Manifest planktonu politycznego

0

Jestem jednym z ponad 130 sygnatariuszy pewnego tekstu, który zrodził się w listopadzie wśród zaangażowanych obywatelsko mieszkańców Łodzi. Oto mój komentarz do owego tekstu:

Tytuł manifestu odnosi się do pojęcia „plankton polityczny”, oznaczającego partie i ruchy polityczne o niewielkim znaczeniu. Bywa ono używane także w odniesieniu do kół poselskich czy pojedynczych polityków. W tym konkretnym przypadku mamy do czynienia z pojedynczymi osobami, związanymi z różnymi ruchami obywatelskimi czy prodemokratycznymi, bądź niezwiązanymi z żadnym ruchem, lecz popierającymi idee zawarte w manifeście. Słowo „plankton” zostało użyte przez inicjatorów w sposób autoironiczny. Jak wiadomo, najważniejszymi podmiotami politycznymi w Polsce są partie. Ale „plankton polityczny” nie jest bez znaczenia. Np. rząd Leszka Millera otrzymał w czerwcu 2003 roku wotum zaufania właśnie dzięki głosom „planktonu politycznego”. Tak więc warto, a moim zdaniem wręcz należy dążyć do zaktywizowania ruchów i osób, które pojedynczo mogą mieć małe znaczenie polityczne, ale w grupie mogą wywierać duży wpływ na partie. Słyszymy często głosy mówiące, iż należy głęboko zmienić styl i sposób uprawiania polityki. Działania podjęte przez grupy społeczne i ruchy obywatelskie mogą się do tego przyczynić. Tym bardziej, że partie nie są zbytnio zainteresowane zmianami status quo.

Przyjrzyjmy się manifestowi:

Żądamy przejrzystości procedur oraz udziału obywateli w wyłanianiu kandydatów do organów przedstawicielskich.

Partie mają swoje procedury i nie leży w ich interesie pokazywanie ich obywatelom. Tym bardziej nie leży w ich interesie umożliwianie obywatelom wpływu na proces wyłaniania kandydatów. A przecież partie powinny być przekaźnikami i wykonawcami woli wyborców. Oczywiście nie w sposób automatyczny, skoro ogół obywateli nie posiada wiedzy, umożliwiającej podejmowanie decyzji na poziomie politycznym. Jednak obywatele powinni mieć wpływ na proces wyłaniania kandydatów, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii moralnych. Chodzi o to, aby kandydaci mieli zaufanie i poparcie obywateli, a nie tylko gremiów kierowniczych partii. Zaufanie, dodajmy, uzyskane na podstawie konkretnych działań na rzecz obywateli i państwa, choćby na poziomie gminy.

Oczekujemy rzeczywistego uwzględnienia opinii środowisk obywatelskich w wyłonieniu kandydata/ów opozycji w wyborach prezydenckich 2020 r. – kluczowych dla dalszej walki o obronę demokratycznego państwa prawa.

Jak dotąd, obywatele mieli bardzo mały wpływ na wyłanianie kandydatów na najwyższe stanowiska w państwie. A przecież ci kandydaci w wypadku zwycięstwa w wyborach mają ogromny wpływ na życie każdego obywatela. Należy więc stworzyć mechanizmy polityczne, które dałyby ruchom obywatelskim możliwość opiniowania owych kandydatów.

Domagamy się stałej obecności w programach wyborczych praw człowieka, w tym mniejszości oraz ich rzeczywistego respektowania w praktyce politycznej.

Prawdziwa demokracja nie polega, jak wiadomo, na narzucaniu mniejszości woli większości, lecz na takim działaniu, w którym także mniejszość może czuć się respektowana. Prawa człowieka są jednym z fundamentów istnienia społeczeństw cywilizowanych. Od czasu uchwalenia w dniu 10 grudnia 1948 roku Powszechnej deklaracji praw człowieka rozwój społeczny i polityczny cywilizowanego świata opiera się w dużym stopniu na zawartych w niej ideach. Wydaje się więc oczywiste, że te właśnie prawa powinny być stałym elementem życia politycznego w naszym kraju. A praktyka (zwłaszcza w ciągu ostatnich czterech lat) pokazuje, że tak nie było w wielu przypadkach. Tak więc działania oddolne – jak „Manifest planktonu” – mogą być zauważalnym elementem presji na polityków i partie, aby owe prawa mogły zaistnieć najpełniej jak to możliwe.

Manifest planktonu

Władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu (art. 4 Konstytucji RP)

 

Fenomenem ostatnich czterech lat jest powstanie obywatelskich ruchów sprzeciwiających się dewastacji państwa prawa. Organizując protesty uliczne, nie wysuwały one nowych rozwiązań ustrojowych ani nie formułowały programów politycznych. Świadomie unikały uczestnictwa na listach wyborczych do organów przedstawicielskich. W konsekwencji partie opozycyjne nie były zainteresowane partnerskim podejściem i wykorzystywały działania ruchów ulicznych jedynie do realizacji swoich celów. Często traktowano je w kategorii wolontariatu zaangażowanego w dystrybucję materiałów.

Partie opozycji parlamentarnej przegrały kolejne, już piąte z rzędu wybory. W dobie pogłębiającego się kryzysu demokratycznego, przez ostatnie cztery lata nie były w stanie przeciwstawić się demontażowi państwa prawa, rozwojowi rządów autorytarnych, narastającej fali ksenofobii i nacjonalizmu oraz rozłamowi społeczeństwa. Niezależnie od własnych programów, w praktyce skupiały się na realizacji własnych, partykularnych interesów, zbyt często niedostatecznie upominając się o najważniejsze dla demokracji prawa obrony swobód obywatelskich i prawa mniejszości. Kandydaci do organów przedstawicielskich wyłaniani są w zakulisowych przetargach przywódców partyjnych, z pominięciem otwartego konsultowania, nie tylko z sympatykami, ale także z członkami własnych partii.

Obywatele mówią dość!

Żądamy przejrzystości procedur oraz udziału obywateli w wyłanianiu kandydatów do organów przedstawicielskich. Oczekujemy rzeczywistego uwzględnienia opinii środowisk obywatelskich w wyłonieniu kandydata/ów opozycji w wyborach prezydenckich 2020 r. – kluczowych dla dalszej walki o obronę demokratycznego państwa prawa. Domagamy się stałej obecności w programach wyborczych praw człowieka, w tym mniejszości oraz ich rzeczywistego respektowania w praktyce politycznej.

 

Krystyna Adamczyk

Grażyna Alagierska

Tamara Andrzejewska

Tomasz Błaszczyński

Bożena Bobińska

Krzysztof Bronowski

Wojciech Bryński

Jolanta Budzińska

Marek Butkiewicz

Izabela Cierniak

Tomasz Domagała

Krzysztof Dudek

Michalina Engel

Elżbieta Florczak

Józef Frąszczak

Anna Frontczak

Jolanta Gałkiewicz

Jarosław Marek Gorzeń

Bożenna Małgorzata Gozdalik

Alicja Gruszka

Teresa Grzelak

Dorota Gudaniec

Anna Jachowicz

Ewa Jakubcewicz-Tadzik

Anna Jarczyńska-Stachura

Gosława Jarosiak

Jadwiga Joss

Mirosław Kałuża

Paweł Każmierczak

Paweł Kempfi

Zbigniew Kępiński

Alina Klempnerowska

Maciej Kloc

Tomasz Kluszczyński

Piotr Kłoda

Andrzej Kompa

Grażyna Kinga Kondraciuk

Anna Kowenicka

Anna Ksiezopolska

Ewa Kuchowicz

Piotr Kujawiński

Andrzej Kulesza

Grażyna Kulesza

Ludwik Kurkiewicz

Ewa Kurkiewicz

Zdzisław Lak

Katarzyna Agata Lehmann

Tymoteusz Lekler

Niketami Lekler

Mi Leklerk

Zbigniew Lenartowicz

Elżbieta Leśniowska

Jarosław Łoginowicz

Aldona Łuczyńska

Dorota Makaruk

Lucyna Malska

Andrzej Malski

Monika Marcinkowska-Bachlińska

Marzena Marczak

Ewa Matysiak

Beata Matzner

Wiktor Miazek

Wojciech Michalak

Małgorzata Michalska

Mirek Michalski

Dorota Milcarz

Andrzej Miller

Edward Mularczyk

Ewa Niśkiewicz

Wojciech Ossowicki

Mirosław Palicki

Zenon Pawłowski

Remigiusz Pękala

Patryk Pierzchała

Anna Pietrzko

Paweł Pietrzko

Irena Pięta

Agnieszka Pięta Gorzeń

Monika Pięta

Leśniak Magdalena Pilarczyk

Maria Pilarska

Dorota Polańczyk

Anna Rejman

Bartłomiej Rosiak

Elżbieta Rubaj

Piotr Rubaj

Mariusz Rusek

Jolanta Rybus

Łukasz Rybus

Andrzej Sadłecki

Elżbieta Sardecka-Sokół

Wiktor Sawiuk

Grzegorz Sękowski

Magdalena Sidorowicz

Gabriela Sławińska

Danuta Słodka

Barbara Słodowa

Marek Sobczyk

Paweł Sobociński

Magdalena Sokół

Ewa Katarzyna Staciukowicz

Piotr Staroń

Małgorzata Staroń

Jakub Stawicki

Maria Stefaniak-Żbik

Michał Stolarski

Eliza Susdorf

Krystyna Sygulska

Liliana Szczurek

Zbigniew Tadzik

Krystyna Trojanowska

Barbara Trzeciak

Ewa Turska

Katarzyna Ulańska

Romuald Maria Walewski

Barbara Wandelt

Helena Wasiak

Ryszard Wasiak

Agnieszka Werfel

 Lucjan Wesołowski

Iwona Wieczorek

Ewa Wierudzka

Tadeusz Wilk

Andrzej Wiśniewski

Monika Witczak

Katarzyna Witek

Wiesława Wolska

Magdalena Wójcik

Katarzyna Wróbel

Joanna Barbara Wróblewska

Elżbieta Wspaniała-Jankowska

Zdzisław Zagniński

Jolanta Zaręba

Jan Żbik

Poprzedni artykułKrystyna Łyczywek – menadżer i artystka fotografii (w sierpniu 2020 roku będzie miała 100 lat!)
Następny artykułJaką damską kurtkę zimową kupić?
Lucjan Wesołowski
Lucjan Wesołowski - absolwent Uniwersytetu Łódzkiego na wydziale filologii polskiej. Muzyk – kompozytor i multiinstrumentalista. Jego muzyka instrumentalna została wydana w różnych krajach na ponad 20 płytach kompaktowych. Napisał ilustrację muzyczną do 8 spektakli teatralnych i wiele piosenek, wydanych na kilku płytach. W latach 80. był znany jako wykonawca poezji śpiewanej (główna nagroda na festiwalu „Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie w roku 1984). W latach 1993-2014 mieszkał we Włoszech, gdzie prowadził firmę międzynarodowego pośrednictwa biznesowego. Zajmuje się duchowością Wschodu od lat 70. Spędził ponad rok w ośrodkach jogi i buddyjskich w Niemczech, Włoszech, Indii i Polsce. Publikował artykuły dla prasy polskiej i włoskiej na tematy muzyczne i duchowe. Autor książki pt. „Moje ABC duchowości”. Prowadzi warsztaty rozwoju osobowości.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here