Strona główna Media Model polityka popularnego: efekt pierwszego wrażenia cz. 2

Model polityka popularnego: efekt pierwszego wrażenia cz. 2

0

Budowa ciała

W polityce niemałą rolę odgrywają tak zwane komponenty emocjonalne, ściśle związane z uczuciami, które u odbiorcy wywołuje dany polityk. W związku z powyższym, jak przekonuje Vera F. Birkenbihl, dość istotny jest wygląd zewnętrzny danej osoby, w tym budowa ciała, wzrost, postura[1], ubiór, fryzura, kształt twarzy czy też barwa głosu. Atrakcyjny wizerunek to z pewnością krok milowy w kierunku zdobycia oraz utrzymania swojej popularności i wiarygodności, co jest z kolei określane mianem efektu „aureoli”[2]. Należy wyraźnie podkreślić, iż wspomniana atrakcyjność nie jest w tym przypadku utożsamiana z seksualnością (dotyczy to szczególnie kobiet); jest za to wynikiem zgodności z niejednokrotnie stereotypowymi oczekiwaniami elektoratu co do wyglądu jego reprezentanta[3].

Interesującym zagadnieniem może być też relacja wzrostu danej osoby i jej popularności politycznej. I tak, dla przykładu, zespół psychologów z Texas Tech University pod kierunkiem Gregga R. Murraya udowodnił, iż wyborcy preferują osoby wysokie[4], co jest uwarunkowane ich podświadomym przekonaniem, że polityk taki będzie jednocześnie silniejszy i w związku z tym będzie lepiej nadawał się na przywódcę[5]. Nie bez przyczyny spośród czterdziestu trzech prezydentów Stanów Zjednoczonych zaledwie pięciu miało wzrost poniżej średniej krajowej[6] (wśród badanych prezydentów USA, jedynie Jimmy Carter miał wzrost poniżej 180 cm[7]). Liderzy wybierani w innych krajach w większości również są stosunkowo wysocy.

 

Prezydenci USA (od 1977)

Premierzy Kanady (od 1980)

Premierzy Australii (od 1975)

Premierzy Nowej Zelandii (od 1975)

Prezydenci Irlandii (od 1976)

Premierzy Irlandii (od 1979)

Premierzy Wielkiej Brytanii (od 1979)

Donald Trump

188 cm

Justin Trudeau 188 cm[8]

Malcolm Turnbull 183 cm[9]

Jacinda Ardern

165 cm[10]

Michael D. Higgins

165 cm[11]

Leo Varadkar 193 cm[12]

Theresa May

172 cm

Barack Obama

185 cm

Stephen Harper

188 cm

Tony Abbott

180 cm

Bill English 170 cm[13]

Mary McAleese 178 cm[14]

Enda Kenny

178 cm[15]

David Cameron

185 cm

George W. Bush

182 cm

Paul Martin

183 cm[16]

Julia Gillar

165 cm

John Key 179 cm

Mary Robinson b.d.

Brian Cowen

178 cm[17]

Gordon Brown

180 cm

Bill Clinton

184 cm

Jean Chrétien 183 cm[18]

Kevin Rudd

179 cm[19]

Helen Clark

173 cm

Patrick Hillery

b.d.

Bertie Ahern

180 cm[20]

Tony Blair

183 cm

George H. W. Bush

188 cm

Kim Campbell b.d.

John Howard 176 cm[21]

Jenny Shipley

b.d.

 

John Bruton

b.d.

John Major 180 cm

Ronald Reagan

185 cm

Brian Mulroney b.d.

Paul Keating

182 cm[22]

Jim Bolger b.d.

 

Albert Reynolds b.d.

Margaret Thatcher 165 cm[23]

Jimmy Carter

177 cm[24]

John Turner

b.d.

Bob Hawke 173 cm[25]

Mike Moore

b.d.

 

Garret FitzGerald b.d.

 

 

Joe Clark b.d.

Malcolm Fraser

195 cm

Geoffrey Palmer

b.d.

 

Charles Haughey b.d.

 

 

Pierre Trudeau 178 cm

 

David Lange

b.d.

 

 

 

 

 

 

Robert Muldoon b.d.

 

 

 

 

Warto zauważyć, że kobiety – w niemal wszystkich krajach na świecie – są zazwyczaj niższe[26] od mężczyzn, co również może być jedną z wielu przyczyn rzadszego piastowania przez nie wysokich stanowisk państwowych. Co więcej, mają często drobniejszą budowę ciała[27], przez co wyborcy mogą podświadomie uważać je za słabsze i tym samym niesłusznie oceniać jako gorszych kandydatów na liderów. Wśród stosunkowo nielicznych przykładów przywódczyń, Mary Robinson  uznaje się za postać, która dokonała swoistego, symbolicznego przełomu. Jej wybór na stanowisko prezydenta był szeroko komentowany przez media jako wytyczenie wyraźnej granicy między „starą” i „nową” Irlandią. W 1997 roku kraj ten ponownie zadziwił światową opinię publiczną, a wybór Mary McAleese jako głowy państwa wywołał jeszcze większe zdumienie światowej opinii publicznej[28]. Kolejnym istotnym wnioskiem uzyskanym po przeanalizowaniu danej grupy liderów, może być fakt, iż wśród czołowych anglosaskich polityków przeważają mężczyźni o stosunkowo smukłej sylwetce (niewiele można podać przykładów osób wyraźnie otyłych). Na koniec warto dodać, że – zgodnie z obserwacjami autora i wskazówkami Dale’a G. Leathersa – postawa liderów zazwyczaj nie jest zbyt sztywna. Aby sprawiać wrażenie wiarygodnych, politycy starają się nie okazywać nerwowości i podczas publicznych wystąpień mają lekko odprężoną postawę[29].

Opublikowany został fragment monografii pt. Model polityka popularnego w państwach anglosaskich
Autor: Paweł Rogaliński
Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
Liczba stron: 416

[1] V. F. Birkenbihl, Sygnały ciała. Podstawy komunikacji niewerbalnej dla trenerów i ludzi sukcesu, Wydawnictwo Astrum, Wrocław 1998, s. 76.

[2] M. Cichosz, Wizerunek…, op. cit., s. 83.

[3] Zob. też: G. Barrier, La communication non verbale, ESF Editeur, Issy-les-Moulineaux 2010, s. 69-70.

[4] Wzrost zwycięzcy, http://www.charaktery.eu/wiesci-psychologiczne/4661/Wzrost-zwyci%C4%99zcy/, [data dostępu: 02.03.2014].

  1. Stradowski, Dobrobyt w centrymetrach, http://www.wprost.pl/ar/59721/Dobrobyt-w-centymetrach/, [data dostępu: 02.03.2014].

[5] Osoby wyższe już od czasów starożytnych były postrzegane jako te bardziej uzdolnione lub piastujące wysokie stanowiska państwowe. W sztuce obrazowano w ten sposób władców. Z kolei w mniejszej skali przedstawiano m.in. drzewa, architekturę, służbę czy ogół ludności. Zob. https://www.metmuseum.org/~/media/Files/Learn/For%20Educators/Publications%20for%20Educators/The%20Art%20of%20Ancient%20Egypt.pdf, 29.12.2018.

[6] Average Height for Men by Country, http://www.averageheight.co/average-male-height-by-country, [data dostępu: 07.01.2019].

[7] Zob. tabelę poniżej.

[8] How tall is Justin Trudeau?, http://www.heightceleb.info/search/label/Justin%20Trudeau, [data dostępu: 01.12.2015].

[9] How tall is Malcolm Turnbull?, http://www.heightcelebs.com/2015/02/malcolm-turnbull/, [data dostępu: 01.12.2015].

[10] Jacinda Andern bio…, http://celebsiren.com/jacinda-ardern-wiki/, [data dostępu: 11.06.2018].

[11] S. Connolly, When it comes down to it, no one’s smaller than Ahern, http://www.irishexaminer.com/text/ireland/kfqlkfeysnkf/, 29.04.2014.

[12] V. Loftus, People can’t get over how small Michael D looks standing next to Leo Varadkar, https://www.dailyedge.ie/michael-d-leo-varadkar-height-3580869-Sep2017/, [data dostępu: 27.09.2019].

[13] Bill English height, weight…, http://starsunfolded.com/bill-english/, [data dostępu: 07.09.2017].

[14] Mary McAleese – Biography, http://www.imdb.com/name/nm1596265/bio, [data dostępu: 29.04.2014].

[15] Enda Kenny. Birth data and astrological dominants, http://www.astrotheme.com/astrology/Enda_Kenny, [data dostępu: 11.05.2014].

[16] Paul Martin. Biography, http://www.imdb.com/name/nm0552883/bio?ref_=nm_ov_bio_sm, [data dostępu: 27.04.2014].

[17] Brian Cowen. Birth data and astrological dominants, http://www.astrotheme.com/astrology/Brian_Cowen, [data dostępu: 29.04.2014].

[18] Jean Chretien Height, http://www.talltask.com/Jean-Chr%C3%A9tien-height-5440.html, [data dostępu: 27.04.2014].

[19] What is Kevin Rudd’s height? Wouldn’t you like to know?, http://www.smh.com.au/digital-life/digital-life-news/what-is-kevin-rudds-height-wouldnt-you-like-to-know-20130808-2rk9s.html, [data dostępu: 27.04.2014].

[20] S. Connolly, When it comes down to it, no one’s smaller than Ahern, https://www.irishexaminer.com/ireland/politics/when-it-comes-down-to-it-no-ones-smaller-than-ahern-171491.html, [data dostępu: 27.09.2019].

[21] A. Bryan, Scaling the heights of power, http://www.smh.com.au/executive-style/scaling-the-heights-of-power-20120126-1qip7.html, [data dostępu: 27.04.2014].

[22] Paul Keating II, http://www.filmweb.pl/person/Paul+Keating-705609, [data dostępu: 29.04.2014].

[23] Statesmen and stature: how tall are our world leaders?, http://www.theguardian.com/news/datablog/2011/oct/18/world-leader-heights-tall, [data dostępu: 12.05.2014].

[24] C. Adams, Does the taller candidate always win the election?, http://www.straightdope.com/columns/read/787/does-the-taller-candidate-always-win-the-election, [data dostępu: 27.04.2014].

  1. S. Rolirad, Size does matter – Kerry to Win Easily…, http://www.hackwriters.com/tall.htm, [data dostępu: 27.04.2014].

[25] Bob Hawke, http://www.whosdatedwho.com/tpx_358416/bob-hawke/, [data dostępu: 29.04.2014].

[26] Height Chart of Men and Women in Different Countries, https://www.disabled-world.com/calculators-charts/height-chart.php, [data dostępu: 29.12.2018].

[27] Height Chart of Men and Women in Different Countries, https://www.disabled-world.com/calculators-charts/height-weight.php, [data dostępu: 29.12.2018].

[28] Mary McAleese odznaczała się bowiem nie tylko wyrazistymi poglądami religijnymi i politycznymi, ale była też pierwszym prezydentem Republiki urodzonym w Irlandii Północnej. Co więcej, jej osoba podkreślała zarówno znaczenie relacji Dublin-Belfast, jak i różnice między katolickim Południem, a Północą, rozdartą między odłamami religii i określaną często mianem „patriarchalnej”.

  1. Galligan, Women’s issues in Irish politics [w:] N. Collins (red.), Political issues in Ireland today, Manchester University Press, Manchester 1999, s. 177-181.

[29] D. G. Leathers, Komunikacja niewerbalna, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2007, s. 258-264.

Poprzedni artykułModel polityka popularnego: efekt pierwszego wrażenia cz. 1
Następny artykułKarol Czejarek. Autobiografia: Moja droga przez życie [recenzja książki, tłumaczenie z j. niemieckiego]
Paweł Rogaliński
Dr Paweł Rogaliński jest politologiem, medioznawcą, filologiem oraz twórcą Przeglądu Dziennikarskiego. Od 2015 roku należy do prestiżowej grupy Światowych Odpowiedzialnych Liderów Fundacji BMW Stiftung Herbert Quandt. Za swoje osiągnięcia nagradzany na całym świecie, m.in. w Londynie, Berlinie, Rio de Janeiro, Warszawie, Brukseli i Strasburgu. Ukończył następujące kierunki studiów na Uniwersytecie Łódzkim: stosunki międzynarodowe: nauki polityczne, zarządzanie oraz filologię angielską, osiągając przy tym ogólnokrajowe sukcesy naukowe (m.in. Studencki Nobel). W 2021 roku obronił na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie rozprawę doktorską pt. "Model polityka popularnego w komunikacji politycznej w państwach anglosaskich". Jego ostatnia książka pt. „Jak politycy nami manipulują. Zakazane techniki” (Wydawnictwo Sorus, Poznań 2013) z powodu dużej popularności doczekała się dodruku już w kilka miesięcy po wydaniu. Więcej na stronie oficjalnej: www.rogalinski.eu.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj