Cebula (Allium cepa L.) należy do jednych z najstarszych warzyw znanych człowiekowi. Gości na naszych stołach od tysięcy lat. Niemal codziennie dodajemy ją do potraw nie zastanawiając się, jak poteżne ma znaczenie dla naszego zdrowia. Prawidłowa nazwa botaniczna to czosnek cebula, jest to bowiem gatunek należący do rodzaju czosnku. W użyciu jest jednak nazwa cebula. Inne używane nazwy to: cebula ogrodowa, cebula zwyczajna, dymka, skulibaba. Jej światowa produkcja wynosi ok. 55 mln ton i pomimo, że jest wysoko ceniona jest niedrogą jarzyną.Te dane pokazuja także, że jest kochanym warzywem i nie bez racji.
Charakterystyka rośliny
Cebula jest rośliną dwu- lub nawet wieloletnią, pochodzącą z rodziny liliowatych. Jest rośliną, która rośnie płytko pod ziemią, a jej liście i głąbik kwiatowy są dęte, które roślina wytwarza w drugim roku uprawy, czyli pędy kwiatostanowe o wysokości 90–190 cm zakończone kulistymi baldachami zawierającymi 50–1000 kwiatów. Kwiatostany bardzo podobne do liści wynoszone są w górę na dętych głąbikach. Gąbik kwiatowy w cebuli ma około 60 cm wysokości. Podczas rozrostu wydziela charakterystyczny dla siebie zapach. Łodyga jest bardzo skrócona, a wyrastające liście są częścią jadalną. Owoce to torebki zawierające okolo 6 trójgraniastych czarnych pomarszczonych nasion (250–370 szt./g).
Pod łuskami cebuli kryje się prawdziwe bogactwo:
siarka – po przekrojeniu cebuli siarka ulatnia się w postaci związku chemicznego o nazwie S-tlenek tiopropanalu. Związek ten jest substancją drażniącą oczy powoduj ą c łzawienie. Cebula jest warzywem tzw. siarkolubnym, a więc siarka jest niezbędnym składnikiem dla prawidłowego jej rozwoju i uzyskania dobrej jakości tego warzywa.
kwercetyna- w 100g cebuli znajduje się 39 mg kwercetycy co pokazuje, że cebula jest najbogatszym źródłem kwercetyny. Jedzmy cebule na różne sposoby dla zdrowia i odporności.
kwas foliowy- uczestniczy w produkcji krwi i funkcjonowaniu układu odpornościowego. Ma szczególne znaczenie dla kobiet przed ciążą i w jej trakcie, ponieważ zapobiega wadom wrodzonym układu nerwowego,
witamina B6- bierze udział w tworzeniu czerwonych krwinek,
witamina C- ma działanie przeciwutleniające, jest niezbędna do funkcjonowania układu odpornościowego, pomaga w pielęgnacji skóry i włosów, powoduje produkcje kolagenu w organiźmie
Potas- cebula jest również bogata potas (146 mg/100 g), który obniża ciśnienia co jest szczególnie ważne u chorych na nadciśnienie tętnicze.
Wapń i krzem- wzmocnią kości i osoby z problemami po złamaniu, kontuzjach czy innych problemach powinny spożywać dużo cebuli. Badania potwierdziły, że spożywanie cebuli przez kobiety w okresie menopauzy zmniejsza ryzyko zachorowania na osteoporozę.
Chrom- przeciwdziała insulinooporności, która prowadzi do wystąpienia cukrzycy.
Żelazo- odpowiada za produkcję czerwonych krwinek i prawidłowe dotlenienie krwi, wzmacnia układ odpornościowy, podnosi odporność i zmniejsza uczucie zmęczenia.
Błonnik pokarmowy pomaga obniżyć stężenie cholesterolu we krwi i ułatwia utrzymanie prawidłową wagę ciała.
Antocyjany obecne w czerwonej cebuli- to silne przeciwutleniacze, które nadają cebuli czerwony kolor.
Beta-karoten- przeciwutleniacz zawarty w szczypiorku, wzmacnia układ odpornościowy i ma właściwości przeciwnowotworowe.
A oto jak wygląda jej wartość energetyczna
-Białko ogółem – 1,10 g
-Tłuszcz – 0,10 g
-Węglowodany – 9,34 g w tym cukry proste 4,24
-Błonnik – 1,7 g
Witaminy
-Witamina C – 7,4 mg
-Tiamina – 0,046 mg
-Ryboflawina – 0,027 mg
-Niacyna – 0,116 mg
-Witamina B6 – 0,120 mg
-Kwas foliowy – 19 µg
-Witamina A – 2 IU
-Witamina E – 0.02 mg
-Witamina K – 0.4 µg
Minerały
-Wapń – 23 mg
-Żelazo – 0,21 mg
-Magnez – 10 mg
-Fosfor – 29 mg
-Potas – 146 mg
-Sód – 4 mg
-Cynk – 0,17 mg
Odmiany cebuli:
Cebula żółta (zwyczajna) – odmiana, po która Polacy sięgają najczęściej. Jest to cebula niskokaloryczna o silnym, ostrym smaku. Ma wewnątrz zielonkawo – biały, jasnożółty lub biały miąższ. Zawarte w niej składniki pobudzają wydzielanie soków żołądkowych i tym samym wzmacniają trawienie i apetyt. Zawiera witaminy A, B, C oraz minerały: krzem, wapno, cynk, żelazo i siarke. Chroni przed infekcjami, oczyszcza i działa moczopędnie.
Cebula czerwona ma delikatny smak i piękny fioletowobordowy kolor. Jest często dodawana do sałatek, głównie w diecie śródziemnomorskiej. Smażona lub duszona jako składnik sosów, mięsa czy makaronów. Jest mało kaloryczna, jednak dość ciężkostrawna. Stanowi cenne źródło potasu, witamin z grupy B, witamin E i C, siarki, wapnia, magnezu, żelaza, miedzi, cynku.
Cebula cukrowa o delikatnym smaku i aromacie, jest lekko słodka, dlatego często zjadana jest na surowo w sałatkach i surówkach. Ma soczysty miąższ i białą skórkę i jest cennym źródłem olejków eterycznych i związków siarkowych oraz fitoncyd, które działają przeciwbakteryjnie. Bogata w witaminy z grupy B, zawiera rownież witaminy K, E i A oraz wapń, potas i oczywiście liczne przeciwutleniacze o działaniu antynowotworowym.
Cebula biała -w jej smaku i aromacie wyczuwamy czosnek i dlatego zwana jest czosnkową. Jej struktura jest chrupka. Znakomita do sosów i sałatek, nadaje się do smażenia. Doskonała dla naszego układu pokarmowego, nie powoduje przykrych dolegliwości typu wzdęcia. Po ten rodzaj cebuli powinny sięgać osoby z wrażliwą wątrobą, mające problemy trawienne. Ma właściwości bakteriobójcze i wzmacniające odporność. Podobnie, jak inne cebule zawiera szereg witamin z grupy B, witaminy K i A oraz bardzo dużo minerałów. Ponadto jest delikatniejsza w smaku. Najwięcej związków siarki, a tym samym ostrzejszy smak i zapach mają jasne odmiany cebuli. Z kolei najbogatsza w składniki odżywcze jest odmiana zwyczajna oraz czerwona.
Historia
Cebula swoje początki zapisała w okolicach środkowej i zachodniej Azji, gdzie uprawiana była od ponad pięciu tysięcy lat do celów typowo spożywczych. W średniowieczu była używana przez gladiatorów przed walkami, a z kolei Egipcjanie wierzyli w jej moc przywracania zmarłych do życia dzięki czemu stała się symbolem religijnym. Nawet malowidła ścienne przedstawiały kapłanów trzymających w ręku cebulę.
Przez całe stulecia była najcenniejszym lekiem zwalczającym szkorbut, czyli ostry brak witaminy C. Zabierali ją w dalekie rejsy marynarze, kupcy i wielorybnicy. Należała do stałego zaprowiantowania wypraw choć nie należy do najbogatszych źródeł tej witaminy, ale jej dostępność i skuteczność wprowadziły ją do najważniejszych produktów w czasie takich długomiesięcznych wypraw. Zawdzięcza to przede wszystkim bogactwu składników odżywczych oraz silnym bakteriobójczym substancjom, które potrafią zniszczyć bakterie oporne na działanie antybiotyków. Jeszcze nie tak dawno cebula była stosowana do leczenia ran, oparzeń czy odmrożeń.
Pochodzi z Azji, gdzie początki jej odnotowano w dawnej Persji, skąd pozniej przywędrowała do Egiptu i Grecji szybko zyskała niebywałą popularność, kiedy poznano, że z cebuli da się w kuchni wyczarować cuda. Stanowi jeden z podstawowych składników diety śródziemnomorskiej. Odpowiednio przygotowana może wzbogacić walory naszych potraw do rangi wspaniałości, ale też wspomóc funkcje naszego organizmu w bardzo znaczący sposób poprawiawiając odporność.
Tak królowała na naszych stołach aż do roku 1871, kiedy została opisana w Rosyjskim Ludowym Zielniku, w którym opublikowano jej właściwości lecznicze i zastosowanie jako środka przeciw „najbardziej zaraźliwym chorobom i morowemu powietrzu”. Dzięki temu okazało się, że cebula to niezwykłe warzywo. Przede wszystkim stanowi ona bardzo wartościowy składnik nie tylko w kuchni. Szybko te zalety sprawdzono w praktyce i odtąd jej wartości lecznicze są cenione do dziś, bowiem w pierwszej potrzebie sprawdza się znakomicie, a do tego kuchenne arcydzieła nią wzbogacane nabierają niebywałego smaku.
Jednak stosunkowo niedawno, bo w 1977 roku badania wykazały, że oprócz wielu substancji leczniczch i odżywczych cebula swoją swietność zawdzięcza w ogromnym stopniu kwercetynie stanowiącej bogate źródło o potężnym znaczeniu, za którym kryje się tajemnicza siła dla naszego zdrowia. Kwerceryne zawierają rownież inne rośliny, jak: brokuły, szpinak, jabłka, jagody, czarna porzeczka, pomarańcze, liście herbaty, winogrona, czerwone wino oraz miód. Znajdziemy ją także w ziołach takich jak: ziele skrzypu polnego, dziurawca zwyczajnego, ruty zwyczajnej, w liściach brzozy, miłorzębie dwuklapowym, wiecie bzu czarnego, rumianku, owocach głogu i kasztanowca, ale cebula zawiera aż 39 mg kwerceryny (w 100 g), co stawia ją w rzedzie roślin o najbogatszej zawartosci tego flawonoidu.
Jest wiele odmian cebuli, ale wszystkie rodzaje są bogate w składniki odżywcze i posiadają właściwości lecznicze. Rownież wszystkie odmiany cebuli zawierają składnik o nazwie kwercetyna, która jest przeciwutleniaczem (antyoksydantem) co oznacza, że neutralizuje szkodliwy wpływ wolnych rodników poprawiające naszą odporność. Kwercetyna jest jednym z ważniejszych flawonoidów należących do grupy flawonoli, o udokumentowanych właściwościach prozdrowotnych. Jej średnie dobowe spożycie waha się w przedziale 25-35 mg. Wśród warzyw i owoców najbogatsze w kwercetynę są cebula czerwona i szalotka.
Działanie zdrowotne kwercetyny
Do dziś zidentyfikowano i opisano okolo 10 000 związków flawonoidowych powszechnie występujących w różnych częściach roślin, a głównie w skórkach roślin. Jednym z fitozwiązków z grupy flawonoidów roślinnych jest wlasnie kwercetyna o wielu właściwościach prozdrowotnych. Działa antyoksydacyjnie, przeciwzapalnie, a także przeciwnowotworowo. Ciekawe jest to, że światło słoneczne stymuluje produkcję kwercetyny, która jest pigmentem nadającym kolor wielu owocom i warzywom, np. jabłka w wyższych partiach drzewa są lepiej wybarwione niż te rosnące niżej. To właśnie zasługa kwercetyny, która pod wpływem światła słonecznego poprawia kolorystykę i dojrzałość owoców.
Kwercetyna to silny przeciwutleniacz, który pomaga zwalczać wolne rodniki. Codzienne spożywanie kilku porcji warzyw i owoców zabezpiecza dobowe zapotrzebowanie na ten flawonoid. Wszystkie rodzaje cebuli zawierają kwercetynę, ale cebula czerwona zawiera jej najwięcej. Jak wykazały badania ilość kwercetyny zależy od dojrzałości rośliny tzn. w niedojrzałych owocach borówki i czarnego bzu znajduje się więcej kwercetyny niż w owocach dojrzałych, a w czerwonych i żółtych łuskach cebuli więcej niż w tych o kolorze białym, przy czym najwięcej jest jej w łuskach zewnętrznych. Jesli chodzi o jabłka to największe ilości kwercetyny znajdują się w skórce. Na zawartość kwercetyny wpływa również sposób przetwarzania surowca roślinnego po zbiorze. Niefermentowane liście herbaty (zielone) mają więcej kwercetyny niż liście fermentowane (czarne).
Najbardziej znanymi glikozydami kwercetyny są izokwercetyna i rutyna i oba związki wzmacniają działanie witaminy C, co wykorzystuje się w produkcji niektórych lekarstw. Witamina C wspomaga produkcję kolagenu, a kolagen to rusztowanie każdej komórki w naszym organizmie. W żywności kwercetyna występuje głównie w postaci związanej z cukrami, kwasami fenolowymi, alkoholami, itp. Pochodne kwercetyny po spożyciu zostają zhydrolizowane w przewodzie pokarmowym, a następnie są absorbowane i metabolizowane. Kwercetyna, która nie uległa wchłonięciu w jelicie cienkim oraz ta, która jest połączona z innymi cukrami niż glukoza, ulega przemianom w jelicie grubym pod wpływem enterobakterii. Będąc polifenolem kwercetyna wykazuje silne działanie antyoksydacyjne dzięki zdolności do neutralizacji wolnych rodników obecnych zarówno w żywności, jak i w komórkach ludzkiego ciała, a co za tym idzie hamuje oksydacyjne uszkodzenie DNA.
Badania potwierdziły, że właściwości przeciwutleniające kwercetyny są najsilniejsze w porównaniu z kwasem askorbinowym, α-tokoferolem oraz innymi flawonami. Regularne spożywanie warzyw i owoców zawierających kwercetynę może w znacznym stopniu zmniejszyć ryzyko występowania chorób sercowo-naczyniowych. Kwercetyna jest najskuteczniejszym inhibitorem agregacji płytek krwi, co znajduje zastosowanie w leczeniu chorób naczyń o charakterze zakrzepowo-zatorowym. Kwercetyna podawana z solami wapnia, a także jej pochodne m.in. rutyna, wykazują właściwości przeciwalergiczne ze względu na hamowanie wytwarzania i uwalniania histaminy oraz innych mediatorów reakcji alergicznej. Z uwagi na działanie antyoksydacyjne rutyna chroni komórki wątroby i hamuje utlenianie hemoglobiny. Ma także właściwości przeciwzapalne, dlatego stosowana jest w leczeniu chorób przewlekłych.
Kwercetyna wzmacnia także układ sercowo-naczyniowy, poprawiając krążenie, a tym samym wpływa na rozluźnienie naczyń krwionośnych i hamuje aktywność białka CRP indukowaną przez cytokiny oraz moze wpływać na rozszerzenie naczyń krwionośnych, obniża ciśnienie tętnicze krwi wspierajac przy tym również mózg, obniżając ryzyko wystąpienia chorób neurodegeneracyjnych, takich jak np. choroba Alzheimera. Opóźnia pojawienie się demencji, wspomaga rownież proces uczenia się, pamięci i funkcje poznawcze. Poza tym kwercetyna wykazuje działanie przeciwbakteryjne, chroni przed chorobą wieńcową i jako czynnik antykancerogenny hamuje wzrost komórek nowotworowych, co rodzi wielk ą nadzieje w świetle prowadzonych badań nad nowymi lekami.
Kwercetyna chroni także komórki mózgu przed stresem oksydacyjnym, którego szkodliwe działanie prowadzi do powstawania zaburzeń neurologicznych. Badania wykazały także, że kwercetyna hamuje wzrost bakterii Helicobacter pylori, odgrywając ważną rolę w zapobieganiu i leczeniu choroby wrzodowej. Kwercetyna jest znanym związkiem wykazującym działanie przeciwzapalne. Hamuje powstawanie cytokin prozapalnych TNF-α w makrofagach, IL-8 w komórkach płuc i IL-1 w komórkach glejowych. Wolne rodniki uszkadzając zdrowe komórki mogą z czasem przeistoczyć je w komórki nowotworowe. Kwercetyna, jak i wiele innych przeciwutleniaczy, zmniejsza ryzyko powstania raka zwalczając wolne rodniki.
Kwercetyna ma także działanie przeciwwirusowe. Związek ten wraz z mirycetyną hamuje integrazę HIV. Związki polifenolowe ograniczają wnikanie cząsteczek wirusa HIV-1 do wnętrza limfocytów CD4 i wykazują aktywność antagonisty odwrotnej transkryptazy wirusa. Aktywność przeciwwirusowa kwercetyny polega na wiązaniu się z białkami płaszcza wirusa, co prowadzi do ich dezaktywacji i destabilizacji DNA. Ogranicza także aktywność wirusa opryszczki (HSV), wścieklizny, grypy i polio. Wykazuje również działanie ochronne w stosunku do zdrowych komórek organizmu, blokuje cykl komórkowy, inicjuje apoptozę dzięki modyfikacji ekspresji białek sygnałowych i receptorów oraz przebiegu szlaków wewnątrzkomórkowych.
Potwierdzono, ze może wykazywać pozytywne działanie na redukcję masy tkanki tłuszczowej przez indukcję apoptozy komórek tłuszczowych (adipocytów), hamowanie ich tworzenia lub zwiększanie ich lipolizy. Ma zdolność hamowania utleniania lipidów błon komórkowych, dzięki czemu chroni przed utlenianiem cholesterolu frakcji LDL. Ponadto wraz z witaminą C uelastycznia i wzmacnia naczynia krwionośne. Długotrwałe spożywanie kwercetyny jest wskazane u osób ze skłonnością do niedociśnienia (hipotensji) oraz mających zaburzoną krzepliwości krwi. Kwercetyna ma właściwości przeciwcukrzycowe (obniża poziom glukozy we krwi) i przeciwnowotworowe. Jest także niskokaloryczna, choć nieco pobudza apetyt.
Jak wyżej wspomniano badania jednoznacznie potwierdziły, że cebula ma najwiecej kwerceryny, bo az 39% i co ciekawe obróbka termiczna cebuli w kuchni nie zmniejsza zawartości kwerceryny, która ma ogromnie znaczące dzialanie na nasze zdrowie. Cebula powinna znaleźć się w diecie osób cierpiących na reumatyzm. Wyciśnięty sok skutecznie pomaga na szumy w uszach. Wystarczy podać do ucha 1-2 kropelki czystego soku z cebuli. Z kolei jej żucie pomaga w zwalczaniu bakterii w jamie ustnej i chroni nas przed próchnicą.
Kwercetynę w roślinach jadalnych wykorzystywano od dawna jako barwnik między innymi do malowania jajek wielkanocnych. W przemyśle stosowana byla do zabarwiania bawełny na kolory brązowo-czerwone, pomarańczowe i oliwkowo-czarne. W analizie chemicznej stosuje się ją jako czynnik wiążący metale ciężkie. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu kwercetynę uważano za neutralną dla zdrowia człowieka. Jednak po odkryciu leczniczych właściwości kwerceryny zawartej w cebuli w 1977 roku rozpoczęły się badania nad tym związkiem.
Cebula jest wskazana na wzmocnienie organizmu po terapii antybiotykowej, która często niszczy dobrą i pożyteczną florę jelit. Ma działanie grzybobójcze. Aby ją przygotować, wystarczy zalać wodą pokrojoną cebulę i wolno dusić. Doprawiona solą pieprzem smakuje doskonale, zwłaszcza gdy dodamy 2 łyżki oliwy i wbijemy jajko. Jest to najbogatsze źródło fruktanów, czyli błonnika prebiotycznego, który jest pokarmem tych dobrych bakterii jelitowych. Cebula pozwala takze zapobiegać próchnicy zębów oraz pomaga w infekcjach jamy ustnej. Żucie surowej cebuli przez trzy do pieciu minut powoduje zniszczenie wszystkich drobnoustrojów znajdujących się w jamie ustnej i gardle, dlatego jest idealnym lekiem na zapalenie gardła, zatok przynosowych, zapalenie krtani czy oskrzeli. Bulion cebulowy odblokowuje gardło i jest skuteczny w leczeniu anginy i zapalania migdałków.
Stosując cebule przy zwalczaniu trądziku dobre rezultaty daje sok z cebuli zmieszany z miodem lub oliwą z oliwek. Doskonale pomaga na opuchlizny po użądleniu owadów stosując taki sok zewnętrznie na skórę, by złagodzić ból i obrzęk po użądleniach. Można też przyłożyć plasterek swieżej cebuli na kilka minut na to miejsce. Cebula, dzięki bakteriobójczym, odkażającym i przeciwzapalnym właściwościom złagodzi odczyn zapalny, zniweluje uczucie pieczenia i bólu. Cebula wspomaga prawidłowa funkcje trawienna i jest stosowana na zaparcia. Zawiera chrom, który pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi i zapewnia jej powolne uwalnianie do mięśni i komórek ciała, jak rownież znajdujący się w cebuli hormon roślinny nazwany glukokinina zapobiega pojawieniu się i rozwojowi cukrzycy u osób znajdujących się w grupie ryzyka. Surowa cebula obniża poziom cukru we krwi i pozwala zmniejszyć dawkę insuliny i dlatego szczególnie powinni po nią sięgać diabetycy.
Ponadto cebula znalazła zastosowanie jako środek na przyslowiowego „kaca” przywracając prawidłowe funkcjonowanie zmeczonej alkoholem wątroby. Jest doskonała na wrzody i blizny, w tym rozstępy, a przy leczeniu wrzodów na skórze dobrze zrobią okłady z rozgotowanej cebuli. Obraną i pokrojoną cebulę zalać wodą i gotować na wolnym ogniu przez 15minut. Rozgotowaną zmiksować, a po przestudzeniu chłodną masę nałożyć na chore miejsce i na to opatrunek. Taka terapia powinna trwać kilka dni, aż wrzód się wygoi. Bardzo ważne jest to, że po takim leczeniu nie zostają blizny. Takie okłady można rownież stosować w leczeniu żylaków, przy odmrozeniach, oparzeniach czy innych stanach zapalnych skóry. Pomaga w leczeniu hemoroidów wprowadzajac niewielka ilosc takiej masy doodbytniczo, a kilka kropel podanych do ucha czystego soku z cebuli może pomóc na ostry ból ucha i szumy w uszach.
Dobrze pamiętać, że sok z cebuli należy stosować zawsze świeży, bo cebula się utlenia i przetrzymywanie takiego soku może mieć skutki nieporządane. Z kolei cienka błonka znajdująca się między warstwami cebuli stanowi doskonały opatrunek antyseptyczny. Widać z powyższego, że wartości i znaczenie dla zdrowia cebuli są ogromne. Wielu z nas pamięta z dzieciństwa syropek z cebuli naszej mamy na kaszel. Był robiony na cukrze lub miodzie, dlatego dzieci chętnie go piły, a była to skuteczna pomoc w zwalczaniu kaszlu i oczyszczaniu dróg oddechowych ze śluzu, zaś wąchanie surowej cebuli odkażało nos, gdy dokuczał katar. Niektórzy stosują taki syrop do dziś w razie potrzeby. Pomaga w profilaktyce oraz łagodzeniu objawów przeziębienia i grypy. Zwiększa naszą odporność i zwalcza stany zapalne w organizmie. Nie bez powodu warzywo to jest określane mianem naturalnego antybiotyku, gdyż ma właściwości antybakteryjne.
Pomimo długiej listy doskonałości trzeba pamiętać, że nie ma cudownych środków i każdy stosowany środek czy roślina lecznicza wymaga wiedzy i rozwagi, dlatego dodawana do potraw, np. sałatek w stanie surowym nie może być długo przetrzymywana, bo się utlenia, a serwowane danie szybko się psuje powodując rownież zaburzenia w przewodzie pokarmowym. Cebula swieża powinna być dodawana do dania, które najlepiej spożyć od razu lub ewentualnie na drugi dzień. Poddana natomiast obróbce termicznej nie stanowi już takiego zagrożenia.
Używać jej można przygotowując mięsa, zupy, surówki i sałatki. Doskonale nadaje się do duszenia i smażenia. Najciekawsze jest to, że w czasie obróbki termicznej zawarto ść kwerceryny nie ulega zmniejszeniu i po dziś dzień jej walory smakowe i zdrowotne są doceniane szczególnie w krajach azjatyckich, Turcji i w Grecji choć i w Polsce spożywamy ją w ostatnich latach całkiem sporo. Cebula swój charakterystyczny, nieprzyjemny zapach zawdzięcza m.in. z dużej zawartości organicznych związków siarki. Aby się go pozbyć, można ją lekko skropić cytryną. To magiczne warzywo w całej gamie rodzajow jest bogate w skladniki odzywcze i posiada właściwosci lecznicze. Choć wyciska łzy potrafi to sowicie zrekompensować.
Zagrożenia
Bardzo często można przeczytać, że zwolennicy medycyny naturalnej polecają picie maceratu z cebuli. Doskonale rozgrzewająca jest również zupa z cebuli szczególnie w porze jesienno-zimowej. Warto jednak pamiętać, że jak każdy produkt, tak i cebula ma przeciwwskazania. Są również i tacy, którzy muszą ograniczyć ją w swojej diecie. W postaci surowej nie jest wskazana dla osób cierpiących na ostre dolegliwości wątroby lub pęcherzyka żółciowego. Do listy przeciwwskazań wpisująsię także chorobę nerek. Ponadto zbyt duża ilość cebuli w diecie może przyczynić się do wzmożenia objawów zgagi u osób, które cierpią na tę dolegliwość.
Niektórzy, szczególnie ostatnio, co stało się modą internetową zalecają wkladanie plastrów cebuli do skarpet uprzednio zawijając w folie kuchenna na noc, ponieważ na nodze sa obszary odpowiadające naszym wewnetrzym organom. Jest to bardzo nieodpowiedzialny pomysł, ponieważ folia może odpażyćc skórę po rozgrzaniu, a do tego należy pamiętać, że cebula się utlenia i w ten sposób stosowana może wyrządzić więcej złego, jak dobrego i rano wstaniemy z wielkimi odpażeniami na nogach i do ść nieprzyjemnym zapachem w sypialni. Wszystko jest wtedy dobre, gdy stosujemy z przemyśleniem i rozwag ą, bo niektórzy takie pomysly biorą z sufitu nie bacząc jakie szkody można wyrządzić. To, że nasze nogi są zmapowane naszymi organami wewnętrzynymi nie oznacza, że każdy sposób jest cudowny. Korzystanie z internetowtch recept pisanych przez przypadkowe osoby może czasem wyrządzić wiele problemów.
Wnioski
Właściwości lecznicze cebuli znane i doceniane były już przez naszych przodków od tysięcy lat, ale dopiero w XX wieku rozpoczęto dokładne badania nad możliwościami terapeutycznymi oraz mechanizmami działania substancji zawartych w tej roślinie, dzięki czemu znamy wielokierunkowe jej działanie na organizm człowieka. Jest to warzywo zawierające całą gamę istotnych witamin i mikroelementów koniecznych do prawidłowego funkcjonowania wielu procesów biochemicznych.
W literaturze opisywane są jej właściwości przeciwbakteryjne, antyoksydacyjne, przeciwnowotworowe, wzmagające oczyszczanie dróg oddechowych, zmniejszające poziom lipidów i cukru we krwi, właściwości odżywcze i lecznicze wpływające na odporność i układ krążenia. Spożywanie cebuli pomaga w profilaktyce oraz łagodzeniu objawów przeziębienia i grypy. Zwiększa naszą odporność i zwalcza stany zapalne w organizmie, jak również pomaga w oczyszczaniu dróg oddechowych ze śluzu i działa wzmacniająco. Sok z cebuli działa jak prawdziwy antybiotyk. Niszczy bakterie, które powodują infekcje skóry, w tym gronkowca złocistego.
Jest to warzywo, które odpowiednio przyrządzane i odpowiednio stosowane we wszelkich terapiach może przynie ść ogromnie dużo pożytku i wspomóc nasz organizm. Choć cebula zniechęca swoim zapachem, który często wywołuje łzawienie podczas obierania to warto sie z nią zaprzyjaźnić, bo jest to przyjaźń, która wspomaga nasze zdrowie.
