Nie będzie już takiego wokalisty!
Jednocześnie pianisty, gitarzysty, kompozytora i aranżera.
Wszyscy mówią – jazzowego, ja dodam: WYJĄTKOWEGO!
Któż inny mógłby tak pięknie zaśpiewać? – „Twój ja jestem Twój”.
BYŁ DLA WSZYSTKICH,
którzy kiedykolwiek usłyszeli go na koncercie, w radio, telewizji czy nawet przypadkowo z jakiegokolwiek nagrania.
Muzykę kochał nade wszystko i koncertował do ostatniego dnia.
…„Na miły Bóg, życie nie tylko po to jest, by brać
Życie nie po to, by bezczynnie trwać
I aby żyć siebie samego trzeba dać…”
Te wzruszające i mądre słowa tego niezwykłego i wspaniałego Artysty pozostaną z nami na zawsze, tak jak i On pozostanie w pamięci swoich fanów (nie tylko fanów), do których i ja należałem…
Cóż do tego dodać, jak tylko: ŻEGNAJ!!!
Karolu, bardzo pięknie napisałeś o Stanisławie Sojce. Dziękuję. Byłem na kilku jego koncertach, kilkanaście lat temu w gminie Marianowo pod Stargardem. Był maj. Śpiewał w sadzie za gotyckim kościołem cysterek, wśród kwitnących wiśni i jabłoni. Niezapomniany wieczór.