Pamięci b. wicemarszałek Sejmu T. Dobielińskiej-Eliszewskiej

0

Wiadomość o śmierci Teresy Dobielińskiej-Eliszewskiej, b. wicemarszałek sejmu kontraktowego dotarła do mnie z pewnym opóźnieniem. Ś.P. Teresa Dobielińska-Eliszewska  była członkiem Stronnictwa Demokratycznego od 1969 roku, a działaczem wojewódzkim i członkiem władz centralnych (Prezydium CK SD)  w latach 80-tych.

Drogę parlamentarzysty rozpoczęła w 1985 roku uzyskując mandat do Sejmu IX Kadencji. W tym okresie dała się już poznać jako posłanka pracowita, merytorycznie przygotowana szczególnie z zakresu problematyki służby zdrowia. Tak Ją  wspomina ówczesny parlamentarny kolega mec. Ryszard Tomczewski. Zdobyte wówczas doświadczenie w naturalny sposób predestynowało Ją do objęcia z ramienia Stronnictwa Demokratycznego funkcji wicemarszałka Sejmu X Kadencji. Jej kandydatura w klubie poselskim spotkała się z pełną akceptacją. Przez okres tej skróconej kadencji, z przyjętej roli wywiązywała się dobrze. Obrady niższej izby parlamentu prowadziła w sposób spokojny i zdecydowany.  Nie było to zadanie łatwe w ówczesnym Sejmie, przeprowadzającym zasadnicze, rewolucyjne reformy. Na sali sejmowej dochodziło do burzliwych debat, pełnych emocji płynących bardziej z politycznych podziałów na stronę solidarnościową i postpeerelowską, niż różnić w kwestiach merytorycznych i poglądów na kształt ustrojowy państwa. Nasza partyjna koleżanka dobrze sobie radziła z panowaniem na rozemocjonowanymi posłami. Swoją postawą zdobyła szacunek koleżanek i kolegów z klubu poselskiego, a także u parlamentarzystów z innych opcji politycznych. Była lojalna wobec klubu poselskiego i jego decyzji, chociaż w przypadku odmienności poglądów zdecydowanie wyrażała swoje zdanie, ale przyjęte stanowisko klubu prezentowała na posiedzeniach Prezydium Sejmu (pisze o tym Mikołaj Kozakiewicz w „Byłem Marszałkiem Kontraktowego Sejmu”). Ówczesny marszałek sejmu wspominał również, że dobrze mu się współpracowało z naszą koleżanką. Do sejmu ponownie kandydowała w 1991 roku , ale  nie uzyskała reelekcji, gdyż lista Stronnictwa Demokratycznego nie przekroczyła wymaganego progu procentowego. W 1991 roku na XV Kongresie Stronnictwa Demokratycznego w Puławach, była jednym z kandydatów na przewodniczącego partii. Zwyciężył wówczas dotychczasowy przewodniczący Aleksander Mackiewicz. W Stronnictwie Teresa Dobielińska-Eliszewska pozostała aktywna jeszcze do następnego XVI Kongresu, obradującego 27 czerwca 1992 roku. Poparła wówczas wraz z delegacją olsztyńską moją kandydaturę na przewodniczącego partii. Zniechęcona i zdegustowana rozwojem sytuacji w Stronnictwie Demokratycznym wycofała się z czynnego życia politycznego i skoncentrowała się na pracy zawodowej, w której osiągała sukcesy.

Z zawodu była lekarzem, doktorem nauk medycznych, absolwentką Akademii Medycznej w Poznaniu. Po ukończeniu tej uczelni podjęła pracę w Olsztynie, zdobywając kolejne stopnie specjalizacji: I stopień z ginekologii i położnictwa, II stopnie z radiestezji, chemioterapii onkologicznej, medycyny społecznej. Doceniano jej gruntowną i szeroką wiedzę medyczną, walory etyczno-moralne. W Olsztynie powierzano Jej odpowiedzialne stanowiska: kierownika Wojewódzkiej Poradni Onkologicznej, ordynatora onkologii  w tamtejszym szpitalu, ordynatora Wojewódzkiego Zespołu Gruźlicy, Chorób Płuc i Onkologii. Była dobrym przykładem dla wchodzących do tego zawodu, kolejnych pokoleń lekarzy.

Zmarła 8 stycznia 2016 roku, pochowana została 12 stycznia w rodzinnym grobowcu w Dywitach.

Poprzedni artykułCzy Polska musi być skrajna i nietolerancyjna?
Następny artykułPrawo antyterrorystyczne użyte przeciwko dziennikarzom?
Lesław Lech
Lesław Lech jest przewodniczącym ruchu politycznego Zjednoczenie Demokratyczne. W przeszłości był również wiceprzewodniczącym Stronnictwa Demokratycznego, członkiem władz naczelnych i wojewódzkich, wiceprzewodniczącym Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu (1984-1990) oraz przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu Narodowego Funduszu Ochrony Zdrowia (1991-1996). W 1989 roku został wybrany do Sejmu kontraktowego, w którym pracował w komisjach: Spraw Zagranicznych, Mniejszości Narodowych oraz Komisji Konstytucyjnej. Należał do sejmowej grupy polskich obserwatorów, którzy śledzili i oceniali przebieg wyborów parlamentarnych w innych krajach. Był przewodniczącym klubu poselskiego SD (1990-1991). Współpracował w latach 80-tych z “Kurierem Polskim” oraz “Rzemieślnikiem”. W latach 2000-2002 współpracował z “Gazetą Południową”. Jest autorem opracowań historycznych dotyczących Stronnictwa, m.in.: “Związek Młodzieży Demokratycznej w latach 1945-1948”, ”Społeczno-polityczna działalność profesora Stanisława Kulczyńskiego”, “Wybrane koncepcje ustrojowe Klubów Demokratycznych i Stronnictwa Demokratycznego w latach 1937-2004”. Z wykształcenia jest magistrem historii UWr.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here