Czy grozi nam głód energetyczny?

0

Nasza cywilizacja jest zależna od energii, a więc od dostępu do jej źródeł. Tak się przyzwyczailiśmy do zaopatrzenia w energię, że nie dopuszczamy myśli, że może jej zabraknąć. Tymczasem ropa, gaz i węgiel są surowcami wyczerpywalnymi i nieodnawialnymi. „Jeśli dojdzie do sytuacji – pisze Marcin Popkiewicz – w której zabraknie nam ropy, gazociągiem przestanie płynąć gaz, na stacji benzynowej nie będzie paliwa, a w gniazdku prądu, to załamie się cała infrastruktura, kraj przestanie funkcjonować, produkować i eksportować – w rezultacie nikt mu nic nie sprzeda – także energii i paliwa. Jeśli cały świat będzie miał problemy, nikt temu krajowi nie udzieli znaczącej pomocy. To będzie katastrofa, która będzie mogła rozprzestrzenić się na inne kraje, zarówno przez zamieszki, uchodźców i wojny jaki i rozpad handlu międzynarodowego”.

Przez fizyczne bariery wzrostu rozumiem przede wszystkim problemy demograficzne, żywnościowe, energetyczne oraz surowcowe. Coraz częściej czytamy różne ostrzeżenia o czekających nas niedoborach wody, żywności oraz surowców energetycznych. Aż 85% energii pozyskujemy z paliw kopalnych, z ropy, gazu i węgla. Spośród wszystkich paliw kopalnych ludzkość najdłużej używa węgla.

Poważniejszym problemem jest wyczerpywanie się zasobów naftowych w niektórych krajach. Wiele pól naftowych w Norwegii czy Szkocji, najpóźniej za 10-25 lat zostanie całkowicie wyeksploatowanych. Również z innych krajów uważanych za bogate w ropę np. Kuwejt, Arabia Saudyjska, Iran i Irak nadchodzą informacje, że ich zasoby są mniejsze od deklarowanych. Większość pól naftowych na świecie ma już za sobą szczyt wydobycia. Dotyczy to zbadanych ponad 800 pól naftowych. O ile w 2007 r. wydobycie ropy z pól naftowych zmniejszyło się średnio o 3,7% rocznie, to obecnie spadek ten wynosi 6,7%.

Ocenia się, że w 33 spośród 48 krajów należących do największych producentów ropy na świecie wydobycie osiągnęło już szczyt z powodów geologicznych i technicznych. Dotyczy to m.in. takich krajów: Kuwejt, Rosja czy Meksyk.

W 2007 r. Departament Energii USA ogłosił, że zbliża się koniec ”Wieku Ropy Naftowej” i zbliża się „Wiek Niewystarczalności”, w którym ropa w coraz większym stopniu zostanie zastąpiona innymi płynnymi paliwami. Te inne płynne paliwa to m.in. etanol paliwa, syntetyczne, pochodzące z węgla, gazu ziemnego, kukurydzy i z innych źródeł. Dzienna produkcja tych paliw ma wzrosnąć z 2,4 milionów baryłek w 2005 r. do 10,5 milionów baryłek będących ekwiwalentem baryłek ropy w roku 2030. Departament Energii USA uważa, że produkcja ropy osiągnęła swój szczyt i nie należy spodziewać się znaczącego wzrostu jej produkcji.

Geologowie od pewnego czasu ostrzegają, że zasoby ropy naftowej stopniowo wyczerpują się, a koszty jej wydobycia wzrastają. Pytanie pozostaje jak długo wydobycie ropy naftowej utrzyma się na obecnym poziomie. Innymi słowy na ile lat starczy nam ropy naftowej.

Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) w swoim raporcie World Energy Outlook 2008 prognozowała, że światowe zasoby ropy są wystarczająco duże, by zaspokoić wzrost produkcji nawet po roku 2030.

Poprzedni artykułNagrania lektorskie – nie tylko w celach reklamowych
Następny artykuł17 września 1939 – cios nożem w plecy
Longin Pastusiak
Prof. dr hab. Longin Pastusiak - politolog, amerykanista. Ukończył studia na Wydziale Dziennikarskim Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Wydziale Spraw Międzynarodowych University of Virginia w Stanach Zjednoczonych. W latach 1963-1993 pracował w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. Od 1978 r. profesor nadzwyczajny, a od 1986 r. profesor zwyczajny. W latach 1994-2005 Profesor Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1985 -1988 Prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Politycznych. Poseł Ziemi Gdańskiej w Sejmie I, II, III kadencji (1991-2001). Wiceprzewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP oraz przewodniczący stałych delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego NATO oraz do Zgromadzenia Parlamentarnego Unii zachodnioeuropejskiej W latach 2002-2004 wiceprezydent Zgromadzenia Parlamentarnego NATO. W latach 2001-2005 marszałek Senatu V kadencji. Profesor w Akademii Finansów oraz w Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa w Warszawie. Obecnie jest profesorem w Akademii Finansów i Biznesu Vistula, gdzie jest Dyrektorem Instytutu Spraw Społecznych i Stosunków Międzynarodowych. Prof. Longin Pastusiak wykładał na uczelniach polskich i zagranicznych. Doctor honoris causa uczelni polskich i zagranicznych. Prof. dr hab. Longin Pastusiak jest autorem ponad 700 publikacji naukowych w tym ponad 90 książek. W 2015 r ukazały się następujące książki prof. L. Pastusiaka: * Polacy w wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydenci USA w anegdocie. Od Trumana do Obamy, Bellona, Warszawa 2015. * Prezydent dobrych intencji. Polityka zagraniczna Baracka Obamy, Oficyna Wydawnicza “Adam”, Warszawa.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here