Anna Prokopiak: „Radość z efektu końcowego była bezcenna”. Wywiad

0
Prezes Fundacji Alpha Anna Prokopiak Fot: archiwum prywatne

Prezes Fundacji Alpha dr hab. Anna Prokopiak, wywiadzie o Fundacji, spektrum autyzmu i piosence „Wołanie o miłość” w wykonaniu Tymka Misiury. Projekt warty zwrócenia uwagi, na wyjątkowość artysty i całość artystyczną. Zapraszam do przeczytania wywiadu.


Justyna Borowiecka: Fundacja Alpha działa już od 2007 roku, wspierając dzieci, młodzież i dorosłych w spektrum autyzmu oraz ich rodziny. Co zainspirowało Panią do założenia Fundacji i poświęcenia swojej energii właśnie temu obszarowi?

Anna Prokopiak: – Powołanie Fundacji Alpha było naturalnym rozwinięciem mojej pracy naukowej i społecznej.
Fundacja to nie tylko miejsce terapii i edukacji. To również przestrzeń rzecznictwa, przeciwdziałania marginalizacji oraz prowadzenia nowoczesnej rehabilitacji – medycznej, psychicznej, społecznej i zawodowej – zgodnej z aktualnymi standardami. Ale przede wszystkim to przestrzeń relacji – oparta na autentyczności, zrozumieniu i współdziałaniu.
Przez lata spotykałam wspaniałe osoby i rodziny, które poszukiwały nie tylko informacji i wsparcia, ale też przestrzeni, w której można działać razem – mądrze, systemowo i z sercem. Chcieliśmy stworzyć miejsce, w którym różnorodność nie tylko się akceptuje, ale realnie wspiera. Miejsce, gdzie człowiek – niezależnie od sposobu funkcjonowania – jest widziany w całości.

Na stronie Fundacji można przeczytać, że wspierają Państwo nie tylko osoby w spektrum autyzmu, ale też ich rodziny. Dlaczego ten aspekt jest dla Państwa równie istotny?
– Od samego początku przyświecała nam jasna misja: pomagać dzieciom i dorosłym z autyzmem, z niepełnosprawnością intelektualną, z innymi pokrewnymi zaburzeniami rozwojowymi. Ale równie ważne było dla nas wsparcie ich rodzin – tych, którzy każdego dnia są najbliżej, często w ciszy i w cieniu, walcząc o lepsze jutro dla swoich dzieci. To oni są pierwszymi terapeutami, przewodnikami, towarzyszami – i zasługują na każde możliwe wsparcie.

Jednym z niezwykłych efektów tej otwartości na potencjał osób w spektrum jest projekt muzyczny z udziałem Tymka Misiury, którego premiera odbyła się w kwietniu – Miesiącu Świadomości Spektrum Autyzmu. Jak do tego doszło? Kim jest Tymek?
– Tymek od dawna przyciągał uwagę swoją muzykalnością i naturalną charyzmą. Ma w sobie coś, czego nie da się nauczyć – autentyczną wrażliwość i emocjonalną głębię. Kiedy Piotr Selim i Hania Lewandowska zaproponowali utwór „Wołanie o miłość”, wiedzieliśmy, że to może być przestrzeń, w której Tymek naprawdę wybrzmi – jako młody artysta, ale też jako osoba, która ma coś ważnego do powiedzenia.

Projekt był odpowiedzią nie tylko na artystyczny impuls, ale też na bardzo osobiste doświadczenia. Mama Tymka w jednym z wywiadów wspomniała, że kiedy był mały, bała się, że nigdy nie usłyszy od niego słowa „mama”. Dziś Tymek śpiewa, występuje, opowiada światu o sobie – a jego głos niesie siłę i nadzieję. To piękna droga, którą idzie razem z rodziną, artystami i zespołem Fundacji.

„Wołanie o miłość” to nie tylko piosenka. To spotkanie różnych światów – sztuki, edukacji i codzienności osób w spektrum. To świadectwo dojrzewania, przełamywania barier i szukania własnego języka. Chcieliśmy pokazać, że dorastanie w spektrum to nie tylko „trudności” – to również ogromne możliwości, emocje, przejścia, zmiany.

Jak wyglądała praca nad teledyskiem? Co było dla Tymka największym wyzwaniem, a co sprawiło mu największą radość?
– To była intensywna, całodzienna sesja nagraniowa – od 8 do 18, w różnych lokalizacjach. Tymek, mimo zmęczenia, wykazał się siłą i profesjonalizmem. Najtrudniejsze były momenty, gdy trzeba było powtarzać sceny – wejść w daną emocję jeszcze raz… Ale Tymek zrobił to na swoich zasadach, w swoim tempie. A radość z efektu końcowego była bezcenna. To naprawdę był jego moment – moment, w którym publiczność mogła zobaczyć i usłyszeć go w pełni.

Kim jest Tymek jako młody artysta? Co czyni go wyjątkowym?
– Tymek to urodzony performer – i nie mówię tego z przesadą. Ma w sobie autentyczność, której nie da się wyuczyć. Czasem trudno przewidzieć, jak zareaguje – ale właśnie to czyni jego występy szczerymi i poruszającymi. Nie lubi ćwiczyć, ale kocha scenę. A scena go kocha – bo on na niej nie udaje. Po prostu jest sobą. I to „bycie sobą” jest jego największą siłą.

Jakie przesłanie niesie „Wołanie o miłość”?
– To opowieść o potrzebie obecności. O tym, że każdy człowiek – niezależnie od sposobu komunikacji, zachowania czy ekspresji – zasługuje na miłość i zrozumienie. I że różnorodność to nie bariera, ale zaproszenie do dialogu. Tymek „woła” w imieniu wielu osób – ale przede wszystkim mówi w swoim imieniu. I to jest najpiękniejsze.

Gdzie czytelnicy mogą znaleźć więcej informacji i obejrzeć teledysk?
– Na stronie www.autyzmlublin.pl oraz na naszym profilu YouTube. Zachęcamy do obejrzenia teledysku „Wołanie o miłość” – to kilka minut, które naprawdę zostają w sercu: https://www.youtube.com/watch?v=tlwgYFoMzyc  (lub poniżej)

Czego mogę Pani i zespołowi Fundacji Alpha życzyć?
– Czułości wobec świata i wytrwałości w codzienności. Wiary w sens małych kroków – bo czasem to one zmieniają rzeczywistość. I partnerów, którzy rozumieją, że neuroróżnorodność wymaga… przestrzeni.

Tego Pani i Fundacji życzę oraz dużo zdrowia. Dziękuję za rozmowę.
– Dziękuję. I pozdrawiam wszystkich czytelników.

Z Anną Prokopiak rozmawiała: Justyna Borowiecka

 

Projekt Fundacji Alpha „Wołanie o miłość”

 

– Wyjątkowy Artysta – Tymek Misiura,
– Wybitny polski muzyk, pianista, wokalista i kompozytor Piotr Selim,
– Wielokrotnie nagradzana Hanna Lewandowska, autorka wierszy, tekstów piosenek, a także scenariuszy wielu wydarzeń artystycznych,
– Chór Dziecięcy OSM I i II st im Karola Lipińskiego w Lublinie, pod dyrekcją Renaty Kołodyńskiej – Pydy!…
– Wspaniali Lubelscy Artyści
A wszystko w wyjątkowych przestrzeniach ‪@LubelskieZakadyTytoniowe‬!

Poprzedni artykułTureckie meczety a kobiety
Następny artykułAneks do mojej Autobiografii. Promocja książki w KLUBIE KSIĘGARZA
Justyna Borowiecka to redaktor, dziennikarz, fotograf, bloger, freelancer. Przygodę z dziennikarstwem rozpoczęła w 2007 r., gdzie przygotowywała relacje przedmeczowe ze spotkań Champions League i reprezentacji Polski. W 2008 r. trafiła do redakcji GKS Bełchatów, a w międzyczasie pracowała w innych mediach elektronicznych takich jak FutbolManiak, Łowimy talenty, Sports.net, Openmusic, Felietony i wiele innych. W 2008 r. rozpoczęła współpracę z portalem Wiadomosci24.pl, gdzie od listopada 2014 roku, pełniła funkcję redaktora. Obecnie piszę m.in. dla NaszeMiasto.pl. W 2012 r. pracowała również w Radiu Róża (polskie radio w Brukseli). W 2013 r. była korespondentem z małopolski w InfoTuba. Pisała także dla Interia360, PiłkaCV i Blasting News. Społecznie pomagała Fundacji Sportowej, gdzie promowała młode talenty piłkarskie. Ma na swoim koncie wiele cykli piłkarskich, te najbardziej popularne to: „Młodzi, zdolni i ambitni”, „Piłkarskie marzenia”, „Warto poznać”, „Chłopcy z Bundesligi” i „Futbolowo-ankietowo” i wiele innych. Od 2011 roku, przez kolejne cztery lata była nominowana w plebiscycie na Najlepszego Dziennikarza Obywatelskiego Roku, w którym zajmowała wysokie miejsce, mieszcząc się zawsze w dziesiątce najlepszych dziennikarzy (6, 4, 9 miejsce, w roku 2014 – zajęła II miejsce w kategorii „Fotoreportaż”). Z powodzeniem prowadzi blog https://usmiechsim.wordpress.com/, gdzie oprócz artykułów sportowo-muzycznych zamieszcza wykonane przez siebie fotografie. Autorka sześciu książek – „Od wywiadu do wywiadu” (luty 2011), „Fotografia – to jest to!” (sierpień 2011) „Chłopcy z Bundesligi” (luty 2012), „Niemcy – moja inspiracja!” (październik 2013), "Wywiad-owo" (luty 2015) i „21” (sierpień 2017). Umiejętnie łączy sport z muzyką i dziennikarstwo z fotografią.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj