Tworzenie wizerunku a image

0

Termin image wywodzi się od łacińskiego imagio, który oznacza nic innego jak obraz i symbol, a więc łączy w sobie zarówno sferę językową, jak i niejęzykową[1]. Z kolei słowo imaginatio to wyobrażenie, marzenie, a nawet urojenie, które w języku polskim określa się mianem imaginacji.

 
Inne definicje owego image to: wyobrażenie jakiegoś stanu lub ideału, odpowiednik czegoś, rzeczywiste podobieństwo do stanu naturalnego, wyobrażenie rzeczy poprzez zmysły, idea, obraz myślowy lub, co najważniejsze w tym przypadku, sposób powszechnego postrzegania danej osoby przez społeczeństwo i mass media[2]. Skoro więc osoby publiczne lub marki mają swój wizerunek, oznacza to, że mogą na niego również wpływać i odpowiednio go kreować. Tworzenie wizerunku to niezwykle złożone zadanie. Polega ono na naginaniu obrazu rzeczywistości w celu stworzenia nowego, pożądanego image’u produktu lub osoby. Nieodłącznie wiążą się z nim takie terminy jak: zarządzanie informacją (a więc minimalizacja wiadomości negatywnych dla danego produktu/osoby i podkreślanie wagi ewentualnych komunikatów pozytywnych)[3], spin, propaganda, manipulacja, public relations oraz marketing[4]. Wszystkie te elementy wspomagają swoistą machinę społecznego chciejstwa i ekonomizmu, co finalnie kreuje dalsze oczekiwania wobec coraz to bardziej zaawansowanych i nowszych metod promocji[5][6]. Tworzenie perswazyjnych przemówień i reklam wymaga więc często skutecznego wykorzystania najnowszych badań z zakresu socjologii i psychologii. Zasady te dotyczą zarówno sfery marketingu gospodarczego, jak i politycznego[7] [8].


[1] P. Ricoeur, Język, tekst, interpretacja, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1989, ss. 134-135.

[2] M. Urbaniak, Wizerunek dostawcy na rynku dóbr produkcyjnych, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2003, s. 11.

[3] Przykładami mogą być chociażby: kampania prezydencka w USA w 2000 roku oraz zachowanie Gazety Wyborczej wobec tzw. „afery Rywina” w 2002 roku.

[4] M. Chevalier, P. Dubois, Les 100 mots du marketing, Presses Universitaries de France, Paris 2009, s. 3.

[5] A. Olczak, M. Urbaniak, Marketing B2B w praktyce gospodarczej, Difin, Warszawa 2006, s. 104.

[6] G. J. Jowett, V. O’Donnell, Propaganda and Persuation, Sage Publications, London 2006, ss. 2-3.

[7] M. Jeziński, Marketing polityczny w poszukiwaniu interdyscyplinarnej tożsamości [w:] M. Kolczyński (red.), Marketing polityczny. Załozenia teoretyczne, reguły działania, praktyka kampanijna, Wydawnictwo GWSH Katowice, Katowice 2005, s. 21.

[8] Zob. też: P. Dzieciński, Marketing polityczny, Wydawnictwo Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej we Włocławku, Włocławek 2007, s. 5.

–>

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here