Była wielką DAMĄ, propagatorką polskiej i światowej kultury, inicjatorką wielu przedsięwzięć artystycznych o znaczeniu europejskim i światowym, członkinią międzynarodowych fundacji muzycznych. A przede wszystkim – pomysłodawczynią i organizatorką Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena, najpierw w Krakowie (przez siedem lat), a od 2004 roku w Warszawie.
Była kobietą elegancką, mądrą, bez reszty oddaną Mężowi (Krzysztofowi Pendereckiemu – wielkiemu polskiemu kompozytorowi), promotorką Jego dokonań. Niestrudzenie prowadziła też Jego sekretariat niemalże przez całe ich wspólne życie.
Miałem zaszczyt osobiście poznać Panią Penderecką, kiedy byłem dyrektorem Wydziału Kultury Urzędu m. st. Warszawy. Wtedy nasze rozmowy toczyły się wokół Jej wielu inicjatyw, którymi chciała objąć także stolicę.
W roku 1997 w Centrum Sztuki „Studio” była współorganizatorką koncertu charytatywnego na rzecz powodzian, z udziałem znakomitych wykonawców: Sinfonii Varsovii, Yehudiego Menuhina, Chóru Filharmonii Narodowej oraz wielu solistów (w tym znanej pianistki Ewy Pobłockiej).
Pozostanie w pamięci jako inicjatorka cyklu: „Koncerty Wielkich Mistrzów – Elżbieta Penderecka zaprasza”.
Zainicjowała też powstanie Orkiestry Akademii Beethovenowskiej, która składała się z najzdolniejszych, utalentowanych młodych muzyków z krakowskiej Akademii Muzycznej.
Oby po Jej odejściu znaleźli się godni kontynuatorzy wspaniałych przedsięwzięć Pani Elżbiety Pendereckiej, którą żegnamy dziś z największym żalem i smutkiem. CZĘŚĆ JEJ PAMIĘCI!
