich inne. Zdobywanie wykształcenia, odnalezienie się w mieście nie jest takie łatwe. Już nie chłopki, ale jeszcze nie mieszczanki. Rodzinna wieś odzywa się w różnych momentach ich życia i wpływa na prawie każdą decyzję.

Mam nadzieję, że książka stanie się zaczynem wyrażenia międzypokoleniowych odniesień do wartości, jakie człowiek musi w sobie wypracować, aby dać sobie radę z problemami, jakie niesie dany czas i życie.

Kliknij tutaj, aby przeczytać fragment powieści Anny Błachuckiej.

PS.

Anna Błachucka, jest członkiem Oddziału Kieleckiego ZLP.

Pisze: sonety, limeryki, opowiadania i powieści.

Wydane książki: Ogółem – 17 pozycji

Ostatnio:

Co ja mam z tymi rodzicami – wyd. Poligraf- 2014

Ostatni chłop – powieść – wyd. LSW- 2015

Opłotki – powieść wspomnieniowa – wyd. Scholar -2017

Świstun – opowiadania – wyd. Ston 2 – 2018

Poprzedni artykuł„Ucieczki i powroty” (fragment powieści Anny Błachuckiej)
Następny artykuł„Jeździdło do świata” – Jan Zdzisław Brudnicki (recenzja)
Jan Chruśliński
Jan Chruśliński, ur. 11.03.1937 r. w Busku-Zdroju, mieszka w Warszawie. Członek Związku Literatów Polskich. Laureat trzech nagród literackich. Człowiek o ciekawym życiorysie. Kolarz w kadrze Polski LZS. Startował w wielu prestiżowych wyścigach w kraju i zagranicą. Jako już dorosły, ale młody chłopiec śpiewał i tańczył na scenie w Uzdrowiskowym Artystycznym Zespole Pieśni i Tańca w Busku–Zdroju. Po ukończeniu w 1956 roku Technikum Drogowego w Szczecinie, otrzymał nakaz pracy do Powiatowej Rady Narodowej w Łobzie. Absolwent Oficerskiej Szkoły Inżynieryjnej im gen. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu. Ukończył studia historyczne w Warszawie, zwieńczone pracą magisterską na temat: Emigracja sezonowa z województwa kieleckiego do Niemiec w latach 1926-1931. Pułkownik Wojska Polskiego. Służbę wojskową pełnił na różnych stanowiskach w 12 pułku drogowo-eksploatacyjnym w Modlinie Twierdzy, później w Głównym Kwatermistrzostwie WP i Centrum Szkolenia Obrony Cywilnej w Warszawie. 31 maja 1996 roku, po czterdziestu latach służby, przeszedł w stan spoczynku. W tym samym roku rozpoczyął pracę w ARiMR w Warszawie. W 2009 roku, po 54 latach służby i pracy, mając 72 lata, odszedł ostatecznie na emeryturę. Jest działaczem Warszawskiego Klubu Przyjaciół Ziemi Kieleckiej w Warszawie. Publikuje w piśmie Świętokrzyskie – Środowisko – Dziedzictwo kulturowe – Edukacja regionalna, Świętokrzyskim Kwartalniku Literackim oraz w Buskim Kwartalniku Edukacyjnym. Autor książek; Rozstania i powroty (2009), Tak było... wspomnienia oficera wojsk drogowych (2010) – Książka otrzymała nagrodę Szefa Transportu i Ruchu Wojsk MON (2016), Życie wpisane w historię (2012), Starość zaczęła się wczoraj...(2013) – Książka uhonorowana nagrodą główną w dziedzinie literatury na I Polskim Festiwalu Sztuki „ORZEŁ 2016”, Miłość i wojna, nagrodzona nagrodą literacką im. Stefana Żeromskiego (2014) i Z Chrobrza na wojenną tułaczkę (2016).

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here