Laura Bush – liberalna żona konserwatywnego polityka

0
497

Laura Bush ma opinię osoby skromnej, ale z silnym charakterem. Jeżeli jej na czymś zależy, potrafi dopiąć swego. To ona wpłynęła na męża, aby przestał pić. Znajomi państwa Bush twierdzą, że nie jest wcale w cieniu męża, ani nie jest przez niego zdominowana. Lubi podejmować gości i dobrze czuje się w gronie przyjaciół.

(…)

Po opuszczeniu Białego Domu 20 stycznia 2009 r. państwo Bush przenieśli się (początkowo) na rancho Crawford, a miesiąc później, kiedy zakończono budowę ich nowego domu, przeprowadzili się do dzielnicy Preston Hollow w Dallas w Teksasie. Jak powiedziała Laura, rozpoczęli „normalne postprezydenckie” życie w nowym domu. Wydali serię przyjęć dla przyjaciół i znajomych. Oboje zaczęli pisać swoje pamiętniki.

Ku zaskoczeniu konserwatywnych republikanów Laura Bush w wywiadzie dla telewizji CNN we wrześniu 2009 r. pochwaliła Baracka Obamę za sposób sprawowania prezydentury i oświadczyła, że nie podziela poglądu konserwatystów określających Obamę mianem socjalisty. Wyraziła również rozczarowanie coraz bardziej intensywną polaryzacją polityki amerykańskiej. Pochwaliła natomiast swoją następczynię, Michelle Obamę, że świetnie wypełnia swoje obowiązki Pierwszej Damy i udało jej się uczynić z Białego Domu „wygodne miejsce dla życia rodzinnego”.

Laura Bush nadal broni dobrego imienia swojego męża i we wspomnianym wyżej wywiadzie dla CNN wyraziła przekonanie, że prezydent George W. Bush utrwali się w pamięci Amerykanów jako ten, który „bronił wolności i bezpieczeństwa naszego kraju”.

Równocześnie jako była Pierwsza Dama nie ukrywa, że nie podziela poglądów męża na sprawę aborcji, opowiadając się za jej legalizacją. Jest również tolerancyjna wobec małżeństw homoseksualnych. Na pytanie, dlaczego tego nie mówiła, kiedy była w Białym Domu, odpowiedziała, że nikt jej o to nie pytał, a ponadto chciała być lojalną wobec męża-prezydenta.

W maju 2010 r. ukazała się autobiografia Laury Bush zatytułowana Spoken from the Heart („Powiedziane od serca”). W książce przedstawia swoje życie od dzieciństwa do Pierwszej Damy. Kiedy wychodziła za George’a W. Busha miała 31 lat. Jedna z kobiet na wiadomość o zaręczynach powiedziała: „Czy możecie sobie wyobrazić. Najlepsza partia jaką jest George W. Bush w Midland, żeni się ze starą panną z Midland”.

Laura przedstawia męża jako prostolinijnego człowieka, który jako prezydent został wprowadzony w błąd przez wywiad amerykański jakoby Saddam Husajn posiadał broń masowej zagłady. Laura była aktywną Pierwszą Damą, ale nie ukrywa, że często czuła się osamotniona. Wówczas „pocieszałam się lekturą książek. Najspokojniejszą częścią mojego dnia było zawsze późne popołudnie, kiedy skończył się mój oficjalny program, a George ciągle pracował w Gabinecie Owalnym”.

11 maja 2010 r. Laura Bush w programie telewizyjnym „Larry King Live”, ku zaskoczeniu konserwatystów wyraziła przekonanie, że w najbliższej przyszłości małżeństwa osób tej samej płci będą zalegalizowane. Poparła też utrzymanie praw do aborcji. Opowiedziała się za wzmocnieniem opieki i pomocy dla afgańskich kobiet po wycofaniu głównych wojsk amerykańskich z tego kraju. Laura nadal propagowała czytelnictwo wśród dzieci i młodzieży. Fundacja Laury Bush corocznie przeznacza milion dolarów na pomoc dla szkół, zwłaszcza na pomoc dla bibliotek szkolnych. 18 kwietnia 2014 r. Laura Bush w wywiadzie dla „Inquisitr” mówiła o nierówności w dochodach kobiet i mężczyzn w USA. „Uważam – powiedziała Laura Bush – że kiedy ona pracuje, powinna otrzymywać pensję, jaką on otrzymuje”. Muszę powiedzieć, że Pierwsze Damy obecnie nie są opłacane, chociaż wykonują trudną pracę.

CZY WIECIE, ŻE LAURA BUSH:
– Jest drugą po Hillary Clinton żoną prezydenta, która ukończyła studia podyplomowe.
– Jest czwartą żoną prezydenta, która zeznawała przed komisją Kongresu

***

Powyżej zaprezentowany został fragment książki pt. „Panie Białego Domu”
Autor: prof. Longin Pastusiak
Liczba stron: 848
Wydawnictwo: Bellona

PODZIEL SIĘ
Poprzedni artykułFuturologia historią przyszłości?
Następny artykuł„Panie Białego Domu” L. Pastusiak (recenzja książki)
Longin Pastusiak

Prof. dr hab. Longin Pastusiak – politolog, amerykanista. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Wydziale Spraw Międzynarodowych University of Virginia w Stanach Zjednoczonych. W latach 1963-1993 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Od 1978 r. profesor nadzwyczajny, a od 1986 r. profesor zwyczajny. W latach 1994-2005 Profesor Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1985 -1988 Prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Poseł Ziemi Gdańskiej w Sejmie I, II, III kadencji (1991-2001). Wiceprzewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP oraz przewodniczący stałych delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego NATO oraz do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii zachodnioeuropejskiej W latach 2002-2004 wiceprezydent Zgromadzenia Parlamentarnego NATO. W latach 2001-2005 marszałek Senatu V kadencji. Profesor w Akademii Finansów oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa w Warszawie. Obecnie jest profesorem w Akademii Finansów i Biznesu Vistula, gdzie jest Dyrektorem Instytutu Spraw Społecznych i Stosunków Międzynarodowych.
Prof. Longin Pastusiak wykładał na uczelniach polskich i zagranicznych. Doctor honoris causa uczelni polskich i zagranicznych.
Prof. dr hab. Longin Pastusiak jest autorem ponad 700 publikacji naukowych w tym ponad 90 książek.
W 2015 r ukazały się następujące książki prof. L. Pastusiaka:
* Polacy w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Bellona, Warszawa 2015.
* Prezydenci USA w anegdocie. Od Trumana do Obamy, Bellona, Warszawa 2015.
* Prezydent dobrych intencji. Polityka zagraniczna Baracka Obamy, Oficyna Wydawnicza “Adam”, Warszawa.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here