Zacznę od Marii Wollenberg-Kluzy i przyznam, że dawno nie trzymałem w ręku tak pięknie wydanego albumu! Iskrzącego kolorami Jej obrazów, ale i treścią tekstów, które się w nim znajdują, m.in. na temat „romantyzmu rozumianego współcześnie”, pejzaży marynistycznych (Artystka maluje wyjątkowo pięknie nasze morze). Zachęcam też do przeczytania artykułu nt. „światła i cieni”, „tańca, patosu i dramatyzmu” cechujących Jej sztukę. Muzyka, rytm i…”brzmienie ciszy” – to oddzielny temat Jej obrazów, poruszający każdego, kto czuje ich głęboką treść i zawarte w nich przesłanie. Jakże pięknie przedstawione są również w książce poetyckie i literackie przyjaźnie Artystki; mają one swoją wartość dodaną i w ogóle wyjątkowe znaczenie dla zrozumienia „wielkości” Jej sztuki.
Szczególne wrażenie wywarły na mnie teksty Moniki Nowakowskiej: „Człowiek w podróży” (mający podtytuł „Camino, Ludzie w mieście, On i Ona) oraz „W pracowni – poezja i proza życia” (Zwierzenia matki, Pracownia, Ursynów).
Album godnie czci (nie wypada mi podać lat Artystki) dorobek Jej życia artystycznego od czasu ukończenia przez Nią – Z WYRÓŻNIENIEM – w roku 1973 warszawskiej ASP.
Bez końca można oglądać zawarte w książce cykle obrazów, m.in. „Ludzie w mieście”, „Człowiek i maszyna”, „Impresje poetyckie”, „Pejzaże polskie”.
Album prezentuje też „tematykę sakralną”, jak i obrazy, dla których muzyka była dla Marii źródłem inspiracji.
Chylę czoło przed wszystkimi, którzy przyczynili się do wydania tej niezwykłej książki, przepięknego i wyjątkowego albumu, ukazującego dotychczasowy (jakże BOGATY) dorobek artystyczny malarki!
Maria Wollenberg-Kluza: Refleksjonizm w twórczości ( www.wollenberg.art.pl). Wydawca: Fundacja Sztuki Współczesnej PALETA, twarda barwna oprawa z fragmentami wspaniałych dzieł, s. 127, Warszawa 2021; Tłumaczenie na język angielski – Paul Newbery. ISBN 978-83-9485573-3-2
***
Wokół Izby Pamięci na Woli
Książka ma tytuł „ZIELONE ŚCIEŻKI. Wokół Izby Pamięci na Woli”. Wydało ją (jak bibliofilski cymes, czyli bardzo ładnie i starannie, że chce się ją natychmiast wziąć do ręki) Muzeum Warszawy, z okazji otwarcia na Woli swego nowego Oddziału, za co wielka chwała, gdyż był i jest on w tym miejscu bardzo potrzebny.
Książka jest rzeczowym (a jednocześnie „literackim” przewodnikiem po okolicach nowego Oddziału Muzeum, po otaczającym go cmentarzu i nowym pawilonie wystawowym. W miejscu – ŚWIĘTYM! Nasiąkniętym krwią tysięcy zamordowanych cywilnych mieszkańców Warszawy oraz żołnierzy poległych podczas Powstania Warszawskiego.
Kupiliśmy z żoną tę piękną i wzruszającą książkę ( 5 października 2022r.) i pragnę ją dziś zarekomendować czytelnikom PD. Pojechaliśmy specjalnie na ten cmentarz, aby zobaczyć nowo powstałe muzeum (o którym było głośno w czasie transmisji telewizyjnych, upamiętniających 78 rocznicę tragedii na warszawskiej Woli, największej zbrodni popełnionej przez Niemców w czasie II wojny światowej). Zginęło wtedy ponad 100 tysięcy warszawiaków, często bezimiennych!
Każdy powinien mieć tę książkę w swoim domu i ją przeczytać. Tym bardziej, iż wielu warszawiaków (myślę, że i ludzi w Polsce) nie wie, gdzie spoczywa ludność cywilna, która zginęła w wyniku bombardowania i bestialskich egzekucji w czasie i po Powstaniu w 1944 r. Nie leżą Oni na Powązkach Wojskowych, które są znane, najczęściej odwiedzane i pokazywane w mediach. Oni spoczywają właśnie na Cmentarzu Wolskim, a rekomendowana dziś książka w szczegółach to dokumentuje.
KAŻDY Polak powinien to miejsce odwiedzić i złożyć hołd pogrzebanym tu ludziom!
Książka zawiera rozdziały: „Dlaczego tu?” (Michał Wójcik), „Równoczesność” (Roma Sendyka), „Miejsce na Woli” (Paweł E. Weszpiński), „Ścieżki” (Aleksandra Sołtan-Lipska we współpracy z Pawłem E. Weszpińskim), ALEKSANDRA Sołtan jest jednocześnie redaktorką całego tomu, „Ślady” (Aleksandra Sołtan-Lipska we współpracy z Michalem Wójcikiem).
Słowo na temat (gdyż zasługuje na to) redaktorki całości:
Aleksandra Sołtan-Lipska, jest historyczką, kuratorką Gabinetu Medali i Gabinetu Pomników Warszawskich w Muzeum Warszawy. Kieruje Działem Badań nad Warszawą i Zbiorami w tej Instytucji. Jest Autorką i redaktorką opracowań dotyczących dziejów Warszawy i Mazowsza, a także historii warszawskiego brązownictwa. Od roku 2003r. współredaguje czasopismo „Kronika Warszawy”, poświęcone dziejom miasta od XIX wieku po współczesność.
I jeszcze jedno: książka wyposażona jest w mapę zatytułowaną „Między drzewami”, która jest dodatkiem – ale jakże cennym – do książki i ma tytuł „Zielone ścieżki wokół Izby Pamięci na Woli” (sprzyjającą spacerom i zwiedzaniu tego NIEZWYKŁEGO MIEJSCA).
„Zielone ścieżki wokół Izby Pamięci na Woli” pod redakcją Aleksandry Sołtan-Lipskiej, publikacja powstała w związku z otwarciem Izby Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy na Woli w 2022 roku; stron 89, Wydawca: Muzeum Warszawy, 2022 i UWAGA: Wydawca dołożył wszelkich starań, aby skontaktować się z dysponentami praw autorskich do ilustracji zamieszczonych w książce, osoby do których nie udało się dotrzeć Wydawca prosi o kontakt z Muzeum Warszawy.
***
Maciej Andrzej Zarębski: Z pogranicza regionalizmu i literatury cz. 2
Autor zadedykował (piszącemu te słowa) swoją najnowszą książkę … „z wdzięcznością za zainteresowanie się moją twórczością”.
Jakże bym mógł nie zrobić tego? Pisałem o niej w PD w swoim wpisie z dnia 28 października 2022 i chętnie powtórzę tam zawartą ich ocenę, że są wspaniałe – jedyne w swoim rodzaju. Powodują pozytywne emocje o tym, o czym autor pisze!
Przede wszystkim o pięknie naszego kraju.
Są rzeczywiście z pogranicza „regionalizmu i literatury”( jak brzmi tytuł Jego najnowszej książki), która w „Bibliotece Świętokrzyskiej” ukazała się jako jej 310. pozycja! I godna uczczenia zbliżającego się w lutym przyszłego roku 80-lecia urodzin Autora (również 60 – lecia Jego wieloletniej działalności publicznej, o której będę chciał z Nim porozmawiać na łamach PD w styczniu 2023, na miesiąc przed Jubileuszem).
A teraz jeszcze kilka zdań o najnowszej książce M.A. Zarębskiego.
Jest apoteozą regionalizmu polskiego.
Kolejną „lekcją” patriotyzmu oraz
kwintesencją, jak napisał PAWEŁ PIERŚCINSKI (mistrz sztuki krajoznawczej, zdaniem M.A. Zarębskiego), z którego opinią całkowicie się zgadzam.
Na treść obecnej cz. 2 składa się m.in. „Historia Ośrodka Regionalizmu Świętokrzyskiego”, a także „Historia Świętokrzyskich Mateczników Patriotyzmu Kultury”, jak również „Zachowanie w pamięci” zasłużonych działaczy regionalnych, m.in. Grażyny Kossakowskiej, Aleksandry Przybylskiej, Jana Jadacha, Jerzego Fijałkowskiego i innych.
I ta książka (jak niemal wszystkie poprzednie M. A. Zarębskiego) jest bogato ilustrowana, znakomicie zredagowana przez panią Ludomirę Zarębską (żonę Autora). Słowem – godna przeczytania przez KAŻDEGO, kto chciałby pójść w ślady przypomnianych w niej wymienionych działaczy.
W książce zainteresowała mnie bardzo „Podróż śladami Henryka Sienkiewicza do Stanów Zjednoczonych”, jak i relacja Autora książki i jego żony z wyjazdu do Londynu. W każdym razie – za ich sprawą mały Zagnańsk staje się coraz bardziej znaną miejscowością. Nie tylko w Polsce, ale i w świecie!
—
Maciej Andrzej Zarębski: Z pogranicza regionalizmu i literatury cz.2, br., s. 130, Świętokrzyskie Towarzystwo Regionalne, Zagnańsk – Kielce 2022
